Εκτύπωση

Της επαναπαύσεως...

Συγγραφέας: Τόλης Βουρβουτσιώτης, Νικόλας Κοσματόπουλος.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Τόλης Βουρβουτσιώτης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(3 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

exedraΑπό καιρό έχω αποκηρύξει τις επετείους. Κυρίως αυτές που «γιορτάζουν» για το αρχαίο κλέος των ηρώων προγόνων μας, και τους «τιμούν» μέσα από ένα σκηνικό, όλο γκλαμουριά κι επισημίλα. Όλα αυτά τα μνημόσυνα έχουν, πάντα, ακριβώς τα αντίθετα χαρακτηριστικά από την ιστορική στιγμή που λιβανίζουν.

Διανύω μια πολύ αντιπαραγωγική περίοδο του γραπτού μου λόγου: ότι ξεκινάω να γράψω, προωθείται στον καιάδα του κάδου ανακύκλωσης ως απαράδεκτο. Τον ίδιο δρόμο διάβηκε και η γραπτή αποτύπωση των σκέψεών μου για τις επετείους, όταν έπεσα πάνω στο κείμενο του Νικόλα Κοσματόπουλου, με αφορμή την επέτειο της επανάστασης των Ικαριωτών το 1912.

Με πολύ εύκολη την αναγωγή στην αυριανή επέτειο, σας το παραδίδω αυτούσιο, και με την γαλήνη, ότι ο άνθρωπος αποτυπώνει την σκέψη μου καλύτερα από ότι τα κατάφερα εγώ...

***

Δεν υπάρχει πιο αντεπαναστατικό πράγμα από την επέτειο μιας επανάστασης. Αν μπορούσαμε να ρωτήσουμε τους εξεγερμένους Ικαριώτες του 1912, θα μας έλεγαν πως η ίδια η φύση της επανάστασης διόλου δε συνάδει με την ιδέα της επετείου. Στην ουσία είναι άκρως αντίθετες έννοιες, τόσο στην Ικαρία όσο κι αλλού. Η ριζική αυτή αντίθεση αναδεικνύεται σχεδόν σε κάθε επίπεδο.

Καταρχάς, σε σχέση με το Χρόνο, την Ιστορία και το ποιος γράφει την τελευταία. Η επανάσταση γυρίζει την πλάτη της στο παρελθόν, ενώ η επέτειος υποκλίνεται μπροστά στο μεγαλείο του. Η πρώτη διψάει για ένα άλλο, άγνωστο αλλά άξιο μέλλον, ενώ η δεύτερη το αγνοεί προκλητικά και βολεύεται με το ένδοξο παρελθόν. Στην επέτειο, ο χρόνος συμπιέζεται και μικραίνει για να χωρέσει σε μια μέρα, σε μια χούφτα ώρες γεμισμένες με λογύδρια και ύμνους. Στην επανάσταση, ο χρόνος διαστέλλεται κι όλα γίνονται με καλπάζοντες ρυθμούς.

Στην επανάσταση, την ιστορία την γράφουν της «γης οι κολασμένοι». Στην επέτειο, παίρνουν ξανά τα σκήπτρα οι άρχοντες και οι γνωστικοί για να ξαναγράψουν την ιστορία στα μέτρα τους. Στην επανάσταση οι άρχοντες φοβούνται, στην επέτειο φοβίζουν.

Τόσο απόλυτα διαφορετική είναι η σχέση της επανάστασης με την επέτειο, που όσο η μια φέρνει τα πάνω κάτω, τόσο η άλλη διαιωνίζει το status quo. Στην επανάσταση, δεν υπάρχουν ταμπού, ιερά σύμβολα κι απόλυτες αλήθειες. Όλα είναι δρόμος κι αν δεν τον πας μέχρι τέλους, δεν θα μάθεις ποτέ πού βγαίνει. Στην επέτειο, ο δρόμος αυτός έχει γίνει άσφαλτος σημαιοστολισμένη.

Σε επαναστατικούς καιρούς, κανείς δεν κατέχει πια την μοναδική αλήθεια και όλοι ψάχνονται. Στην επέτειο, η «ιστορική αλήθεια» έχει αποκατασταθεί στα κιτάπια των ειδικών και στα λογύδρια των επετειολάγνων. Το μόνο που μένει στους μαθητές της ιστορίας είναι η παπαγαλία των «γεγονότων».

