Εκτύπωση

Η Παράβαση (α' μέρος)

Συγγραφέας: Χρήστος Γαλατσίδας.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Χρήστος Γαλατσίδας γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(1 ψήφος, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

xronografima

 ....Και το όνομα αυτού: Παν-παρατσούκλης. Αείμνηστος και μη συγγνωστός, τοποθετημένος αρμοδίως στο κέντρο του μεγάλου επιπλωμένου δίχως θέλγητρο σαλονιού της ευάρεστης μονοκατοικίας.

 

Καθώς θεωρούσε πολύ μεγάλο προτέρημα νάχει όλα μαζί τα απωθητικά ελαττώματα, δεν υπήρχε παρατσούκλι που να μην του το κολλήσουν. Να το ένα, να το άλλο..... και αθροιστικά, παν-παρατσούκλης, κατά κόσμον, Γεράσιμος.

 

Αυτός ήταν ο αείμνηστος με τα αθώα αμαρτήματα που εξαιρούνται από την κωμική ανθοδέσμη των αφηρημένων θανάσιμων αμαρτημάτων- που θα πει, όχι των συγκεκριμένων, δηλαδή ....τίποτα το σοβαρό, μόνο ....απολυτίκια να ψάλλονται...... χωρίς κανένα λόγο.

Για το πώς άραγε να είναι στον άλλο κόσμο, ο αείμνηστος, θα μάθουμε μόνο απ΄αυτά που θα μας πουν εκείνοι που πηγαινοέρχονται στα ουράνια, θαυμάζοντας τους εκ δεξιών πανάξιους περίγλυφους και απαξιώνοντας τους εξ αριστερών απερίγραπτους περιδερμικούς.

Πάντως, οι παρευρισκόμενοι μάντευαν ότι τον Γεράσιμο με αυτά τα αθώα στοιχεία που έδειξε κατακεί, απλώς τον έβαλαν να στογγυλοκαθήσει στους εκ δεξιών. Δεν έτυχε να διαπράξει και κάτι σοβαρό άλλωστε, για να δεχτεί την αυστηρή αποδοκιμασία και τελικά την απόρριψη των εξεταστών. Δεν έτυχε, είπαμε....... Κι αφού δεν έτυχε, η πρόθεση μόνο δίχως την εκτέλεση πράξης είναι αδιάφορη ακόμη και στο ουράνιο κέντρο σχολαστικής παρακολούθησης της σκέψης από τους απανταχού αόρατους παρόντες των κακόμοιρων ζώντων, ακόμα κι αν το μοναδικό κακό που έκαναν ήταν να γεννηθούν.....τόθελαν δεν τόθελαν.

Δεν έτυχε.......κατ΄επανάληψη......Αλλά και να τύχαινε, η εκτέλεση πράξεων που επισύρουν την ενοχή, ή διαφορετικά, πράξεων κακουργηματικών, οι πανάγιοι φωλεάρχες αμαρτοποιοί θα κατάφερναν στο θαυματουργείο τους, με μια γερή επιδότηση τιμαλφών, να μετουσιώσουν τα πολύπλοκα κακουργήματα σε απλά σφάλματα της αδύναμης "θνητής σαρκός". Έτσι θα παρέμενε αθώος με το σύνθετο παρατσούκλι, "γκρινιαροτσιγγουνοκατσουφογκαντεμοπαραδόπιστος".

Οι λιγοστοί παρευρισκόμενοι εξέφραζαν κι αυτοί όσα ακούγονται σε παρόμοιες συναθροίσεις, αλλά στην περίπτωση μας, όχι και με πολύ σοβαρότητα, γιατί θεωρούσαν μάλλον αστείο μπροστά στον Γεράσιμο, έστω και αείμνηστο, να διατυπώνουν ερωτηματικά που ο ίδιος τα έκρινε ως ακατανόητες ανοησίες. Γι αυτό μουρμούριζαν αλέθοντας την ανία τους και ξανάσαιναν αρωματισμένη βαριεστημάρα.

