Εκτύπωση

Ο Κώστας Τσιαχρής μεταφράζει Σαπφώ : "ποικιλόθρον' αθανάτ"

Συγγραφέας: Κώστας Τσιαχρής.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Κώστας Τσιαχρής γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(14 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)
Αθάνατη Αφροδίτη
με τον πλουμιστό σου θρόνο
Σπλάχνο του Δία που μηχανεύεσαι
του έρωτα τους δόλους
Χαριτωμένη σου προσπέφτω
μη μου δαγκώνεις την καρδιά
με βάσανα και με πικρές  ανάσες
 
Μονάχα φανερώσου μου
σαν άλλοτε και πάλι
που ακούγοντας από μακριά την προσευχή μου
μ’ αισθάνθηκες και φάνηκες
με το χρυσό σου αμάξι
αφήνοντας το πατρικό τ'  ανάχτορο
με τα γοργόφτερα  πουλιά
που πυκνοφτερουγίζαν
πάνω απ’ τη μαύρη   γης
μες  στους πηχτούς   αιθέρες
 
Κι έφτασες  στη φωτιά που μ’ έλιωνε
κι έβαλες γιατρικό χαμόγελο
στην άφθαρτη μορφή σου
και ρώτησες γιατί πονάω πάλι
γιατί σε βάζω μες στις προσευχές
πρώτη και τελευταία λέξη
και τι ζητάει το μανιασμένο πάθος μου
Ποια να σου φέρω αντίκρυ
στη σαγίτα του έρωτά σου
Ποια σου ταράζει το κορμί Σαπφώ ;
 
Κι αν τώρα στέκει  παγερή
γρήγορα θα την κατατρέξει ο έρωτας
κι αν αποστρέφεται  τα δώρα του κορμιού σου
πιο γρήγορα  θα παραδώσει τα δικά της
κι αν μένει μακριά απ’ τον κύκλο της αγάπης σου
πιο γρήγορα  θα κυκλωθεί 
κι ας μην το θέλει
 
Μονάχα φανερώσου μου και πάλι
να ξεριζώσεις από μέσα μου
τις φοβερές ανατριχίλες
κι όσα διψάει ο πόθος μου ν’  ανάψουν
άναψέ τα
Και γίνε μου σ’ αυτή  την άγρια μάχη σύμμαχος
sapfo
Ποικιλόθρον᾽ ὰθάνατ᾽ ᾽Αφρόδιτα,
παῖ Δίος, δολόπλοκε, λίσσομαί σε
μή μ᾽ ἄσαισι μήτ᾽ ὀνίαισι δάμνα,
πότνια, θῦμον.

ἀλλά τυίδ᾽ ἔλθ᾽, αἴποτα κἀτέρωτα
τᾶς ἔμας αὔδως αἴοισα πήλγι
ἔκλυες πάτρος δὲ δόμον λίποισα
χρύσιον ἦλθες

ἄρμ᾽ ὐποζεύξαια, κάλοι δέ σ᾽ ἆγον
ὤκεες στροῦθοι περὶ γᾶς μελαίνας
πύκνα δινεῦντες πτέῤ ἀπ᾽ ὠράνω αἴθε
ρος διὰ μέσσω.

αῖψα δ᾽ ἐξίκοντο, σὺ δ᾽, ὦ μάκαιρα
μειδιάσαισ᾽ ἀθανάτῳ προσώπῳ,
ἤρἐ ὄττι δηὖτε πέπονθα κὤττι
δηὖτε κάλημι

κὤττι μοι μάλιστα θέλω γένεσθαι
μαινόλᾳ θύμῳ, τίνα δηὖτε πείθω
μαῖς ἄγην ἐς σὰν φιλότατα τίς τ, ὦ
Ψάπφ᾽, ἀδίκηει;

καὶ γάρ αἰ φεύγει, ταχέως διώξει,
αἰ δὲ δῶρα μὴ δέκετ ἀλλά δώσει,
αἰ δὲ μὴ φίλει ταχέως φιλήσει,
κωὐκ ἐθέλοισα.

ἔλθε μοι καὶ νῦν, χαλεπᾶν δὲ λῦσον
ἐκ μερίμναν ὄσσα δέ μοι τέλεσσαι
θῦμος ἰμμέρρει τέλεσον, σὐ δ᾽ αὔτα
σύμμαχος ἔσσο.

 

 

Share

2009©Kavalacity.net