Εκτύπωση

My Bloody Valentine: Mbv

Συγγραφέας: Κώστας Τσιαχρής.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Κώστας Τσιαχρής γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(4 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

mbvΤο θρυλικό εναλλακτικό μουσικό σχήμα του Kevin Shields από το Δουβλίνο είχε σχεδόν είκοσι χρόνια να δώσει σημεία ζωής με μία καινούργια δουλειά του. Μετά τoν εξωγήινο ήχο του Loveless τα περιθώρια για κάτι ακόμη πιο πρωτοποριακό ήταν στενά και η τελειομανία του Shields στάθηκε ο καθοριστικός παράγοντας που δεν του επέτρεψε να διοχετεύσει τις μουσικές του ιδέες σε καινούργιο υλικό για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Στα χρόνια που ακολούθησαν το Loveless, ο Shields, αδύναμος να ολοκληρώσει ένα τρίτο άλμπουμ των My Bloody Valentine, οδηγήθηκε στην απομόνωση και σχεδόν στην τρέλλα.

To 2007 ανακοινώθηκε ότι το συγκρότημα επανενώνεται με σκοπό την κυκλοφορία μιας καινούργιας δουλειάς την οποία είχαν ήδη αρχίσει να ηχογραφούν από το 2006 και η οποία ήταν σχεδόν ολοκληρωμένη. Την εποχή εκείνη μάλιστα εμφανίστηκαν για πέντε βραδιές στο Roundhouse στο Λονδίνο και ακολούθησαν αρκετές συμμετοχές τους σε φεστιβάλς, χωρίς όμως να ολοκληρώνουν

το μισοτελειωμένο άλμπουμ.

Ώσπου στα τέλη της περασμένης χρονιάς ανακοινώθηκε επίσημα από τη σελίδα τους στο facebook ότι το άλμπουμ τους ήταν πια έτοιμο. Αυτό λοιπόν το πολυαναμενόμενο έργο, που κυκλοφόρησε στις 2 του Φλεβάρη, είναι πλέον πραγματικότητα, κι όπως είναι φυσικό, κατά τη γνώμη του γράφοντος, αποτελεί την κυκλοφορία του μήνα. Στην πρώτη ακρόαση τα πράγματα δε φαίνεται να έχουν αλλάξει πολύ από το 1991 και το Loveless.

Υφολογικά ο Shileds προτίμησε να κινηθεί μέσα στον οικείο γι'αυτόν χώρο του κιθαριστικού παροξυσμού και της παραμορφωμένης μελωδίας. Σε πρώτο επίπεδο βρίσκονται και πάλι τα πυκνά στρώματα από κιθάρες που δημιουργούν ένα συμπαγές αλλά την ίδια στιγμή εύθραυστο, σχεδόν αραχνούφαντο, ηχητικό πλέγμα, έναν λαβύρινθο από ηλεκτρικές εκκενώσεις. Διότι αυτό που εξαρχής κατάφερε με το Loveless ο Shields, το να τιθασεύσει δηλαδή απίστευτες ποσότητες κιθαριστικής ενέργειας μέσα στα όρια ενός pop-rock τραγουδιού, επαναλαμβάνεται και εδώ με την ίδια επιτυχία, επιβεβαιώνοντας το μουσικό δόγμα του συνθέτη για ένα κρυστάλλινο ηχητικό χάος. Το Μbv ίσως απογοητεύει εκείνους που περίμεναν κάτι πιο ευφάνταστο, διαφορετικό, και γιατί όχι παρανοικό. 

Αλήθεια είναι πως το συγκρότημα δεν τολμά να ξεπεράσει το παρελθόν του και να βαδίσει σε πιο ευρηματικές ατραπούς. Αλήθεια είναι επίσης ότι το Mbv δεν είναι καλύτερο από τον προκάτοχό του.Παρά τις ενστάσεις αυτές ωστόσο που θα μπορούσε να εγείρει κάποιος απαιτητικός ακροατής, η δουλειά των My Bloody Valentine αφήνει πίσω της με εντυπωσιακό τρόπο κάθε άλλη καινούργια κυκλοφορία των τελευταίων μηνών. Κι αυτό γιατί οι συνθέσεις αυτού του άλμπουμ είναι απλά εξαιρετικές. Διότι λίγοι μουσικοί θα μπορούσαν να υποτάξουν την αγριότητα τόσων κιθαριστικών συγχορδιών σε τόσο ευφορικά ηχητικά περάσματα που δονούν τις πιο ευαίσθητες κεραίες της ψυχής μας.Διότι ο ήχος τους ακούγεται τόσο φρέσκος και ανατρεπτικός όσο κι εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

To She found now που ανοίγει το δίσκο, μοιάζει με παγωμένη αύρα που βυθίζεται αργά μέσα στο πυρακτωμένο στόμιο ενός άλλου κόσμου. Το Only Tomorrow συνεχίζει τη μαθητεία του συγκροτήματος στη μελωδική παράνοια με ακόμη πιο δυναμικό τρόπο. Το Who sees you σκίζει με διεστραμμένο τρόπο το δέρμα μιας ονειρικής πραγματικότητας κι αποκαλύπτει τις μουσικές κατευθύνσεις που μπορεί να πάρει ένα μυαλό σε κατάσταση δημιουργικής έκρηξης. Στο If This and yes οι πόρτες της αντίληψης ανοίγουν περισσότερο και ξεχύνονται παντού μυριάδες χρώματα που επωάζονται μέσα σε μήτρες από αλλόκοτα συναισθήματα.

To If I Am δίνει την αίσθηση ότι ξετυλίγει τις νότες του με το να τυλίγει περισσότερο το μυαλό του ακροατή μέσα στη δροσερή ανάσα της Bilinda Βutcher. Το New You είναι ό,τι πιο κοντά σ' αυτό που θα ονομάζαμε για τα δεδομένα των My Bloody Valentine, συμβατικό pop τραγούδι. Αιθέριο, πανέμορφο στην ανάπτυξη και στην ερμηνεία του, γοητευτικό μέσα στην απλότητά του.

Στα τρία τελευταία τραγούδια του δίσκου ωστόσο φαίνεται πως ο Shields απελευθερώνεται λιγάκι από το φάντασμα του Loveless και υιοθετεί ένα περισσότερο επιθετικό και ίσως επικό ύφος. Στο In another way οι κιθάρες φέρνουν στο αυτί το βόμβο από την επίθεση ενός σμήνους από μέλισσες, το Nothing is είναι ακόμη πιο περίεργο για τον ήχο των My Bloody Valentine, θαρρείς μια επαναλαμβανόμενη punk μπουνιά πάνω σ' έναν jungle ρυθμό, ενώ το Wonder 2 μοιάζει με την αποτύπωση στο πεντάγραμμο μιας αδυσώπητης αερομαχίας.

Συνολικά, λοιπόν, το Mbv είναι η σπουδαία επιστροφή ενός πραγματικά ευφυούς μέσα στη μεγαλομανία του δημιουργού και του συγκροτήματός του.

Share

2009©Kavalacity.net