Εκτύπωση

Japan-mania

Συγγραφέας: Τόλης Βουρβουτσιώτης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Τόλης Βουρβουτσιώτης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(2 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

japanΠολύς ντόρος έγινε για τους Ιάπωνες... Πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες, εκπομπές στα ραδιόφωνα, κουβέντες στα καφενεία...

Έτσι! Να γελάσει το χειλάκι του πικραμένου αγρότη βρε αδερφέ! Με τόσα ταρατατζούμ γύρω από το θέμα, δικαίως θα περιμένει σύσσωμο τον Ελληνο-ιαπωνικό στόλο για να καλυφθούν αι εξαγωγικές μας ανάγκαι. Και μήπως δεν θά 'πρεπε κανένα φροντιστήριο γιαπωνέζικων? Τόσο ψωμί θα φάμε με τους ανθρώποι παρέα, να μην μπορούμε να ανταλλάξουμε μια λέξη?

Ας αφήσουμε όμως τα' αστεία κι ας δούμε τα πράγματα (λίγο) πιο σοβαρά: Ένα μεγάλο μπράβο στον κο Πασχαλίδη που εμπνεύστηκε και υλοποίησε την προσπάθεια προσέγγισης της Ιαπωνικής αντιπροσωπίας. Παρά το νεαρόν της βουλευτικής του ιδιότητας προσπαθεί να επιπλεύσει στη θάλασσα των ΘΑ των πολιτικών της μεταπολίτευσης, και να κάνει πράξεις! Έστω και με αμφίβολη ως προς το αποτέλεσμα επιτυχία.

Οι Ιάπωνες είναι ένας λαός με βαθιές ρίζες, σημαντική πολιτιστική ταυτότητα κι αξιοσέβαστη

 κουλτούρα, που τόσο πολύ διαφέρει από όσες έχουν αναπτυχθεί στο δυτικό κόσμο, στο πέρασμα των αιώνων. Εξίσου βαθύς είναι κι ο σεβασμός και η τήρηση των παραδόσεων από τους κατοίκους της (και περίεργο: όχι μόνο των ντόπιων αλλά και μεγάλο μέρος όσων έχουν μετοικήσει εκεί). Σ' αυτήν την κουλτούρα λοιπόν δεν έχει –μέχρι τώρα τουλάχιστον, αλλά θαύματα γίνονται, λένε- θέση το ελαιόλαδο...

Οι Ιάπωνες παραδοσιακά χρησιμοποιούν στην κουζίνα τους σπορέλαια, κυρίως το σησαμέλαιο και το φοινικέλαιο. Κάποιες προσπάθειες είχαν γίνει παλιότερα στην Οκινάουα για παραγωγή ελαιόλαδου αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο: κακή ποιότητα χειρότερη γεύση και πολύ μεγάλες οξύτητες. Χωρίς να είμαι σίγουρος η προσπάθεια πρέπει να έχει εγκαταλειφτεί. Έτσι η μόνη «σχέση» που έχουν με το ελαιόλαδο περιορίζεται σε κάποια γκουρμέ εστιατόρια -κι εκεί έχουν μονοπώλιο οι Ιταλοί, - και σε μια –να το πω – καρδιοπροστατευτική χρήση από μερίδα καταναλωτών που το πίνουν με το κουταλάκι ως γιατρικό!! Κι αυτό γιατί γνωρίζουν τις προστατευτικές ιδιότητες του ελαιολάδου. «Και τότε γιατί δεν το καταναλώνουν στην κουζίνα τους» θα μου πείτε και θα έχετε δίκιο!

Η Ιαπωνία, παρότι διατηρεί ακόμα ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο για πολύ μεγάλη μερίδα του πληθυσμού της , είναι μια οικονομία σε κρίση. Η διαφορά τιμής που έχει το ελαιόλαδο από τα παραδοσιακά τους λάδια καθιστά απαγορευτική τη διείσδυση του στην κουλτούρα τους, που όπως είπα είναι ανθεκτική έτσι κι αλλιώς, και γενικά στις καταναλωτικές τους συνήθειες. Ιδιαίτερα τώρα με την ανεργία να έχει φτάσει σε πρωτόγνωρα γι αυτούς επίπεδα, την ισχυρή βιομηχανία τους να μεταναστεύει μαζικά προς την Κίνα, και το κράτος να προσπαθεί να συνέλθει από το χτύπημα του τσουνάμεως(!!!!!) και τις πληγές της Φουκουσίμα(ς)
Παρόλα αυτά μπορούμε με αξιώσεις να διεκδικήσουμε το μικρό μας μερίδιο από αυτό που κατέχουν μονοπωλιακά οι Ιταλοί. Κι αυτό γιατί ποντάροντας στην έλλειψη παιδείας των Ιαπώνων στο ελαιόλαδο, τους εξάγουν τα χειρότερα ποιοτικά λάδια τους –πραγματικά το χειρότερο που έχω δοκιμάσει ποτέ μου! (έτυχε? Ποιος ξέρει...)

Μικρό καλάθι σκέφτομαι λοιπόν... Όχι ότι είναι απίθανο να ανοίξει μια νέα για την περιοχή αγορά αλλά μάλλον θα είναι μικρότερη του θορύβου που δημιούργησε... Για να το αντιδιαστείλουμε: τι πιθανότητες θα είχαν από την πλευρά τους να εισάγουν μαζικά στην δική μας κουλτούρα, το σούσι, ή (ακόμα καλύτερα) σούπα από φτερό καρχαρία (που είναι αναλόγως πανάκριβο...)???

Τι νομίζεις, άμα το σκεφτείς «γιαπωνεζικώς» το ίδιο δεν είναι?

Share

2009©Kavalacity.net