Εκτύπωση

Fiona Apple: The Idler wheel Is Wiser Than the Driver...

Συγγραφέας: Τσιαχρής Κώστας.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Κώστας Τσιαχρής γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(3 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

fiona-appleH Fiona Apple είναι μία ξεχωριστή περίπτωση καλλιτέχνη. «Αντισυμβατική, πνευματώδης, πολυσυλλεκτική, τολμηρή» είναι μόνο μερικά από τα επίθετα που θα επιστράτευε κανείς προκειμένου να την περιγράψει ως δημιουργό.

Το οικογενειακό της περιβάλλον ευθύνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό για τις μουσικές κατευθύνσεις που ακολούθησε. Η μητέρα της ήταν η τραγουδίστρια Diane McAfee, ενώ ο πατέρας της ο ηθοποιός Brandon Maggart. Η γιαγιά της Millicent Green επίσης ήταν χορεύτρια στη δεκαετία του 1920 και ο παππούς της Johnny McAfee τραγουδιστής σε μεγάλες ορχήστρες. Όλες αυτές λοιπόν οι επιδράσεις διαμόρφωσαν τη μουσική ταυτότητα της Fiona, η οποία έκανε το πρώτο της βήμα στη δισκογραφία το 1996 με το άλμπουμ Tidal,

κερδίζοντας από την πρώτη στιγμή την προσοχή των κριτικών και του κοινού, καθώς το Tidal σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Έκτοτε ακολούθησαν δύο ακόμη δουλειές (When the pawn. ....του 1999 και Extraordinary machine του 2005) μέχρι το The Idler Wheel Is Wiser Than the Driver of the Screw and Whipping Cords Will Serve You More Than Ropes Will Ever Do, το καινούργιο της έργο.

Αν χρησιμοποιούσα μία λέξη, για να το περιγράψω, αυτή θα ήταν: «ωμό». Κυριαρχεί παντού ένα πιάνο που επιβάλλει σε όλα τα τραγούδια μία σχεδόν άναρχη jazz αισθητική, χωρίς όμως από την άλλη πλευρά να έχει την εντύπωση ο ακροατής ότι ακούει έναν jazz δίσκο. Οι όμορφες μελωδίες που σκορπίζει το πιάνο συχνά τεμαχίζονται με έναν διεστραμμένο τρόπο από τα περίεργα κρουστά που φέρνουν στο μυαλό πρωτόγονους ρυθμούς, γεννημένους στα έγκατα κάποιας σπηλιάς.

Παρόλο όμως που τα τραγούδια χτίζονται με έναν ανορθόδοξο τρόπο, κατορθώνουν στο τέλος να ακούγονται ως ολοκληρωμένες συνθέσεις, αρμονικά προσηλωμένες στα πρότυπα της ποπ και ροκ αισθητικής. Ως επιστέγασμα η φωνή της Apple καθοδηγεί τα τραγούδια προς το δρόμο της περιπέτειας. Τίποτε δεν αφήνεται στην τύχη: ο παραμικρός αναστεναγμός, η όποια κορύφωση, ο ελάχιστος ψίθυρος. Όλα συναρμολογούνται με τέτοιο τρόπο ώστε να ενοχλούν το αυτί του αμύητου ακροατή αλλά να διεγείρουν τα αισθητήρια όργανα του απαιτητικού και να προκαλούν στο μυαλό και στην καρδιά του κύματα ευφορίας.

Το The Idler wheel, δεν είναι εύκολο στην ακρόασή του. Συχνά ο ήχος του μοιάζει με ένα μεγάλο μαχαίρι που βυθίζεται σαδιστικά στις συνθέσεις, φανερώνοντας μέσα στις πληγές τους εφιάλτες και τα διλήμματα μιας ανικανοποίητης ψυχής...

Share

2009©Kavalacity.net