Εκτύπωση

Αναπολήσεις

Συγγραφέας: Χρήστος Γαλατσίδας.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Χρήστος Γαλατσίδας γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(1 ψήφος, μέση τιμή 4.00 από τα 5 αστέρια)

xronografima

Τα θέματα των συζητήσεων της παρέας όταν αποπνέουν κάποια δυσοσμία, όσο κι αν τα χειρίζονται με επιδεξιότητα οι ομιλητές, με υποχρεώνουν να στρέφω την φαντασία μου σε όμορφες εικόνες, κατά προτίμηση, θαλασσινές.

"Σε πλατάνια με απερίγραπτη φωτοσύνθεση θα σας οδηγήσω ....." σκέφτηκα προχτές "και σε χρυσόρροα κρυστάλλινα νερά.....". Κι έφυγα πρώτος, μερικές δεκαετίες πίσω..... Χαράματα, μικρός στην αγκαλιά της Ευγενίας, της μητέρας, ανεβαίνουμε στην γκαζολίνα, με το όνομα "οι τρεις φίλοι"..... για να πάμε στο νησί.

Όταν απομακρυνθήκαμε από το λιμάνι, κάτι άλλαξε σε όλους. Χλώμιασαν, έγερναν δώθε-κείθε κι έκαναν κι άλλα παράξενα και είδα και της μητέρας μου το πρόσωπο κατάχλωμο.

--Πολύ κουνάει.....! 'Ακουσα κάποιον.......

Μια νεαρή κυρία που .....άντεχε..., με πήρε αγκαλιά κι άρχισε να μου μιλάει..., μάλλον για να ξεχάσω το κούνημα.... Με τα πολλά, φτάσαμε σε ένα σημείο, μακριά από την σκάλα - ένα μπλόκι που το ονόμαζαν λιμάνι- και η γκαζολίνα αγκυροβόλησε. Κατέφτασαν τρεις βάρκες όπου άρχισαν να επιβιβάζονται οι επιβάτες για να μεταφερθούν στην σκάλα.....

--Μη φοβάσαι...., μου είπε ένας γεροδεμένος βαρκάρης, καθώς με σήκωνε για να με βάλει στην βάρκα.... Δεν μας πι-ισσεύουν πιδιά, για να τ΄αφήνουμ΄ να χάνουνται...

Άρχισε να ροδίζει.... Βγήκαμε τελικά στην στεριά - με την μάνα μου την Ευγενία στο μεταξύ να έχει συνέλθει- και ξεκινήσαμε για την Άνω Μεριά..... Δεν πήγαμε μακριά και συναντηθήκαμε στον στενό δρόμο μ΄ 'εναν ηλικιωμένο που αφού χαιρέτησε με συγκρατημένη νησιώτικη εγκαρδιότητα, είπε στην μητέρα μου: --Μμ, καλά μο ... καμέν΄ Μπαντ ευγενιώ, για δεν έγραψες του Γιωρ΄ να έρθ με του μλαρ.......

--Ε, να δει και το παιδί το νησί από δω,.... περπατώντας.....

Συνεχίσαμε και ...... να τα πλατάνια και το γάργαρο νερό.... Και μόνο γι αυτήν την θέα, άξιζε το βάδισμα.... Από πέτρα σε πέτρα, περάσαμε και συνεχίσαμε......

Αλλά σήμερα, όχι με την μητέρα....... Με την παρέα θα σταθώ εδώ, στην όχθη.

 Να και το τραπέζι, να τα καθίσματα. Άντε και τα καφεδάκια. Κι αντί για κάποιο φιλοσοφικό θέμα, ας πούμε το πρωτότυπο "περί ηδονής ηθικός".

 Ξεκίνησε πρώτος ο Φάνης... Κι εγώ κοίταζα γύρω τα δέντρα, να διαπιστώσω αν ακούνε, όπως υποστηρίζουν μερικοί......

---Με "πίεσαν"...... Ε, τον καημένο...., τον πίεσαν πεντ΄ έξι αλητήρια τσιγαρόχαρτα και δεν τα έπιασε να τα κάνει μισή σκουπιδομπαλίτσα, αλλά ..... δέχτηκε ο καημένος.... ο φοβισμένος, να πει - μέσα στο σπίτι του- στο άναυδο παληκαράκι του ότι δέχθηκε να ψηφίσει..... Και δικαιολογήθηκε: --Για σένα.... για να μας βρουν καμιά δουλειά.

