Εκτύπωση

Ο νευρικός (υπέρ)καταναλωτής

Συγγραφέας: Χρυσούλα Βακιρτζή.... Δημοσίευση στη κατηγορία Εν αρχή ήν ο λόγος

Σας άρεσε το άρθρο?
(0 ψήφοι, μέση τιμή 0 από τα 5 αστέρια)

consumerΜήπως, εντέλει, η ίδια η κρίση έγινε μια συνήθη καταστροφολογία κι ένας εφησυχασμός, όπου εναποθέτουμε όλα τα αδιέξοδά μας;  Έχουμε πραγματικό λόγο να βγούμε απ’  την Κρίσης ή μήπως έχουμε ‘βολευτεί σ’ αυτήν;

Και μετά την Κρίση –τι; Ας δούμε τι έχει να μας πει ο κλινικός ψυχολόγος κ. Μηνάς Νιτσόπουλος στη νέα συνέντευξη που δέχτηκε να μας δώσει.

- Χρυσούλα Βακιρτζή :  Πριν ένα περίπου χρόνο, η χώρα της Ισλανδίας είπε «όχι» στους καταναγκασμούς των πολιτικών της, όπως και σ’ αυτήν του τραπεζικού  κεφαλαίου / συστήματος. Τι σημαίνει, εντέλει, ο όρος καταναγκασμός, κύριε Νιτσόπουλε;

- Μηνάς Νιτσόπουλος : Πάθος και ουσιαστικός περιορισμός της ελευθερίας μας, όπως η ανεργία, φτώχια, μη επιλεγμένη μοναξιά, ανησυχία και φόβος.

-Χρ. Β : Πόσο μπορεί να δυσκολέψει και πού να βοηθήσει ο/ οι καταναγκασμός / οι στην καθημερινότητα μας;

-Μ. Ν :Μόνο δυσκολεύουν. Λίγοι άνθρωποι τους βλέπουν ως κίνητρο. Ο περιορισμός τους μας ελευθερώνει.

-Χρ. Β : Μήπως και η, λεγόμενη, οικονομική κρίση έχει γίνει ένας ακόμη καταναγκασμός και… «ένας (ακόμη) θάνατος μέσα στους θανάτους», όπως θα έλεγε κι ποιητής;

-Μ. Ν : Οπωσδήποτε. Δυστυχώς  οι αγορές υπερίσχυσαν των λαών, των κοινωνιών.

-Χρ. Β : Έχουμε πραγματικό λόγο να βγούμε από την οικονομική κρίση;

-Μ. Ν :Ασφαλώς. Για να ξαναβρούμε την συναισθηματική μας ισορροπία.

-Χρ. Β : Η  Αμερική ζει πλέον στην παρακμή της και το μοντέλο της Ενωμένης Ευρώπης ναυαγεί, χωρίς  να φέρει την ευημερία, εύλογα κανείς αναρωτιέται «και μετά  τι;»

-Μ. Ν :Ελπίζω. Σε μια πρόοδο χωρίς το φετίχ της «ανάπτυξης» κάθε χρόνο «τόσο ποσοστό». Ελπίζω σε μια ποιοτική οριζόντια ανάπτυξη, π.χ. οικολογία.

-Χρ. Β : Τα ΜΜΕ, το ίντερνετ  και οι σύγχρονοι ανά τον κόσμο πολιτικές εξουσίες έχουν γίνει οι ψυχοθεραπευτές μας πλέον;

-Μ. Ν :Πολύ θα το ήθελαν, αλλά δεν γνωρίζουν τις  τεχνικές. Δουλεύουν με «αίμα, «φόβο», «σεξ» (=αντθεραπευτικά).

-Χρ. Β : Εν μέρει η ψυχολογία, μαζί με την ψυχανάλυση, εντάχθηκαν κι ακολουθούν του όρους του υπερκαταναλωτισμού;

-Μ. Ν :Ναι, γιατί και οι δυο έχουν ευτελιστεί στην καθημερινότητα, με κοινότροπα σλόγκαν «τα ξέρω όλα».

-Χρ. Β : Ποιος είναι στ’ αλήθεια ο ρόλος της ψυχολογίας στις σύγχρονες κοινωνίες μας;

-Μ. Ν :Οι περισσότεροι μπερδεύουν την εμπιστοσύνη (λαϊκός ψυχολόγος), με την κατανόηση (επιστήμονας), ωστόσο η «ψυχή» είναι πολύ περίπλοκη για τον απλό άνθρωπο.

-Χρ. Β : Από την ιδεολογία , το όραμα, μήπως περάσαμε στην ιδεοληψία –στον καταναγκασμό;

-Μ. Ν :Αυτό πάντα συνέβαινε, γιατί οι ψυχολογικές έρευνες πολύ συχχνά μας παρουσιάζουν όσα «δεν θέλουμε να ξέρουμε».

-Χρ. Β : Επιστρέφουμε στην παραπληροφόρηση, στο περιθώριο, στη δεισιδαιμονία; Απομακρυνόμαστε από τον πολιτισμό και την ιστορία μας;

-Μ. Ν :Τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις είναι αυτόματοι  διευκολυντικοί μηχανισμοί κατανόησης του κόσμου, με μεγάλες αδικίες. Π.χ. άνεργος, ομοφυλόφιλος, ξένος, τραβεστί, φτωχός.

-Χρ. Β : Γιατί υπάρχει τόση αμφισημία γύρω μας και στις διαπρποσωπικές μας σχέσεις;

-Μ. Ν :Γιατί κρίνουμε τους άλλους  συγκρίνοντας τους με εμάς. Χρησιμοποιούμε το σχήμα : Συμπάθεια – Ικανότητα.

