Εκτύπωση

Ζήτω το Ελληνικό τραγούδι

Συγγραφέας: Χρυσούλα Βακιρτζή.... Δημοσίευση στη κατηγορία Εν αρχή ήν ο λόγος

Σας άρεσε το άρθρο?
(1 ψήφος, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)
Θόδωρος Κατάκαλος - Καφέ Περιστέρι

katakalos Είναι κάτι στιγμές τις ζωής μας, που κι εσύ ο ίδιος βαδίζεις, δοκιμάζεσαι. κρίνεις, κρίνεσαι μέσα σου σε πολύ ευαίσθητες προσωπικές ισορροπίες.

Στιγμές λεπτεπίλεπτες, όπου το δάκρυ μπερδεύεται μέσα σου, κυρίως αυτές τις ώρες τις μεταμεσονύχτιες, και θέλει να γίνει χαμόγελο κλάμα, μαζί με ένα ξέσπασμα γέλιου ενός λυτρωτικού σου ξεσπάσματος. Σ' αυτές τις στιγμές, που θες να σπάσεις σε χίλια μύρια κύματα και συνάμα να ανασυνταχτείς σαν λευκό περιστέρι κι άστρο της αυγής.

Ναι, σήμερα Σάββατο 9 Μαρτίου 2014, αφήνω τους πάντες, τα πάντα σύξυλα και καλώ το ταξί των ΑμΕΑ. Ημέρα των Αγίων Θεοδώρων σήμερα κι εγώ τρέχω στο Καφέ Περιστέρι, για να βρεθώ κοντά στον γνωστό μουσικό Θόδωρο Κατάκαλο και τους συνεργάτες του για να ζητήσουμε μαζί το ελληνικό τραγούδι, σε μια κάπως πιο διαφορετική μορφή και στυλ αυτήν η φορά.

Ημέρα της ονομαστικής γιορτής του Θ. Κ.κι εγώ μ' ένα κατακόκκνο τριαντάφυλλο τρέχω να πω τις ευχές μου στον κύριο Κατάκαλο. Η ώρα κοντεύει δέκα το βράδυ, με συνεπήραν οι νυχτερινοί δρόμοι της Καβάλας, λαμπεροί, γιορτινοί και γεμάτοι μυστήριο –βγάλμένοι λες από κάποιο μυστηριώδες και φιλήδονο νέγρικο μπλουζ! Στο ηλεκτρονικό κοντέρ του Κώστα του καλού μου φίλου και ταξιτζή, οι δρόμοι τρέχουν γυάλινοι, φωσφορίζοντες απόμακροι χάρτες τηλεανωνυμίας!

Αν και ο καιρός το γυρνούσε προς τη βροχή, το γνώριμο αυτό λευκό φεγγαράκι ξετρύπωσε πίσω από κάτι δαντελωτά σύννεφα –όπως κάθε φορά που πάω να συναντήσω τον καταξιωμένο μαέστρο μας. Κι αυτός, ο Θόδωρος Κατάκαλος, πάντα ψιλιασμένος κι έτοιμος να με υποδεχτεί. Να με υποδεχτεί με το χαμόγελο, τη φιλία του, αλλά και τη μουσική του, για να μοιραστούμε τη νύχτα, όπου τα συναισθήματα ψάχνουν να φωλιάσουν σε νότες, τραγούδι μοναξιάς, λυγμού –ώστε να εξαντληθούν ή και ξαναγεννηθούν στον καταγάλανο ουρανό της Ελλάδας...

Ζαβαρακατρανέμια, ζαβαρακατρανέμια νιώθω πως τρέχουν στις φλέβες μου, ελεύθερα, παλμικά, με πείσμα, μαζί με τη βότκα πορτοκάλι, που με συνεφέρει και χαλαρώνει με την κάπως οξύ γεύση της –παραδίπλα μου, το τζάκι ζεσταίνει για να λικνιστούν οι μικροί Χριστοί όπου σαν τη φωτιά είναι ζεστοί.

Ένα ποτήρι θάνατο θα πιω, απόψε να μεθύσω, γιατί ένα το χελιδόνι η άνοιξη ακριβή και η ζωή που δεν μοιράζεται είναι ζωή κλεμμένη. αλλά όλα θα 'ταν αλλιώτικα αν λίγο μ' αγαπούσες και η μοίρα δεν θα ήθελε, δεν θα τολμούσε να παίζει το παιχνίδι της μες στα μάτια μου μπροστά.

Κι απόψε γίνεται κάτι παράξενο, όμορφο, θαυμαστό για μένα! απόψε, λίγο πριν πάρουν την πορτοκαλί απόχρωση που έχουν τα φώτα των βραδινών απορριμματοφόρων, φεύγουν σχεδόν οι πιο πολλοί θαμώνες του, υψηλής αισθητικής χώρου του Καφέ Περιστέρι. Έτσι... έτσι μια ευχή κι επιθυμία μου –ενδόμυχη, βαθιά και παιδιάστικά εγωιστική, γίνεται πραγματικότητα.

Ο μαέστρος, μαζί με τον ταλαντούχο νεαρό Κυριάκο Πασχαλίδη στο μπουζούκι, παίζει σχεδόν μόνο για μένα! Η ψυχή μου, απαλλαγμένη από φόβους, φυγές, αγωνίες, χορεύει σε μια θάλασσα μικρή κι ανάλαφρη χορεύει, πάλλει νωχελικά πάνω στους ρυθμούς, τις μουσικές που βγάζουν τα θαυμαστά πλήκτρα –κι ο Θ. Κ. λες κι αφουγκράζεται κι εκφράζει τούτη την έντεχνη μουσική γαλήνη, συνάμα με την έκφραση ενδόμυχων πόθων, ερώτων, διαψεύσεων των μεγάλων τρικυμιών μου.

Ουρανέ, όχι, δεν θα πω το ναι, γιατί είναι χάρτινο το φεγγαράκι και ψεύτικη η ακρογιαλιά, μα είναι γλυκό να σ' αγαπούν και να σου το λένε, γι' αυτό ψέματα σου λέω και κρυφά σου κλαίω απ' αγάπη, ζήλια και εγωισμό, τις ώρες που είναι βαριά η φυλακή κι ας είναι από μετάξι.

Είχα πολύ καιρό να νιώσω μέσα μου τόσο όμορφα, με ανάλαφρη την ψυχή μου, όταν επέστρεψα πίσω... ίσως πολύ πιο ήρεμη από όλες τις άλλες φορές.

Μια και γνωρίζατε ήδη ότι θα γράψω ξανά, για την τόσο όμορφη μουσική βραδιά που πέρασα ξανά κοντά σας, κύριε Κατάκαλε, ξέρετε κιόλας ότι δεν γράφω για να σας κολακεύσω.

Για ακόμα μια φορά θέλω να ευχαριστήσω εσάς, αλλά και να συγχαρώ θερμά τους συνεργάτες σας, στις βραδιές για το έντεχνο ελληνικό τραγούδι.
Εύχομαι πάντα να είστε γερός και δημιουργικός, γιατί κοντά σας περνώ ξεχωριστές στιγμές κι αυτό ελάχιστοι μπορούν να μου το χαρίσουν!

 

 

Share

2009©Kavalacity.net