Τέλος, η επανάσταση επαναπροσδιορίζει τη σχέση του καθένα/μιας με το χώρο, το χρόνο, τους γύρω του/της και τον εαυτό του/της. Ο καιρός της επανάστασης είναι ώρα για συνεχόμενη περισυλλογή, συλλογική δράση και ριζική (αυτο)κριτική. Τίποτε δεν είναι αυτονόητο, τίποτε σίγουρο. Κάθε μικρή κίνηση μπορεί να έχει τεράστια αποτελέσματα, κάθε αθώα σκέψη τρομακτικές συνέπειες.

Αντίθετα, η επέτειος της επανάστασης είναι κάλεσμα για επανάπαυση. Η επέτειος είναι ταυτόχρονα μια επίκληση και μια υπόκλιση στο μακρινό κι ένδοξο παρελθόν, το οποίο έχει ήδη μετατραπεί σε μουσειακό αντικείμενο, ψυχρό κι μακρινό. Η επετειακή λογική είναι άλλωστε ο καλύτερος εφυσηχασμός για το παρόν και το μέλλον: Αν έχεις αρκετούς λόγους να δοξάζεις το παρελθόν σου, δεν έχεις κανένα λόγο να φροντίζεις το μέλλον σου. Αυτό το κάνει το παρελθόν για σένα.

Η Ελλάδα είναι κατεξοχήν χώρα επετειακή και προγονόπληκτη. Πόσοι δεν είναι αυτοί που έχοντας πείσει εαυτούς κι αλλήλους πως είναι τρίτα εγγόνια του Αριστοτέλη και του Περικλή έχουν ξεχάσει τόσο τη κριτική όσο και τη δημοκρατία κι αρέσκονται μονάχα στο να σφαγιάζουν την άμοιρη ελληνική γλώσσα παρέα με κανέναν δύσμοιρο μετανάστη;

Δεν εννοώ πως πρέπει να ξεχάσουμε την ιστορία, ωστόσο. Ακριβώς το αντίθετο λέω. Καμία επέτειος δε μπορεί από τη φύση της να σεβαστεί την ιστορία, αλλά είναι καταδικασμένη απλά να την παγώνει, να την κάνει ξεθωριασμένη μνήμη, σαν μια σκονισμένη φωτογραφία βγαλμένη από το σεντούκι του παππού.

Η ιστορία, δεν είναι ούτε γραμμική, ούτε πεπερασμένη. Η ιστορία είναι μπροστά μας, κυκλική, κυκλοθυμική και ξαναγυρνάει σα φάρσα αν την ξεχνάς.

Πόσα πολλά χρόνια πέρασαν από τότε που οι Ικαριώτες απάντησαν «ούλοι εμείς εφέντη» στον πασα, όταν εκείνος τους ρώτησε ποιος έριξε τον διοικητή του από το λόφο. Σε πείσμα κάθε επετείου, εκείνο το ηρωικό σύνθημα μένει ακόμα να πραγματωθεί. Μέχρι τότε όμως πολύ φοβάμαι πως θα είμαστε «δούλοι εμείς εφέντη».

  • Δούλοι, γιατί ανεχόμαστε την υποκρισία των ελίτ, την υποβάθμιση της ζωής και της νοημοσύνης μας, την καταστροφή της φύσης και τη θρασύδειλη ρατσιστική βία.
  • Δούλοι, γιατί η Ικαριανή επανάσταση μετατρέπεται σε καθολική επανάπαυση.
  • Δούλοι, γιατί η ιστορία του νησιού τείνει να μετατραπεί σε φωτογραφικό αρχείο.
  • Δούλοι, γιατί το παρόν του αρθρώνεται στο νεοελληνικό τοπίο της φασιστικής τζάμπα μαγκιάς, της ευρωπαικής τζάμπα επιδότησης, και της μικροαστικής υποταγής στην κατανάλωση και την αδιαφορία...

Εν κατακλείδι, «δούλοι εμείς εφέντη» είμαστε ακόμα.

Ο συνεπέστερος τρόπος να γιορταστούν τα 100χρονα της Ικαριακής επανάστασης, δεν είναι μια επέτειος, αλλά μια ακόμα επανάσταση. Μια επανάσταση που να βάλει τα πράγματα στη θέση τους κι από δούλοι να γίνουμε πραγματικά «ούλοι».

