Εκτύπωση

Για τη μητέρα μου

Συγγραφέας: Ελένη Ιωάννου.... Δημοσίευση στη κατηγορία Η Ελένη Ιωάννου γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(9 ψήφοι, μέση τιμή 4.78 από τα 5 αστέρια)

manaΗ εικόνα που αντικρίζω βλέποντας
το πρόσωπό μου στον καθρέπτη είσαι εσύ.
Τρομακτική η ομοιότητα μητέρα.
Σε σημείο να θέλω να τον σπάσω
σε σαράντα πέντε κομμάτια,
όσα τα χρόνια μου
και να αναρωτιέμαι αν είμαι εγώ
ή εσύ το είδωλο που βλέπω απέναντί μου.
Σου μιλώ με τη σιωπή μου.

Πες μου φέρθηκα σωστά;
Πες μου σε στεναχώρησα,
σε πόνεσα, σε πίκρανα;
Με τα λόγια μου ,τις πράξεις μου...
Με ένα σ' αγαπώ που δεν σου είπα; ενώ εσύ περίμενες;
Πες μου αν ένοιωθες την έλλειψη της παρουσίας μου,
σε άφηνα μόνη; αν δε σε καταλάβαινα πες μου.
Ήμουν η ζωή σου, μου έδινες τη ζωή σου.
Σου αφαιρούσα χρόνια για να τα προσθέτω στις μέρες μου.
Πόσο εγωίστρια υπήρξα, αλήθεια, άθελά μου,
συγχώρεσε με μητέρα.
Σου τα δίνω πίσω,
να πάρε τους σπόρους σιταριού
στα ροζιασμένα χέρια σου,
που έσπερνες για χρόνια στα δικά μου.
Για να σε έχω περισσότερο κοντά μου.
Να σε αισθάνομαι, να σε αγγίζω, να σε μυρίζω.
Γιατί από όλα τα λουλούδια του κόσμου
κανένα δεν έχει τα δικά σου χρώματα
τη δική σου μοναδική μυρωδιά.
Είσαι το αγαπημένο μου λουλούδι
μονάκριβη μου και πολύτιμη.
Γιατί φοβάμαι πως μια μέρα θα φύγεις
και θα σε γυρεύω στα τραγούδια που μου τραγουδούσες
στα βιβλία που μου διάβαζες, στα μέρη που με πήγαινες.
Πόσα μου έμαθες μητέρα, για όλα αυτά σε ευχαριστώ.
Χρόνια πολλά να ζήσεις, να σ' έχω και να σ' αγαπώ.
Όσο ο χρόνος μας αφήνει
να συμφιλιωνόμαστε με το πέρασμά του
η μία στην αγκαλιά της άλλης,
ας πορευόμαστε αγαπημένες.

Ελένη Ιωάννου, 11 Μαΐου 2013
για την γιορτή της Μητέρας

Share

Σχόλια  

 
#1 ΑΠ: Για τη μητέρα μουΧρυσούλα Βακιρτζή 06-12-2013 14:28
Ηταν εκείνη η φτηνή, χύμα κολόνια σου, μητέρα, που μου έμαθε να συλλαβίζω τα ονόματα όλων των λουλουδιών. Ακόμα κι όταν ήμουν σε απόγνωση και σε ρωτούσα "γιατί με γέννησες; Σκότωσέ με, δεν αντέχω", εσύ μ' έπαιρνες αγκαλιά, για ν' αντέχουμε μαζί ζωή, θάνατο και μέσα από τη λάμψη του Αποσπερίτη ή του Αυγερινού να μάθουμε ν' αγαπάμε εσένα, εμένα, όσου μας πίκραναν... Είμαι το δάκρυ, η ψυχή και το χαμόγελό σου... Απλά, μητέρα!
 

2009©Kavalacity.net