Εκτύπωση

Χριστούγεννα με τις μουσικές εμπνεύσεις του Θόδωρου Κατάκαλου - Γ' μέρος

Συγγραφέας: Χρυσούλα Βακιρτζή.... Δημοσίευση στη κατηγορία Εν αρχή ήν ο λόγος

Σας άρεσε το άρθρο?
(1 ψήφος, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

 

Η νύχτα, το τραγούδι, οι αντιφάσεις μας...

katakalos ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΜΠΝΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΚΑΤΑΚΑΛΟΥ (μερος Γ)

Χριστούγεννα του 2013, μέρα της ονομαστικής μου  γιορτής, με τις μυστικές εκείνες σειρήνες μέσα μου να ηχούν ελκυστικά, αποκρουστικά, μοναχικά, λαμπερά και συνάμα τόσο σκοτεινά. Ένας ακόμη χρόνος φτάνει στο τέλος του, ενώ ο καιρός του Δεκέμβρη εξακολουθεί να δείχνει πολύ χαμηλές χαμηλές θερμοκρασίες…

Ναι, είμαι γεμάτη αντιφάσεις τελευταία, κάτι που με κάνει να μη θέλω δεσμεύσεις ή και πολλές πολλές ‘κοσμικές’ συναναστροφές, αναλύσεις ψυχρής λογικής, να απαντώ στα ‘γιατί’,  στα ‘διότι’ ή στα ‘πρέπει’ των άλλων. Αρκούν οι δικές μου αγωνίες, ήδη είμαι γεμάτη ψυχαναγκαστικές σιωπές, πλήθος ερημιές, φωνές που αξίζουν πολλά ακόμα και συνάμα πολλά από τούτα δεν έχουν να μου πουν τίποτα πια. Κάποτε όλα κλείνουν τον φυσικό ή τυπικό τους κύκλο.

Η  νύχτα, αχ αυτή η νύχτα, που γίνεται τόσο φιλόξενη στον τρελό χορό και παλμό των αντιφάσεων μέσα μου –γιατί οι κύκλοι ζωής, όταν αυτοί κλείνουν, σε υποχρεώνουν, σε ωθούν προς κάτι άλλο. Θα σε σώσει, θα σε καταστρέψει τούτο το καινούριο άλλο; Μπορείς να κλείσεις οριστικά των κύκλο του έρωτα, σε μια ζωή η οποία εγκυμονεί και τίκτει  την  κάθε στιγμή, το κάθε λεπτό της τον έρωτα, την ανάγκη του;

Πάλι αργά το βραδάκι, πήρα πάλι τον δρόμο, ναυλώνοντας το ταξί των ΑμΕΑ,  για  να βρεθώ στον καλαίσθητο χώρο του ξενοδοχείου Ποσειδώνιο. Ναι, φέτος ήθελα κι επιθυμούσα πολύ την φετινή  ημέρα των Χριστουγέννων και της ονομαστικής μου γιορτής, να βρίσκομαι κοντά στον Θόδωρο Κατάκαλο και τις μουσικές του εμπνεύσεις…

Γιατί, κοντά στον καλό αυτόν μουσικό, τις ώρες που οι, οικείοι μου πια, συνεργάτες της ορχήστρας του, οι αιχμηρές αντιφάσεις μου βρίσκουν έναν δρόμο να διαβούν. Για να εκφραστούν μέσα από τις νότες, τη φωνή των τραγουδιστών και από την άμεση   εκφραστικότητα της νεαρής ερμηνεύτριας.

Είναι η νύχτα, η μελωδία, το σώμα, η φωνή σου που στρώνουν το στρώμα / μουσικό υπόστρωμα  που θα ξαποστάσει η αντίφαση και  αμφισημία των μύχιων συναισθημάτων σου, στρώνοντας ψωμί και μέλι σ’ ένα καθαρό σεντόνι. Τότε, με μια κραυγή σε ήχο πλάγιο δεύτερο, η ψυχή βρίσκει τη λύτρωση κι ένας σεβντάς θα γίνει άσπρο περιστέρι και μαύρο μου φτερό –αφού εσύ δεν ήσουν  έρωτας αλλά ένας Γολγοθάς!

Ένα λίκνισμα του κορμιού, καθώς η ψυχή γονατίζει στους ρυθμούς κάποιου ζεϊμπέκικου, η νύχτα σβήνει τα φώτα και το φεγγάρι –σαν καλή μάνα και ψυχοθεραπευτής- σαν θα με πάρει η αγάπη που έγινε δίκοπο μαχαίρι, τον πόνο και τις οδυνηρές αντιφάσεις μου κανένας να  μη δει.

Αν και, βλέπεις, πόσο ακόμα λαχταρώ να σου πω… πες αυτή τη λέξη, αυτή τη μόνη λέξη, αλλά τώρα θα κάνω ότι μου αρέσει τελικά, μα όσο θέλω να μη δίνω αναφορά, πάντα για σένα παρακαλώ να γίνω πρόσφορο, σε μια πίστα που θα φτιάξω από φώσφορο για να κοιμάσαι εσύ κι  εγώ να ονειρεύομαι (ξανά).

Ναι, ένας βαθύς θυμός ή λυγμός βουρκώνει τα μάτια κι ο πόνος, το δόσιμο, η χαρά με την ήττα βρίσκουν διέξοδο στη μουσική, τη νύχτα και το τραγούδι… έτσι όπως ένα ρίγος σου τραντάζει την πλάτη, την καρδιά, απόψε που είναι Χριστούγεννα κι αγγέλοι φτερουγίζουν μες στου Αιγαίου τα νερά, αφού σ’ αγαπώ χωρίς να θέλω γιατί μοιάζεις των αγγέλων.

Γιατί η μοναχική βραδιά, η πάλη με τον εαυτό σου, τους έρωτες, τη θλίψη  και της χαράς και ίσως ίσως και τα επίμονα λαμπιόνια των Χριστουγέννων, μετά το βούρκωμα των ματιών και την μυστική κραυγή σου τη νύχτα, γίνονται μουσική, ρυθμός, ρίμα, ήχος πλάγιος δεύτερος σε κορμί και ψυχή. Κι ο έρωτας που ξεψυχά, γίνεται Τέχνη, τραγούδι, πλήκτρο και αναστάσιμο τέλι!

Κι αν ο αγέρας έξω σφυρίζει δυνατός κι αν παίζουν τ’ άστρα με τα σύννεφα κρυφτό, εγώ κάνω μια πραγματική μαθητεία κοντά σας, κύριε Κατάκαλε! Γιατί οι μουσικές εμπνεύσεις σας συμφιλιώνουν μέσα μου τη λογική και τα συναισθήματά μου, με τρόπο αρμονικό, ευγενικό.

Κλείνω αυτήν τη μουσική τριλογία μου χαρούμενη, γιατί κοντά στον εξαίρετο Καβαλιώτη μουσικό Θ. Κ. έζησα τα πιο ζεστά Χριστούγεννα της μέχρι τώρα ζωής μου…

 

Share

2009©Kavalacity.net