Share

Σχόλια  

 
#1 Καλα το ειπε φιλολογιες του κωλου...apostolos 29-10-2012 09:24
Γιατι δεν ρωτατε καλυτερα καποιον που πολεμησε το 40 να μας πει την γνωμη του για τους εορτασμους και τις παρελασεις και αν κατα ποσο κενο ειναι το περιεχομενο. Μενετε στην γκλαμουρια και δεν πατε στην ουσια. Προσωπικα δεν μου αρεσαν οι παρελασεις, αλλα ξερω οτι το παιδι μου χαιρεται οταν παει και ο παππους μου δακρυζει οταν καταθετει στεφανι. Τα αλλα ειναι φιλολογιες του κωλου που προσπαθουν να μας που οτι αυτο που βλεπουμε και αισθανομαστε δεν ειανι αυτο αλλα κατι αλλο. Γιατι τοσο μενος κατα των παρελασεων. Τι ενοχλει τοσο πολυ? Οι επισημοι? Αυτοι υπαρχουν με η χωρις παρελαση και σε καθε εκδηλωση και καναλι κορδωνονται. Στιες παρελασεις μη ξεχνατε ειναι η μονη εκδηλωση που μπορει να φαν ντοματες και αυγα. Οσο για φιλολογιες του κωλου ειναι λογια του παππου μου οταν τον ρωτησα για αυτους που δεν θελουν τους εορτασμους και παρελασεις. Και μονο δουλος δεν νιωθει οταν καταθετει στεφανι. Αλλα ειπαμε. Αυτο που βλεπουμε δεν ειναι αυτο αλλα κατι αλλο. Αλλα οταν δινουμε φορο τιμης σε αυτους που πολεμησαν ειμαστε δουλοι και υποβαθμιζουν την νοημοσυνη μας. Μπραβο ρε Τολη πολυ ωραιο κειμενο!! Σας ενοχλουν οι καθε ειδος φασιστες, και στο ονομα της μαλακιας του και της δικιας σας ξεχνατε αυτους που πραγματικα θα πρεπει να εχουν γνωμη και αποψη. Για τους φασιστες και επισημους αλλα και για σας ειναι απλα κομπαρσοι. Καλα το ειπε φιλολογιες του κωλου.
 
 
#2 ΑΠ: Της επαναπαύσεως...Τόλης Βουρβουτσιώτης 29-10-2012 10:21
Με όλο τον σεβασμό, ξαναδιάβασε το κείμενο! Δεν παίρνει θέση υπέρ ή κατά των παρελάσεων (το συγκεκριμένο κείμενο). Αναλύει την σχέση της ιστορικής στιγμής μιας επανάστασης με την μετέπειτα επετειακή της μετατροπή σε μασωλείο αγώνων και την σχέση των εορταζόντων με το επαναστατικό της πνεύμα! Η αναφορά του κειμένου σε δούλους γίνεται όχι γι' αυτούς που τιμούν τους νεκρούς, αλλά γι' αυτούς που γιορτάζουν το όχι λέγοντας ναι, γι' αυτούς που γιορτάζουν τον ηρωισμό των προγόνων τους ως απόδειξη του δικού τους που ποτέ δεν επέδειξαν, γιατί, καλός ο ηρωισμός, όσο δεν σπάμε τ' αυγά που κλωσσάμε. Καλό θα ήταν να αναρωτηθείς τι σχέση έχει το δάκρυ και ο ηρωισμός του Μπαρμπα Σταύρου που πολέμησε, με τα ηρωικά λογύδρια των κουστουμαρισμέν ων διοικητικών υπαλλήλων που και τότε κρυβόταν στην ασφάλεια της πρωτεύουσας ή του Καΐρου, τα τωρινά τα γνωρίζεις! Κι η απάντηση να σε καλύψει.
Πάντως ελπίζω να διατηρώ το δικαίωμα ακόμα να έχω διαφορετική άποψη από τους φαντάρους του 40 ή τα παιδιά, καθώς και διαφορετική οπτική γωνία...
 