Ναι, θα χαμογελούσε κοροϊδευτικά ο αείμνηστος αν άκουγε τα "....γιατί να υπάρχει ο κόσμος.... και τί να βρίσκεται πίσω του.... και γιατί να υπάρχουμε κι εμείς.... μεγάλη η χάρη του..."

Αυτά δεν είναι σοβαρά για έναν διαιτολόγο της ανθρώπινης γνώσης. Τώρα ο καθένας σκέφτονταν κατά βάθος όπως ο αείμνηστος, ...τα προβλήματα που τον απασχολούσαν δηλαδή, σ΄αυτήν την ζωή την σημερινή, το τί θα γίνει αύριο σύμφωνα με αυτά που έχει στον νου του και τίποτ΄άλλο. Όχι τί θα γίνει με τ΄άλλα που δεν είχε στον νου του..... και ....υπάρχουν κι αυτά, που να πάρει...., μεγάλη η χάρη του.

Πόσοι όμως και ποιοί ήταν οι παρευρισκόμενοι; Η κυρία Λούσυ, μια ηλικιωμένη κυρία φανερά μεγαλύτερη απ΄ όλους, παλιά γνώριμη του σπιτιού. Ο κύριος Γιώργος γνωστός κι αυτός του ψυχρού αείμνηστου από παλιά....χωρίς να τούρχεται να χρησιμοποιεί την λέξη "φίλος". Η κυρία Ασπασία, χρόνια του σπιτιού, πολλές φορές και σαν βοηθός χωρίς να αμοίβεται ποτέ γι αυτό, έχοντας μια "μακρινή συγγένεια" με τον Γεράσιμο, που κανένας δεν ήξερε από πού προέκυπτε. Παρευρίσκονταν ο μεγάλος γιος του - ενώ ο μικρός έλειπε για δουλειές.....- ξαπλωμένος στην πολυθρόνα μπροστά στην τηλεόραση. Η θάλεια, η σύζυγος του ξαπλωμένου, που πρωτοστατούσε και φαίνονταν να έχει αναλάβει όλα τα σχετικά της ημέρας και τέλος ήταν και ο Ουρμήρ, νεαρός, Αλβανάκι γεννημένο στην Ελλάδα, που έρχονταν συχνά για μεροκάματο και σήμερα κόπιασε καλεσμένος από την κυρία Θάλεια για να βοηθήσει-παρ΄ όλο που τελευταία απέφευγε να έρχεται, γιατί είχε πολλά παράπονα από τον Γεράσιμο. Το πώς εύρισκε τρόπο να του κλέβει τον κόπο, δεν μπορούσε να το εξηγήσει. Δουλεύοντας όλη μέρα, δεν έπαιρνε τίποτα σχεδόν σαν μεροκάματο. Από δω είχε, από κεί είχε, πότε δήθεν θα του τα έδινε μεθαύριο και δήθεν το ξεχνούσε-δεν τόχε και πολύ να τον βγάλει κλέφτη καθώς ξαναζητάει λεφτά που..... του έδωσε- πότε δήθεν δεν είχε ψιλά για όλα τα υπόλοιπα και πάλι το ξεχνούσε σύντομα....." -Καλά... προχθές δεν σε πλήρωσα?

-Προχθές μου έδωσες του περασμένου μήνα που χρωστούσες.

-Εγώ! Κοίτα να συμμορφωθείς, ακούς? Όλοι τα ίδια λέτε.

-Είναι γιατί κάνεις τα ίδια σε όλους.

Του κακοφάνηκε που ο νεαρός είχε την ετοιμότητα ν΄απαντήσει με λεκτική ακρίβεια.

-Αντιμιλάμε τώρα, έ? Λοιπόν, το σημερινό και το αυριανό μεροκάματο θα τα πληρωθείς αύριο. Μόνο αυτά θα σου οφείλω."

(...συνεχίζεται...)

 

Απρίλιος-2013
galatsidas

 

Share

2009©Kavalacity.net