Εκτύπωση

Δέκα χρόνια γάμου...

Συγγραφέας: Τόλης Βουρβουτσιώτης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Τόλης Βουρβουτσιώτης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(14 ψήφοι, μέση τιμή 4.79 από τα 5 αστέρια)

DSC 0801Ο πρώτος καύσωνας του καλοκαιριού του 2003, τριήμερο του Αγίου Πνεύματος και τότε, μας βρήκε να ιδρώνουμε μαζί με άλλα τρακόσια άτομα μέσα στην μικρή εκκλησία του Αη Γιώργη στο Μικρό Καζαβήτι!

«Σήμερα γάμος γίνεται» ψιθύριζαν οι γιαγιάδες, αλλά μπερδεύονταν από τα ρεμπέτικα, τους Ναπάλμ Ντεθ, τις μαντινάδες και τα πιο σύγχρονα γαμοτράγουδα που τραγουδούσαν συνωμοτικά οι φίλοι μας: Μιαν ανάσα (βαθιά μεν, ανάσα δε) από τα πανεπιστημιακά μας χρόνια, κι είχαν έρθει απ’ όλη την Ελλάδα καμιά πενηνταριά άνθρωποι που είχαμε μοιραστεί τα πιο ανέμελα χρόνια, πριν μας βαρύνουν όλους τόσο, η καθημερινότητα κι ευθύνες. Κι όπου στεκόμασταν, μας περίμεναν τα τσίπουρα, έβγαιναν τα όργανα και ξεκινούσε γλέντι που σταματούσε για να μεταφερθεί σε κάποιο άλλο σημείο… Και μετά πάλι από την αρχή…

Δέκα χρόνια πέρασαν σαν μια μέρα. Και ξανασμίξαμε στον ίδιο σημείο, να γυρίσουμε το χρόνο πίσω. Και σε πείσμα του τα καταφέραμε.

DSC 0827Το σπίτι γέμισε φιλοξενούμενους, η αυλή καρέκλες και στρωμένα τραπεζομάντηλα, η ψησταριά κάρβουνα, ο αέρας με φωνές παιδιών που παίζαν, σκυλιά που κυνηγιόντουσαν. Οι σούπερ ήρωες –Σίμος και Κυριάκος- στα κάρβουνα και στη φωτιά ψήναν και ψήνονταν, και κουβέντα δεν λέγαν για παράπονο. Ο Γιάννης εξαναγκάστηκε να κάτσει νωρίς στο πιάνο –κατά τις 12 το μεσημέρι- για να σταματήσω να παίζω το πρώτο από τα 24 πρελούδια του Σοπέν… Αποδείχτηκε σκύλος, από τους μαύρους: σταμάτησε μετά από δεκατρεισίμισι ώρες, παίζοντας και άδοντας ασταμάτητα, προσπαθώντας στις παύσεις να ανάψει τσιγάρο και να προλάβει την απώλεια θερμοκρασίας της μπύρας, με ιδιαίτερη ομολογουμένως επιτυχία. Ίσως γιατί φοβόταν την απειλή μου ότι μόλις σηκωθεί, θα παίξω και τα υπόλοιπα είκοσι τρία… Ποιος ξέρει…

Όλοι τους ήταν συγκινητικοί –και συγκινημένοι: Σπουδαία στιγμή μια τούρτα με πάνω της γραμμένο  το πιο γλυκό μήνυμα, που κρύβει το νόημα για τη ζωή το σύμπαν και τα πάντα. Σιγά να μην σας το πω: να σας το πουν οι δικοί σας κουμπάροι, οι δικοί σας φίλοι, στα δικά σας δέκα χρόνια γάμου (έτσι θα έχει νόημα). Να σας γράψουν οι δικοί σας φίλοι-ες υπέροχες ευχές. Να βρείτε τον δικό σας τρελογιατρό να χορεύετε chic-to-chic το «να γιατί σ’ αγάπησα» (και να αλληλομουτσώνεστε) και την «μεθυσμένη πολιτεία»… Να βρείτε τον δικό σας singinda’blues Αντώνη ν΄ανοίγει το πρόγραμμα με απορίες, να βρείτε τον δικό σας Σίμο να χορεύει αρχοντικά ζειμπέκικο με τον δίχρονο γιο του στην αγκαλιά… Να βρείτε τον δικό σας Ναπολέοντα να σας κάνει να κλάψετε με τους «παλιόδρομους», τον δικό σας Τάσο με τους ιδανικούς κι ανάξιους εραστές του, τον δικό σας Νίκο με τους διαβόλους, που σαν σκυλί τους καρτερεί όλο το βράδυ, κάποια βράδια... Να βρείτε την δική σας Σώτη, να ομορφύνει την ζωή σας, να δώσει νόημα στη λέξη μαζί,  στη λέξη σ' αγαπώ. Να δώσει νόημα στις λέξεις...

Να βρείτε την δική σας να της ψιθυρίσετε όλα αυτά που νιώθω εγώ, που κι αυτά δεν σας τα λέω γιατί πάτε και τα λέτε αλλού…

Δέκα χρόνια μετά, στο ίδιο σημείο, ξαναμαζευτήκαμε! Λιγότεροι μεν, αφού οι αποστάσεις μεγάλωσαν και βάρυναν οι πλάτες, αλλά ήπιαμε κι ένα ποτήρι στην υγειά αυτών που έλειπαν. Μεγαλύτεροι, αλλά το ίδιο σπουδαίοι κι υπέροχοι. Σοφότεροι αλλά το ίδιο τρελοί κι αδέσποτοι. Γιατί κάποια πράγματα δεν θ’ αλλάξουν ποτέ. Και κάποιοι άνθρωποι…

Ευτυχώς!

 DSC 0801DSC 0816DSC 0804DSC 0797DSC 0811DSC 0818DSC 0823DSC 0824DSC 0844DSC 0845DSC 0871DSC 0870DSC 0855DSC 0857DSC 0860DSC 0859DSC 0883DSC 0840DSC 0829DSC 0842DSC 0864

Share

Σχόλια  

 
#1 ΑΠ: Δέκα χρόνια γάμου...Αλέξανδρος Ταμπάκης 26-06-2013 10:06
Υπομονή Σώτη μου..Πόσα χρόνια νομίζεις του μείναν ακόμα του μπουκλάκια;
 

2009©Kavalacity.net