Εκτύπωση

Κρίση πανικού (από μία παθούσα)

Συγγραφέας: Valeriana.... Δημοσίευση στη κατηγορία Υγεία

Σας άρεσε το άρθρο?
(4 ψήφοι, μέση τιμή 4.75 από τα 5 αστέρια)

panic_1Συμβαίνει ξαφνικά και απροειδοποίητα. Διαρκεί λίγα λεπτά που όμως είναι αρκετό για να χάσεις το έδαφος κάτω από τα πόδια σου. Αν δεν το έχεις νιώσει, δε μπορείς να ξέρεις. Είναι ο απόλυτος τρόμος, η απόγνωση, η αίσθηση ότι πνίγεσαι, ότι η καρδιά σου θα σπάσει κι ότι σβήνεις μέσα στην υπέρτατη αγωνία…
Η  κρίση πανικού μπορεί να συμβεί σε όλους μας…

"…δεν ήταν η πρώτη –και πιθανόν ούτε και η τελευταία- φορά που ένιωσα τόσο άσχημα και ασφυκτικά. Τα έκπληκτα μάτια όλων καρφώθηκαν στο μυαλό μου λες και είχα μείνει τελείως γυμνή στο δρόμο. Απίστευτη ντροπή! Η ανάσα μου πνιγόταν σε ένα ατελείωτο φόβο και το σώμα μου δεν ανταποκρινόταν σε κανένα κάλεσμα της λογικής. Νόμιζα ότι πέθαινα ή μήπως είχα τρελαθεί; Ο χρόνος πάγωσε και τα λεπτά απέκτησαν τη σημασία της αιωνιότητας. Όταν όλα τέλειωσαν ο ιδρώτας κυλούσε από το μέτωπο μου «Μέχρι την επόμενη φορά», ψιθύρισα τρομαγμένη στον εαυτό μου…"

Η πρώτη φορά

Η πρώτη κρίση ήρθε σε μια στιγμή που όλα έβαιναν καλώς. Τότε ήμουν παντρεμένη, είχαμε μια, ας πούμε, ήρεμη σχέση, τους φίλους μας, τις εξόδους μας, τις εκδρομές μας και την οικειότητα που υποκαθιστά, έπειτα από ένα διάστημα, τον ενθουσιασμό του πρώτου καιρού. Αργότερα συνειδητοποίησα ότι αυτή η τόσο "τακτοποιημένη" σχέση μπορεί να περιείχε κάποιες δόσεις αδιαφορίας και ρουτίνας, όμως τότε πίστευα ότι ήμουν καλά. 

Μόλις είχα βγει έξω από το σπίτι για μια βραδινή έξοδο. Ήδη, από τη προετοιμασία, δεν ένιωθα καλά. Αυτό που ένιωσα όμως όταν μπήκα στο μαγαζί ήταν απερίγραπτο. Λουσμένη από κρύο ιδρώτα, με την καρδιά μου να χτυπάει τρελά, την αναπνοή μου να κόβεται και την αίσθηση ότι κάτι πολύ μα πάρα πολύ κακό θα γινόταν. Στην αρχή νόμιζα ότι παθαίνω καρδιακή προσβολή. Το είπα στη φίλη μου, αλλά μέχρι να ξεκινήσουμε για το νοσοκομείο, μου είχε περάσει. Από εκείνη τη μέρα πήγα σε όλους τους γιατρούς, έκανα όλες τις εξετάσεις. Δεν είχα κανένα πρόβλημα υγείας. Ωστόσο, οι κρίσεις επαναλαμβάνονταν. Οπουδήποτε και σε ανύποπτο χρόνο. Δεν μπορούσα να βγάλω συμπέρασμα αν ερχόταν ως συνέπεια κάποιου γεγονότος ή κατάστασης ή αν συνέβαιναν συχνότερα σε κάποιο μέρος. Άρχισα να αποφεύγω τις εξόδους, τις κοινωνικές συναναστροφές- ώστε τουλάχιστον να μην έχω να κρυφτώ από τους άλλους ή να δικαιολογηθώ. Έτρεμα τη στιγμή που θα με έπιανε κρίση στη δουλειά ή ενώ θα ήμουν μόνη μου στο δρόμο.

