Εκτύπωση

Διαγώνισμα έκθεσης στο σχολείο

Συγγραφέας: Σουλτάνα Γαλατσίδα.... Δημοσίευση στη κατηγορία Η Σουλτάνα Γαλατσίδα γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(0 ψήφοι, μέση τιμή 0 από τα 5 αστέρια)
ekthesi

 

Στην σχολική αίθουσα, το θέμα της έκθεσης..., η σιωπή..... η αγωνία.... κι η κόλλα η λευκή, που πρέπει να ....."γεμίσει"!

 

Σήμερα γράφουμε διαγώνισμα... Σήμερα "πολεμάμε" με το χαρτί στ΄αριστερό και την πένα στο δεξί... Αγέρας φυσάει μεσ΄το μυαλό και μεσ΄τα φυλλοκάρδια. Κι ο ήχος από μέσα μας, φτάνει στα χείλια κι εκεί, κλειδώνει με κλειδί και μένει μοναχός του........

Ο δάσκαλος μετράει τα βήματα του πάνω-κάτω ...... και πάλι πάνω-κάτω... Και την σιωπή μετράει..... που αγκομαχά με τον χρόνο.

Φτερούγες στην κρεμάστρα τα πανωφόρια, άπλωσαν κι άλλα φτερά, για νάναι έτοιμα στην ώρα του φευγιού...

 

 

.... Γράφει ο Πέτρος στο λευκό χαρτί: Σήμερα άκουσα πως σκοτώθηκαν δέκα παιδιά εκεί..... Στην παραλία, αυτήν που είναι απέναντι από την Κύπρο. ....Γάζα την λένε την παραλία αυτή...... Δεν έχει τουρίστες, με ξαπλώστρες και ομπρέλες..... Είναι μια παραλία .....σκέτη....με θάλασσα και άμμο μονάχα....! Για να περνάνε τα αεροπλάνα και να πυροβολούν ..... στην .....άμμο;

.......Γράφει ο Στέλιος: Σήμερα άκουσα πως πνίγηκαν σε κάποια μεγάλα κύμματα του Αιγαίου, τριάντα μάνες με τα παιδιά τους...... Ταξίδευαν για να φτάσουν σ΄ενα λιμάνι. Ετσι άκουσα... Όμως πνίγηκαν στα μεγάλα κύμματα.... Πώς να ένιωθαν άραγε...; Μήπως δεν πρέπει να ανεβώ ποτέ σε καράβι; Δεν ξέρεις πότε θα κάνει η θάλασσα τα κύμματα της τόσο ...μεγάλα ..........!

............Γράφει η Χριστίνα: Σήμερα άκουσα πως ο κύριος Γιάννης που έμενε στον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας μας, έπεσε από το μπαλκόνι του! Όχι γιατί ζαλίστηκε! ...Ήθελε και έπεσε! -Έτσι άκουσα να λένε.... Ηταν πολύ στεναχωρημένος πολλές μέρες τώρα.... Ο καημένος ο κύριος Γιάννης ήταν ένας γελαστός κύριος και πάντα με χαιρετούσε, όταν με έβλεπε όπως και όλους στην πολυκατοικία... "Καλημέρα Χριστινάκι". " Χριστινάκι, καλημέρα".... "Καλημέρα Απόστολε"... "Καλημέρα κυρία Ελένη".... "Καλημέρα Παναγιώτη"... "Καλημέρα σας" ....... Η γυναίκα του είχε κρύψει το πρόσωπο της με τα χέρια της κι έκλαιγε συνέχεια......................

..............Γράφει η Άννα: Σήμερα άκουσα ότι στο κοινωνικό ιατρείο του Δήμου μας, δεν χωρούσαν οι ασθενείς που το επισκέφτηκαν....... Δεν είχαν λέει, λεφτά για να πάνε σε ....."κανονικό" ιατρείο......... Εκεί στο ιατρείο αυτό, το κοινωνικό, πηγαίνει όποτε μπορεί και ο θείος μου ο Αναγνώστης και βοηθάει... Πρέπει λέει, ο καθένας να βοηθήσει όπως μπορεί, γιατί είναι πολλοί οι άνθρωποι που έχουν τόσες ανάγκες, ώστε αν δεν τους βοηθήσουν οι άλλοι.... δεν θα μπορέσουν να επιβιώσουν............... Γιατί θείε Αναγνώστη, συμβαίνει αυτό; Τον ρώτησα. Γιατί η ζωή δεν είναι πάντα καλή με όλους και πρέπει εμείς να την κάνουμε καλύτερη ...... ΄Όσο περνάει απ ΄το χέρι μας.... Έτσι μου είπε ο θείος μου ο Αναγνώστης.

