Εκτύπωση

Σχέσεις στ(οργής) και αγάπης

Συγγραφέας: Χρυσούλα Βακιρτζή.... Δημοσίευση στη κατηγορία Εν αρχή ήν ο λόγος

Σας άρεσε το άρθρο?
(3 ψήφοι, μέση τιμή 4.00 από τα 5 αστέρια)
sxeseis

Οι σχέσεις των δύο φύλων, είναι ένα θέμα που απασχολεί λίγο πολύ όλους μας. Ανεξαρτήτου ηλικίας και φύλου, ο άνθρωπος ασχολείται, αγωνιά, προβληματίζεται πάνω στο θέμα αυτό. Οι προβληματισμοί του τον ακολουθούν,

είτε έχει σύζυγο, δεσμό, είτε έχει επιλέξει τη μοναξιά και την επαγγελματική καριέρα. Το φλέγον πάντα θέμα συζητάμε σήμερα μ τον κλινικό ψυχολόγο – ψυχοθεραπευτή κ. Μηνά Νιτσόπουλο, τον οποίο ευχαριστούμε θερμά για τη δεύτερη κατά σειρά συνέντευξη, που δέχτηκε να μας δώσει.

* * *

Χρυσούλα Βακιρτζή: Σύμφωνα με την ψυχολογία, ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός. Αυτό σημαίνει ότι και ότι ο καθένας μας δίνει μια διαφορετική αγάπη, κύριε Νιτσόπουλε;

Μηνάς Νιτσόπουλος: Ναι, όσοι οι άνθρωποι, τόσοι  και οι ο ρ ι σ μ ο ί της αγάπης.

Χρ. Β.: Πολλά ακούγονται και λέγονται για την αγάπη. Από τα βιβλικά ρητά «οδόντα αντί οδόντα», αγαπάτε αλλήλους ως εαυτόν», μέχρι το «ο σώων εαυτό σωθείτο» υπάρχουν μπερδεμένες γραμμές, διφορούμενες αποστάσεις . Τι είναι τελικά η αγάπη;

Μ. Ν.: -Ένα δράμα και μια ευτυχία, ταυτόχρονα. Δεν γνωρίζω ποιο προηγείται.

Χρ. Β.: Πόσες μορφές αγάπης έχουμε εντέλει και ποια αγάπη μένει μέσα μας για πάντα;

Μ. Ν. :Εξελικτικά, από την αγάπη για τον εαυτό μας, περνάμε στην αγάπη για το «αίμα μας» (παιδιά) και μετά στον / στην σύντροφό.

Χρ. Β.: Υπάρχουν «συνταγές» που μας μαθαίνουν ν’ αγαπάμε το παιδί, τον γονιό, τον σύντροφό μας;

Μ. Ν.: -Η υπέρβαση του «εγώ» μας.

Χρ. Β.: Αγάπη και μίσος. Μήπως το να αγαπάμε τον σύντροφό μας, σημαίνει ότι μισούμε αυτόν που μας επιβάλλεται ακόμα και στην ερωτική ή γονική σχέση πρότυπό μας;

Μ. Ν.: -Εχθρός μας σε κάθε περίπτωση είναι οι επιθυμίες μας.

Χρ. Β.: Οι ρόλοι των δύο φύλων έχουν αλλάξει μετά τη βιομηχανική επανάσταση και το φεμινιστικό κίνημα;

Μ. Ν.:--Ελάχιστα, ως προς τις ανάγκες.

Χρ. Β.: Νιώθει ο άνδρας αμηχανία στα νέα του καθήκοντα, όπως μεγάλωμα των παιδιών του, νοικοκυριό ή σε μια θέση εργασίας που πριν θεωρείτο αμιγώς «γυναικεία» (γραμματέας, μανεκέν κλπ;)

Μ. Ν: -Ο άντρας είναι αδέξιος, χωρίς φαντασία και διαίσθηση.

Χρ. Β.: Γιατί ο άνδρας δεν εκδηλώνει συχνά τα συναισθήματά του;

Μ. Ν.: -Το ίδιο κάνουν και οι γυναίκες στους δικούς τους τομείς.

Χρ. Β.: Ναι μεν, ο άνδρας έχει πάντα μέσα του τον «κυνηγό» που φροντίζει το πρακτικό μέρος της επιβίωσης του ίδιου και της οικογένειας του, ωστόσο δεν είναι εγωισμός να λέει κανείς «αφού το ξέρεις», ή «αυτό είναι δεδομένο»;

Μ. Ν.: -Ο καταμερισμός εργασίας είναι πάντα χρήσιμος, όταν είναι ειλικρινής.

Χρ. Β.: Στη σημερινή μεγάλη οικονομική κρίση, την οποία συνοδεύει και μια κρίση αξιών, μήπως συντέλεσε επιπλέον το γεγονός ότι βγήκε και η γυναίκα στην αγορά εργασίας;

Μ. Ν.: -Καθόλου, οι γυναίκες παραμένουν ρεζέρβες.

Χρ. Β.: Κλόνισε η χειραφέτηση της γυναίκας τον θεσμό της οικογένειας;

Μ. Ν.: -Καθόλου, μας λείπουν χειραφετημένοι αρσενικοί. Ρωτήστε τις νεαρές γυναίκες, που είναι σε ηλικία γάμου.

Χρ. Β.: «Εγώ δεν θέλω δεσμεύσεις, παντρειές, προτιμώ την ελευθερία μου», ακούμε να λένε συχνά 30χρονους άνδρες και γυναίκες . Το εννοούν ή αποφεύγουν κάτι από φόβο κι ενώ το έχουν πολλή μεγάλη ανάγκη;

Μ. Ν.: -Πάντα κόστιζε πολύ η ελευθερία.

Χρ. Β.: Γιατί φοβόμαστε τόσο πολύ την ελευθερία που έχουμε ή μας δίνεται και την ταυτίζουμε με την απόρριψη και την αδιαφορία του άλλου προς εμάς;

Μ. Ν.: -Η ελευθερία δεν έχει ισότιμό της αγαθό. Απλώς την εξαργυρώνουμε (ακριβά ή φτηνά).

Χρ. Β.: Ελευθερία ίσον μοναξιά για τον σύγχρονο άνθρωπο;

Μ. Ν.:-Μόνο στο τέλος της ζωής.

Χρ. Β.: Πότε η αγάπη φυλακίζει και πότε ελευθερώνει τον άνθρωπο;

Μ. Ν.: -Μόνο η αγάπη ως υπέρβαση του εγωισμού μας ελευθερώνει. Δύσκολο έργο.

Χρ. Β.: Μπορούμε να πιστεύουμε ακόμα στην αγάπη;

Μ. Ν.: -Δεν γίνεται διαφορετικά

Χρ. Β.: Ειλικρίνεια σημαίνει και φυγοδικία, ανευθυνότητα;

Μ. Ν.: -Μάλλον το αντίθετο.

Share

2009©Kavalacity.net