Εκτύπωση

Η Καβάλα τιμά τον Πρόδρομο Μάρκογλου

Συγγραφέας: Χρυσούλα Βακιρτζή.... Δημοσίευση στη κατηγορία Εν αρχή ήν ο λόγος

Σας άρεσε το άρθρο?
(5 ψήφοι, μέση τιμή 4.20 από τα 5 αστέρια)
markoglou

Ο Πρόδρομος Μάρκογλου είναι ένας γνωστός ποιητής και πεζογράφος, ο οποίος τιμά με το συγγραφικό του έργο την Καβάλα που τον γέννησε, τον έθρεψε στη μικρή/νεανική του ηλικία.

Η γαλάζια πολιτεία μας, όπως βλέπουμε ή και ο ίδιος μας «ομολογεί»,, αποτελεί γι’ αυτόν αστείρευτη πηγή έμπνευσης, ιστορικών – προσωπικών του βιωμάτων, που τον ακολουθούν στη μακριά του πια πορεία στη ζωή. Αυτήν την προσωπικότητα, τον άνθρωπο, τον δημιουργό μιας ανήσυχής και συνάμα πολύπλευρης λογοτεχνικής κατάθεσης, συγκεντρωθήκαμε να συναντήσουμε και να μιλήσουμε από κοντά το Βράδυ της περασμένης Τετάρτης, 28 Σεπτεμβρίου, την αίθουσα εκδηλώσεων

της Νέας Δημοτικής μας βιβλιοθήκης.

Και, ναι! Εν μέσω της μεγάλης οικονομικής κρίσης, που μας ταλανίζει κι όσο πάει αγριεύει, εμείς επιλέξαμε αυτό το βράδυ να είμαστε όλοι εκεί. Επιλέξαμε να βρεθούμε κοντά στον εκλεκτό Καβαλιώτη συγγραφέα, τον φίλο που ήρθε απόψε απ’ τα παλιά, τον αληθινό συγγενή με τον οποίο μοιραζόμαστε το λίκνο του άστρου της καλής λογοτεχνίας, που αποτελεί τον θεμέλιο λίθο του πολιτισμού.

Ναι. Είμαστε όλοι εκεί, για ν’ ακολουθήσουμε τις διαδρομές και τα μονοπάτια του πνεύματος αλλά και της ψυχής. Γιατί όταν ο αληθινός λογοτέχνης γράφει, ο Κάθε αναγνώστης ξεχωριστά και από τη δική του εκάστοτε πλευρά, παύει αυτόματα να αποτελεί το ‘αναγνωστικό κοινό’, γιατί οφείλει να αφουγκραστεί τι έχει να του ψιθυρίσει το μέλλον, το παρόν, η ιστορία του νου και των συναισθημάτων του Ανθρώπου.

Οι ομιλητές έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, ώστε η ανάλυση, η αναφορά στο έργο και την πορεία του Μάρκογλου να γίνει μέθεξη ουσίας. Σοβαρός ο λόγος του συγγραφέα Διαμαντή Αξιώτη, ευθύβολη η προσέγγιση της εκπαιδευτικού και ποιήτριας Γεωργίας Τριανταφυλλίδου, όπως και του εκπαιδευτικού – ιστορικού Νίκου Καραγιαννακίδη.

Σ’ αυτό το θαυμαστό δούναι και λαβείν με την τέχνη του λόγου, της κατ’ ουσίαν και παρθένας ζωής, δεν μπορείς παρά να χαλαρώσεις τις άμυνες και τις αντιστάσεις σου, ώστε να συναντηθείς με τον Άνθρωπο, τον Δημιουργό τον οποίο κρύβεις μέσα σου για να συνομιλήσεις με τη δύναμη, τον έρωτα, την αγάπη.

Για να συναντηθείς με την ποίηση, τον εαυτό σου, τον διπλανό σου –αυτόν τον πολυπόθητο αλλά και τόσο μισητό Άλλο. Για τούτο τον συνοδοιπόρο λέω, που λες και πάντα ακούραστα σε συντροφεύει κι εσύ πάντα τον χάνεις, σα να κυνηγάς τη σκιά σου την ίδια.

Απώλεια, οδύνη, έρωτας, άνδρας, γυναίκα, όλοι μέσα στο σπασμένο καράβι των χαμένων ονείρων σου, της φιλόξενης κιβωτού μιας αυθεντικά προσωπικής πραγμάτωσης. Κάτι τόσο σημαντικό για όλους εμάς και για τους ποιητές που πάντα άγνωστοι θα είναι, για να μπορούν ελεύθεροι ν’ αναζητούν το Απιαστο, τη δική τους δύστροπη, λυπητερή μπαλάντα –οι ρυθμοί της οποίας δύναται να σκοτώσει πρόωρα και τον ίδιο τον ποιητή.

Με τούτες τις σκέψεις έφυγα από την εκδήλωση για τον Πρόδρομο Μάρκογλου –και νομίζω ότι όλοι όσοι είμαστε εκεί, βρεθήκαμε να έχουμε τις ίδιες σκέψεις, παρόμοια συναισθήματα. Έτσι διώξαμε για λίγο μιζέρια, φτώχεια, φόβο και μαζί τον τσιφούτη και πάντα δύστροπα «απασχολημένο» μεμψίμοιρο Σκρουτζ. Κι εννοώ αυτόν εκεί τον ολίγον τι αλλοπαρμένο πολίτη Σκρουτζ της Σύγχρονης Οικονομικής Κρίσης, ο οποίος εν ψάχνει, δεν επανεξετάζει βάσεις, αξίες, αρχές, αλήθειες για να βρεθεί ξανά με ένα πραγματικό νόημα ζωής / ύπαρξης. Βλέπετε, του πέφτει πιο εύκολο να καταστροφολογεί περιμένοντας τους βαρβάρους.

Ας τολμήσουμε να κομίσουμε εις την Τέχνη. Το οφείλουμε και μας αξίζει

Share

2009©Kavalacity.net