-Χρ. Β : Μετά το «αγοράζω άρα υπάρχω», μετά το ισχυρό μοντέλο γυναίκα και άνδρα καριέρας κι ενώ υπάρχει τόση μεγάλη ανεργία, τώρα τι;

-Μ. Ν :Τέλος στην ατελείωτη πληροφόρηση. Αρχή στα αυθεντικά συναισθήματα, στην ειλικρίνεια, στη σιωπή.

-Χρ. Β : Επαγγελματίας πολιτικός, επαγγελματίας δημοσιογράφος, συγγραφέας, γονιός;, μπορούνε να επιστρέψουμε στην απλότητα της στιγμής;

-Μ. Ν :Ναι, αν σταματήσουμε να κάνουμε «θόρυβο για τον θόρυβο. Αν δείξουμε λίγη γενναιοδωρία, αν φύγουμε από το «φουσκωμένο» εγώ μας

-Χρ. Β : Ακούμε για επιστροφή στις ανθρώπινες αξίες. Τι ακριβώς σημαίνει πλέον αυτό και πόσο είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί;

-Μ. Ν : «Η στέρηση φέρνει τη νέκρωση», (Φρόυντ). Σε έναν άδικο κόσμο  ειλικρινή μπορεί να θεωρηθεί αφελής, ενώ δεν είναι.

-Χρ. Β : Μέχρι και οι ψυχολόγοι σήμερα μιλούν με σλόγκαν και τηλεοπτικές ατάκες . όλα στη ζωή μας έχουν μια κοινοτοπία; Ένας καταναγκασμός;

-Μ. Ν :Υπάρχει ο καταναγκασμός του «γιατί», της ανάλυσης  συμπεριφοράς μας, θέλουμε να ξέρουμε τη σκέψη του άλλου, τα κίνητρα του. Αυτό ανακουφίζει αλλά δύσκολο έργο.

-Χρ. Β : Κρατάμε αποστάσεις από τον εαυτό μας ή από τους άλλους;

-Μ. Ν :Όλοι λέμε ψέματα στον εαυτό μας υποσυνείδητα. Ο ο άλλος είναι ο εχθρός, αλλά και ο αναγκαίος εταίρος της επικοινωνίας.

-Χρ. Β : Φιλοσοφούν  οι σύγχρονοι άνθρωποι;

-Μ. Ν :Οπωσδήποτε. Όλοι αναζητούν παράδεισους επί γης, ενώ τρέχουμε να ξεφύγουμε από την κόλαση.

-Χρ. Β : Φιλοσοφία σημαίνει συμβιβασμός;

-Μ. Ν :Οι κακοί φωνασκούν περισσότερο, μας τρομοκρατούν. Πολύ φιλοσοφήσαμε, καιρός να δράσουμε.

-Χρ. Β : Ο όρος «ευθύνη» έχει αντικαταστήσει  την έννοια της αγάπης στην εποχή μας;

-Μ. Ν :Ο έρωτας είναι σύντομος, η αγάπη μακροβιότερη. Η ευθύνη (καθήκον) άχρονη και μονιμότερη. Ο συνδυασμός τους το τελειότερο.

-Χρ. Β : Από το «να περνάω καλά», ως το «θέλω οικογένεια, παιδιά», πόσος καταναγκασμός και αυθορμητισμός ενώνει και χωρίζει τα δύο φύλα;

-Μ. Ν :Εγκαταλείπω την εγωιστική ελευθερία προς ανάληψη ευθυνών προς τρίτους. Αυτό ενώνει τα φύλα, αλλά χρειάζεται γενναιότητα και… έρωτα.

-Χρ. Β : «Πρέπει « ή «οφείλω»;

-Μ. Ν :Δεν έχουν και μεγάλη διαφορά, το δεύτερο ίσως είναι πιο εσωτερικό.

-Χρ. Β : Η μεγαλύτερη απώλειά μας είναι μόνο ο θάνατος;

-Μ. Ν :Ίσως, γιατί ζούμε ως αθάνατοι.

-Χρ. Β : Έρωτας, σεξ, οικογένεια ίσον κοινωνική καταξίωση και αποδοχή;

-Μ. Ν :Όχι οπωσδήποτε, αλλά σηματοδοτούν μια ολοκλήρωση.

-Χρ. Β : Υπάρχει αληθινή φιλία ανάμεσα σε έναν άνδρα και μια γυναίκα;

-Μ. Ν :Δύσκολο, γιατί το σεξ στο μυαλό μας είναι αταβιστική ανάγκη επιβίωσης πανίσχυρη.

-Χρ. Β : Ζούμε το τέλος της αθωότητας ή επιστρέφουμε σ’ αυτήν;

-Μ. Ν :Πόσο αθώος μπορείς να είσαι σε οικονομικά κράτη; Καχύποπτοι είμαστε. Επιρρεπείς σε συνομωσίες.

-Χρ. Β : Ισχύει το  «Γηράσκω αεί διδασκόμενος» ή το «Όλα είναι γραμμένα στη μοίρα και στο DNA μας»;

-Μ. Ν :Ήδη γνωρίζουμε ότι στο γονίδιό μας υπάρχει «άγραφο χαρτί» για τις εμπειρίες μας. Το ζούμε.

-Χρ. Β : Πότε η επιμονή και η υπομονή γίνονται καταναγκασμός;

-Μ. Ν : Όταν έχουμε χάσει το νόημα της ζωής, όταν δεν ζητάμε δικαιοσύνη και αξιοκρατία.

Share

2009©Kavalacity.net