Ένιωθα μόνη

Αποτέλεσμα όλης αυτής της κατάστασης ήταν η απομόνωση. Κάνεις δεν μπορούσε να με νιώσει και από την άλλη νόμιζα ότι αν αρχίσω να το μοιράζομαι θα με περνούσαν για τρελή. Το τελευταίο που ήθελα να ακούω είναι ότι έχω ψυχολογικά προβλήματα. Δεν μπορούσα να λειτουργήσω πουθενά σωστά. Είχε γίνει η έμμονη ιδέα μου. Ο φόβος και ο τρόμος μου. Δεν ήθελα να αρχίσω να παίρνω φάρμακα, ούτε και να πάω σε ψυχολόγο, γιατί έλεγα ότι θα μου περάσει αργά η γρήγορα. Αυτό βέβαια όταν ήμουν καλά, γιατί όταν με έπιανε κρίση panicβυθιζόμουν μετά στη πιο βαθιά απελπισία. Με τον καιρό κλεινόμουν όλο και πιο πολύ στον εαυτό μου μέχρι που συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να ζήσω άλλο έτσι. Ξαφνικά ένιωσα μόνη, στα πρόθυρα καταστροφής, να έχω απομακρύνει από κοντά μου τους πάντες  και να κοντεύω να χάσω τα λογικά μου. Βρήκα τελικά μια καλή ψυχολόγο και πήγα.  
Μέσα από τις συναντήσεις με τη ψυχολόγο μπόρεσα να δω διαφορετικά το πρόβλημα μου. Ναι, το έλεγαν κρίσεις πανικού εκείνο που πάθαινα. Όχι, δεν επρόκειτο να πεθάνω από αυτό. Η ψυχολόγος είπε ότι οι κρίσεις πανικού συχνά προκαλούνται από ένα τραυματικό γεγονός, αλλά συνήθως πρόκειται για το "ποτήρι που ξεχειλίζει" από συσσωρευμένο άγχος, καταπιεσμένα συναισθήματα, έλλειψη ικανοποίησης από τις συνθήκες της ζωής αλλά και μαζί φόβος απέναντι στην αλλαγή. 

Όμως έπρεπε να αντιμετωπίσω τις βαθύτερες αιτίες του. Και η  άκρη του νήματος βρέθηκε σε ότι με έπνιγε και το είχα θάψει βαθιά μέσα μου. Βρέθηκε σε ότι αποφάσεις άφησα να πάρουν οι άλλοι για μένα. Σε ότι νόμιζα ότι ήταν κοινωνικά σωστό και τότε συνειδητοποίησα ότι όσο επαναστατικός χαρακτήρας κι αν νόμιζα ότι ήμουν, ακολουθούσα μια πορεία προκαθορισμένη από κοινωνικές νόρμες που άλλοι μου είχαν επιβάλλει. Είχα εξασφαλίσει μια "καλή θεσούλα" στη δουλειά και παντρεύτηκα το "καλό παιδί" που θα μου εξασφάλιζε μια ήρεμη (μέχρι πλήξεως) και σχετικά άνετη ζωή. Στην άκρη του νήματος βρήκα το κορίτσι που είχε ξεχάσει τα όνειρα του…

panic_2Ένα κομμάτι μου υπέφερε όλα αυτά τα χρόνια. Από τη μια δεν άντεχα την τακτοποιημένη, αλλά στερημένη από πάθος και δημιουργικότητα ζωή μου, από την άλλη έτρεμα στην ιδέα να τα πετάξω όλα αυτά αναζητώντας το άγνωστο σε έναν άλλον άντρα, μια άλλη καριέρα, μια άλλη ζωή. Το να θέλεις να αλλάξεις σημαίνει να πραγματοποιήσεις επιθυμίες και φιλοδοξίες που δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες των άλλων. Κι αυτός συνειδητοποίησα ότι ήταν ο μεγάλος μου φόβος: η κριτική των άλλων και η απόρριψη από τους δικούς μου ανθρώπους. Έτσι, η επιθυμία μου να αλλάξω έμεινε φυλακισμένη σε ένα κλουβί από περιορισμούς της λογικής και κωδικοποιημένους ρόλους. Αυτή η επιθυμία όμως πίεζε για να βγει. Κι ο μόνος τρόπος που βρήκε να εκφραστεί ήταν οι εκρήξεις με τις κρίσεις πανικού που ήρθαν να με αναγκάσουν να ακούσω αυτό το καταπιεσμένο κομμάτι μου. Στην αρχή έμαθα να μη φοβάμαι τις κρίσεις μου και μετά τους φόβους μου. Και οι κρίσεις σιγά σιγά  μειώθηκαν ώσπου μέσα σε ένα χρόνο σταμάτησαν τελείως. Στο διάστημα εκείνο γνώρισα από την αρχή τον εαυτό μου, στάθηκα στα πόδια μου, σκέφτηκα τι πραγματικά θέλω  από έναν σύντροφο, από τους φίλους και τη δουλειά μου και αν και μου πήρε καιρό κατάφερα να τα αλλάξω όλα… Είμαι πια πιο έτοιμη να δεχτώ τις αλλαγές που φέρνει η ζωή προς το καλύτερο ή το χειρότερο.