Το παιδί του τον κοίταξε εξω φρενών: --Και ποιός σου είπε, ρε μπαμπά, ότι θα καταδεχτώ εγώ να υποκύψω σ΄αυτά τα μουχλιασμένα μαντολάτα... και να με έχουν υποχείριο τους μια ζωή; Και τί αξίζουν αυτοί μπροστά σε σένα;

--Δεν έρχονται και σε μένα, ....... να γελάσουμε; Είπε ο Αγησίλαος, διακόπτοντας την αφήγηση του Φάνη. Με ένα κεφάλι θα έρθουν οι αγκαθοπρόσωποι, με δυο κεφάλια θα φύγουν... Το δεύτερο θα είναι γεμάτο μυαλό....

--Το παιδί...., συνέχισε ο Φάνης, ήταν αποφασισμένο. Δεν συγκρατιούνταν.

--Αυτοί μπορούν, Σταύρο. ... Μπορούν. Δεν ακούς που λένε "και θέλουμε και μπορούμε";.........

--Το παιδί, ξαναείπε ο Φάνης, ήταν αποφασισμένο. Δεν συγκρατιούνταν.

--Αυτό εσύ θα έπρεπε να το ακούς από την εποχή της Φρειδερίκης, κόρης του δούκα του Μπράουνσιγκ Ερνέστου-Αυγούστου...., που έσκουζε: " Και θέλω και μπορώ! Κι αν θέλω εγώ, μπορώ να κάνω βασιλιά τον κηπουρό μου!" .... Δυστυχώς δεν τον έκανε βασιλιά... Θα αποφεύγαμε πολλά δεινά....

--Γιατί μωρέ μπαμπά, αυτοί είναι καλύτεροι από σένα; Επειδή έπιασε κάλο η γλώσα τους για να γλείφουν τα δυο τους κόμματα; Ε; ....Εσύ ούτε παράνομα προσλήφθηκες στην Κεραμωτή εισπράκτορας νερού, ούτε παράνομη μετάταξη στην εφορία έκανες............

--Ναι, αλλά......

--Άντε παράτα με.....

Έφυγα από το σπίτι του καταντροπιασμένος....., αποτέλειωσε ο Φάνης.

Ο Αγγελής γύρισε σε μένα καχύποπτα: ---Τόση ώρα δεν είπες τίποτα... Τί γνώμη έχεις για όλους αυτούς.... Από τους αρχηγούς μέχρι τους υποψήφιους υποτελείς τους.... Τί μας λένε .... με λίγα λόγια;

--Αυτά όλα μου είναι τόσο πληκτικά... που θ΄αφήσω να σας απαντήσει ένας άλλος από το 1840. Ο Σοπενχάουερ...... Ο φιλόσοφος λοιπόν, έτρωγε σ΄ένα εστιατόριο καθημερινά όπου πήγαιναν την ίδια ώρα και μερικοί Εγγλέζοι. Το γκαρσόν παρακολούθησε ότι ο Σοπενχάουερ άφηνε ένα χρηματικό ποσό στο τραπέζι και φεύγοντας το έπαιρνε. Μια μέρα τον ρώτησε: ---Κύριε, με όλο τον σεβασμό... γιατί αφήνετε αυτό το ποσό όσο τρώτε και φεύγοντας, το παίρνετε;

--Έβαλα μαζί σου στοίχημα, χωρίς να το ξέρεις...

--Στοίχημα! Και .... τί στοίχημα;

--Πως αν αυτοί οι Εγγλέζοι δεν πούνε μια μέρα ανοησίες, αυτό το ποσό θα είναι δικό σου.

04-05-2014

galatsidas

Χρήστος Γαλατσίδας

 

 

 

Πώς βρεθήκαμε με τον Γιάννη, δύο γνωστοί δηλαδή και γιατί βρεθήκαμε σ΄ένα χωριό όπου είχε προηγηθεί η βάφτιση παιδιού (κοριτσάκι) του Αντώνη και της Παυλίνας, είναι ιστορία που θα τραβούσε σε μάκρος...... και εδώ προτιμούνται οι συντομότεροι δρόμοι, όταν βέβαια δεν οδηγούν σε αδιέξοδα, ή σε διέξοδα.....εχθρικά.

Share

2009©Kavalacity.net