..............Γράφει ο Ζήσης: Σήμερα άκουσα ότι κάπου στην Ασία, λιποθύμησε ένας εργάτης που δούλευε είκοσι ώρες κάθε μέρα και δεν άντεξε άλλο......... Άκουσα ότι τον λένε Ιγουάν και ότι είναι δέκα τριών χρονών...! Δηλαδή όσο και ο μεγάλος μου αδελφός, ο Στράτος! Όμως ο Στράτος πηγαίνει στο Γυμνάσιο και στο γήπεδο. Δεν δουλεύει! Ο Ιγουάν δεν έχει άραγε γονείς να δουλεύουν και να τον φροντίζουν;

...........Ο Παύλος γράφει: Σήμερα άκουσα πως στην Νιγηρία, κάτω στην Αφρική, οπλισμένοι αντάρτες -δήθεν αντάρτες, όπως τους αποκάλεσε ο περιπτεράς ο κύριος Νίκος- μπήκαν σε μια γειτονιά και σκότωσαν συμπατριώτες τους και άρπαξαν κορίτσια και τα πήραν μαζί τους και γελούσαν ύστερα ....ευχαριστημένοι......! Σε ποιανού κάμερα μπροστά, άραγε φωτογραφίζονταν και γελούσαν; Πού τα βρίσκουν τόσα όπλα και κυκλοφορούν μέρα νύχτα με αυτά, στα χέρια; Ποιός τους τα δίνει;................

........Η Ειρήνη γράφει: Σήμερα άκουσα, πως λίγο πιο κάτω από την Κρήτη, μέσα στην θάλασα, καταστρέφουν κάποιοι................. χημικά όπλα! Δηλαδή πολύ επικίνδυνα όπλα... Τα καταστρέφουν και κινδυνεύει η θάλασσα. Η ωραιότερη θάλασσα του κόσμου. Η Μεσόγειος! Κανείς δεν ξέρει τί κακό μπορεί να συμβεί, σε λίγα χρόνια, από αυτήν την καταστροφή αυτών των πολύ επικίνδυνων όπλων μέσα στη θάλασσα.... Αφού είναι τόσο επικίνδυνα όπλα γιατί τα έφτιαξαν; Ακούω ότι υπάρχουν κι άλλα πολλά τέτοια επικίνδυνα όπλα! Δηλαδή, καθημερινά οι άνθρωποι φτιάχνουν -ποιοί;- επικίνδυνα όπλα κι όταν δεν τα χρησιμοποιούν, πρέπει να τα καταστρέψουν....... Κι εμείς πάντοτε, έτσι ή αλλιώς, κινδυνεύουμε συνέχεια.............!

Τα παιδιά παρέδωσαν τα γραπτά τους στον δάσκαλο κι έφυγαν τρεχάτα....

Και την άλλη μέρα που επέστρεψαν στο σχολείο, διάβασαν στον πίνακα αυτά που είχε γράψει ο δάσκαλος, αφού διάβασε με προσοχή και συγκίνηση όλα τα γραπτά τους: Μην ξεχάσετε ποτέ, αηδόνια μου και πελαργοί και χελιδόνια μου, πως Ειρήνη για να υπάρξει στον κόσμο μας, χρειάζεται να υπάρχει ταυτόχρονα, Δημοκρατία και Δικαιοσύνη. Δημοκρατία... Δικαιοσύνη..... και Ειρήνη....

Μόνο έτσι μπορεί να ζήσει η Ειρήνη. Μονάχα έτσι ζει η Ειρήνη!

7-8-2014

Σουλτάνα Γαλατσίδα Τριανταφυλλίδου

 

 

Share

2009©Kavalacity.net