Εκτύπωση

Ένας περίπατος στην έκθεση βιβλίου

Συγγραφέας: Χρυσούλα Βακιρτζή.... Δημοσίευση στη κατηγορία Εν αρχή ήν ο λόγος

Σας άρεσε το άρθρο?
(5 ψήφοι, μέση τιμή 4.20 από τα 5 αστέρια)
vivlio

Το βράδυ της Τετάρτης τίποτα δεν με κρατούσε μακριά από την Έκθεση Βιβλίου, που γίνεται και φέτος στην παραλιακή οδό στην πόλη μας.

Εκεί, γύρω στις δέκα παρά κάτι, ήμουν κι εγώ εκεί, ρουφώντας την νυχτερινή αύρα της θάλασσας –υπό τους ήχους τους σιγανούς, βραδείς, μιας Καβάλας που αρμένιζε την ονειρική σχεδόν τροχιά της.

«Συγκεντρώσου», είπα ψιθυριστά στον εαυτό μου, συγκεντρώσου, γιατί η ζωή, ο ρεαλισμός, η πραγματικότητα δεν έχουν πλοίο και άλλη οδός, πέρα από το να σου μιλούν ωμά. Ίσως και οι φωνή των μυθικών Σειρήνων, να χάιδευε πολύ πρόχειρα κι αυτή τ’ αυτιά της ανθρώπινης ύπαρξης, η οποία διψά να

ταξιδέψει σε μέρη αλαργηνά. Εκεί όπου ένας άγγελος συνομιλεί μ’ ένα παιδί, πριν παίξουν με τη φαντασία, τον έρωτα, τη δίψα για ζωή.

Έτσι συγκεντρώθηκα. Άλλωστε, είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να κάνω μια μεγάλη βουτιά στα βιβλία –τη μεγάλη μου αγάπη δηλαδή. Έκανα μια μεγάλη γύρα σ’ όλα τα περίπτερα των εκδοτικών οίκων και σ’ αυτά που είχαν στήσει τα γνωστά κεντρικά μας βιβλιοπωλεία Στους πάγκους, τους «ντυμένους» με λευκό επί το πλείστον πανί, υπήρχε πληθώρα σύγχρονων αλλά και κλασσικών βιβλίων.

Ομολογώ ότι δεν ήξερα, μου ήταν άγνωστοι ή δεν ήθελα καν να πλησιάσω, τα βιβλία των σύγχρονων συγγραφέων. Πιθανόν ν’ ανήκω στους παλιούς εκείνους ρομαντικούς ποιητές, που η μπαλάντα τους πάντα άγνωστη θα είναι, όμως ακόμη πιστεύω ότι το αληθινό μπεστ σέλερ γράφεται με την καρδιά, την ανθρώπινη κι ενίοτε αδύναμη πλευρά του ανθρώπου.

Όχι, σαφώς όχι, αν δεν πέσει πάνω στο χαρτί το συναίσθημα, ο μόχθος, το πείσμα, τα ξενύχτια των συγγραφικών Ωρών και Παθών, δεν μπορεί να έχει μία μοναδικη και αμάραντη ψυχή, κάποιο βιβλίο για μαγειρική σάλτσα –είτε το γλυκερό υποκοριστικό ενός λουλουδιού, μιας ερωτευμένης γκέισας ή η φαντασμαγορική ιλουστρασιόν χαρτοκοπτική που έχει σαν θέμα το Big Bang και απευθύνεται ως έκδοση στα μικρά παιδιά που μπερδεύουν τα λόγια τους και μιλούν με νοήματα τις ελπίδες τους.

Αρκετά μεγάλο σε πλήθος των Καβαλιωτων βιβλιόφιλων, οι οποίοι περιδιάβαιναν την ανοιχτόχρωμη γραμμή των περιπτέρων. Συζητούσαν για τα βιβλία τα οποία ξεφύλλιζαν ή έβλεπαν από μακριά κι έμοιαζαν να είναι γνώστες των όσων κινούνται και κυκλοφορούν στα σημερινά εκδοτικά μας πράγματα. Μέχρι εκεί όμως, αφού οι τιμές των βιβλίων ήταν όντως τσουχτερές, έως απαγορευτικές εν μέσω δεινής οικονομικής κρίσης.

Η μυρωδιά του βραστού καλαμποκιού, μαζί με τη χαρά του λούνα παρκ και οι κούνιες κέρδιζαν στο τέλος, απομακρύνοντας τον κόσμο, μικρούς και μεγάλους. Ακόμα και τον συμπαθή ασπρόμαυρο σκύλο με την ασημένια καδένα στο λαιμό, που απολάμβανε την Αυγουστιάτικη τούτη νύχτα, παίρνοντας τον υπνάκο του ξαπλωμένος πάνω στα τετράγωνα πλακάκια της νυχτερινής παραλιακής οδού.

Μη μπορώντας ν’ αντισταθώ στην «ευγενή» αναγνωστική μου βουλιμία, διάλεξα τέσσερα αρκετά ογκώδη βιβλία, ενώ άφησα μ θλίψη πίσω μου τον Μικρό Σερίφη, το συλλεκτικό αναγνωστικό της πρώτης δημοτικού, τόμοι του Μαρξ, της ψυχανάλυσης, τη δερματόδετη βυσσινί έκδοση του Καπετάν Μιχάλη και μια συλλεκτική γαλάζια Καινή Διαθήκη -την οποία διάβαζα με τη μητέρα μου τ’ απογεύματα των παιδικών μου καλοκαιριών.

Πιθανόν αν οι εκθεσιακές τιμές τολμούσαν να είναι σε τιμή γνωριμίας, να υπήρχε περισσότερη ζήτηση. Ίσως πάλι μ’ ένα ΄Αρλεκιν να ξεχάσαμε εντελώς τον Πολιτισμό –ο οποίος κρύβει μέσα του τόση σοφία, γνώση, κουλτούρα και μας βυθίζει κι αναγκάζει να γνωρίσουμε τις πιο κρυφές, όμορφες –μα συνάμα άλλο τόσο επικίνδυνες, μύχιες πλευρές του εαυτού μας;

Όμορφη και παράξενη πατρίδα, Εαυτέ μου, πάντα θα μας αποξενώνει σαν λογική και σαν συναίσθημα εμάς τους δυο οι εκάστοτε βάρβαροι, ώστε να επιλέγουμε ένα πρόχειρο καταφύγιο. Έτσι, τόσο «απλά». Για να βρίσκουμε Μια Κάποια Λύση.

Share

2009©Kavalacity.net