Η αναγνώριση και αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων είναι ένα σημαντικό ζήτημα. Αλλά, εξίσου σημαντικό, είναι η γνωστοποίησή τους. Είναι η οφειλόμενη βοήθειάς μας προς τους συμπολίτες μας. Το καθήκον της ψυχής μας. Αυτός ήταν ο στόχος του κειμένου που προηγήθηκε. Σ' αυτό θα συμβάλλει και η ανάγνωση των παρακάτω…

Κλασσικά συμπτώματα

Η κρίση πανικού μπορεί να συμβεί ξαφνικά και απροειδοποίητα. Περνά σε λίγα λεπτά, αλλά μπορεί να επαναληφθεί αρκετές φορές σε διάστημα μερικών ωρών. Τουλάχιστον 4 από τα παρακάτω συμπτώματα τη χαρακτηρίζουν.   

  • Ταχυκαρδία ή αρρυθμίες
  • Πόνος ή σφίξιμο στο στήθος
  • Εφίδρωση
  • Τρέμουλο εμφανές ή εσωτερικό
  • Αίσθηση πνιγμού
  • Δυσκολία στην αναπνοή, πλάκωμα στο στήθος
  • Ναυτία ή διάρροια
  • Ζάλη ή αστάθεια
  • Νοητική σύγχυση
  • Αίσθηση αποκοπής από τη πραγματικότητα
  • Αίσθηση αποκοπής από τον εαυτό
  • Φόβος τρέλας ή απώλειας ελέγχου
  • Μουδιάσματα ή μυρμηγκιάσματα
  • Κρυάδες η εξάψεις

Πως αντιμετωπίζονται

  • Είναι απαραίτητη η συνδρομή ενός ψυχοθεραπευτή, που θα βοηθήσει το άτομο να εντοπίσει την πηγή του προβλήματος και θα του υποδείξει τεχνικές χαλάρωσης, αναπνοών και οραματισμού, ώστε στο μεταξύ να περνά τις κρίσεις πιο ελαφρά.
  • Τα ψυχοφάρμακα δίνονται μόνο σε πολύ βαριές περιπτώσεις, μια και απλώς αντιμετωπίζουν τα συμπτώματα, αλλά δεν θεραπεύουν τη κατάσταση.
  • Ο μόνος τρόπος οριστικής θεραπείας είναι να εκπαιδευτεί το άτομο σε διαφορετικούς τρόπους αντίδρασης μέσα από διαφορετικές τεχνικές. Η ολοκληρωτική απαλοιφή μιας διαταραχής άγχους μπορεί να πάρει από μερικές μέρες μέχρι χρόνια και εξαρτάται από το είδος θεραπείας και την ανταπόκριση του πάσχοντος.
  • Η κρίση πανικού συμβαίνει επειδή το άτομο έχει εκπαιδεύσει το υποσυνείδητο του να αντιδρά με ακατάλληλο τρόπο στα ερεθίσματα των αισθήσεων του, στις σκέψεις του. Για να σπάσει το φαύλο κύκλο, πρέπει να καταλάβει τι είναι το άγχος, πως δημιουργείται και πως μπορεί να απαλλαγεί δια παντός από τον «εθισμό» του σ’αυτή τη συμπεριφορά.

Share

Σχόλια  

 
+1 #1 ερωτησηperis 16-09-2014 15:51
Πολύ καλο το αρθρο σου και θα ηθελα αν μπορουσες να μου πεις το ονομα της ψυχολογου που σε βοηθησε.ευχαρισ τω
 
 
#2 ΑΠ: Κρίση πανικού (από μία παθούσα)Pragmatist 16-10-2015 23:25
Αν υπάρχει δυνατότητα θα θέλαμε να μας πείτε το όνομα του/της ψυχολόγου. Είμαστε πολλοί άνθρωποι που μας ταλαιπωρεί η διαταραχή πανικού και ψάχνουμε τρόπους οριστικής αντιμετώπισης!

Σας ευχαριστώ πολύ!
 

2009©Kavalacity.net