 
#3 ΑΠ: Της επαναπαύσεως...apostolos 29-10-2012 14:46
Αληθεια γιατι ο ΣΥΡΙΖΑ και ολος ο αριστερος χωρος ειναι εναντια στους εορτασμους και γενικα το 40. Αυτο δεν ειναι δικια μου απορια μονο. Και φυσικα με αυτες τις εμμονες γιγαντωνεται η Χρυση αυγη και μου αρεσει οτι διερωτονται πως μεγαλωνουν τα ποσοσα της Χρυσης Αυγης. Με τετοια και αλλα κειμενα μεγαλωνουν. Σιγουρα οχι με τις γελοιοτητες του Μιχολολιακου. Χωρις την "βοηθεια" των δηθεν "προοδευτικων" τον Μιχαλολιακο δεν θα τον ηξερε ουτε η μανα του και θα φανταζε γελιος οπως ακριβως ειναι.
Να κανω και μια μεγαλη παρενθεση παλι. Τελευταια διαβασα απο εναν τουΣΥΡΙΖΑ (συγνωμη αλλα δεν εχω τοσο καλη μνημη για το ονομα του) που εδινε δηθεν παλι μια αλλη οπτικη, με ελληνες να λιποτακτουν το 40 και λοιπα θελοντας να υποβαθμισει το ολο. Θαρρεις και λυσανε ολα τα αλλα προβληματα. Φυσικα παλι ρωτησα τον παππου (αν και σε παλιοτερη οινοποσια μου ειχε διηγηθει την ιστορια) οτι οι Ιταλοι ειχαν ερθει φρεσκοξυρισμενο ι σινιαρισμενοι και παραταγμενοι για να κανουν παρελαση και οχι να κατακτησουν χωρα, και οι Ελληνες τους σκοτωναν σαν κοτοπουλα, τουλαχιστον στο ξεκινημα του πολεμου. Το οτι η δικτατορια τους εστειλε στον πολεμο χωρις οπλα και φαγητο και ρουχα δεν ειναι κατι καινουργιο, και οτι παιρναν τα ρουχα και τον εξοπλισμο, και τροφιμα των σκοτωμνεων Ιταλων επισης δεν ειναι τιποτα καινουργιο. Εκεινο που ειναι εξοργιστικο ειναι οπως οι φασιστες απο την μια το φουσκωνουν και εξυψωνουν το γελιο Μεταξα και οι δηθεν προοδευτικοι προσπαθουν να το υποβιβασουν με την μονη σκεψη στο μυαλο να μη χρησιμοποιθει απο τους αλλους. Εκεινο που μου εκανε εντυπωση ηταν οταν τους μαζεψαν οι Γερμανοι στην Θεσσαλονικη ολοι περιμεναν να εχουν την τυχη των Εβραιων (φυσικα και ηξεραν ολοι και τοτε οτι πηγαιναν στον θανατο οι Εβραιοι αν και σημερα οι Γερμανοι κανουν τις αθωες παριστερες, δεν ειδα δεν ακουσα) βρηκε εναν Γερρμανο και ηθελε να του ζητησει νερο. Την μονη λεξη που ηξερε ηταν προστ. Ο Γερμανος του εφερε αντι για νερο κρασι, και μετα απο τσιγαρα και πολλα προστ εμαθε οτι δεν θα πηγαιναν για εκτελεση αλλα θα τους μετεφεραν στον τοπο τους και θα απελευθερονοταν . Πολλα εγραψα. Ισως μεσα στο βιβλιο του να βαλω και μια συνεντευξη με τετοιο περιεχομενο ωστε να μεινει κατι απο αυτοπτη μαρτυρα ο οποιος και σωας τα εχει και δεν ανηκε σε καποιο κομματικο χωρο.
 
 
#4 ΑΠ: Της επαναπαύσεως...Τόλης Βουρβουτσιώτης 29-10-2012 21:34
Δεν μπορώ να γίνω απολογητής του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν το θέλω και δεν μου επιτρέπεται. Ούτε επίσης να γίνω τιμητής του υπόλοιπου γνωστού κόσμου που έχει καταργήσει τις παρελάσεις -κι εδώ ας κάνουμε την διάκριση που δεν βλέπω να γίνεται! Για τις μαθητικές παρελάσεις γίνεται ο ντόρος. Οι στρατιωτικές είναι αλλουνού παππά ευαγγέλιο! - Ουτε κατήγορος όσων (Β. Κορέα, Ιρακ, Τουρκία και ελάχιστες άλλες) συνεχίζουν να κανουν μαθητικές παρελάσεις, με υποχρεωτική συμμετοχή.
Την άποψη μου, τα συναισθήματα μου για τις μαθητικές παρελάσεις τις έγραψα πριν απο 2 κοντά χρόνια.
www.kavalacity.net/%CE%91%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%BF/%CE%91%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B1/%CE%A4%CF%8C%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%92%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B2%CE%BF%CF%85%CF%84%CF%83%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82/1582-%CE%95%CE%B9%CF%82-%CE%AD%CE%BD%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CE%BE%CE%B9%CE%BD-%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CF%8C%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%AE-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE%CF%82.html
Γι' αυτές αν θέλεις να απολογηθώ...
 
 
#5 ΑΠ: Της επαναπαύσεως...apostolos 30-10-2012 14:05
Ε οχι και να απολογηθεις. Κουβεντα κανουμε με αφετηρια τις παρελασεις. Εγω προσωπικα τις βλεπω σαν κατι "παραδοσιακο" που εχει χασει το νοημα του, αν ειχε ποτε εκτος απο την μνημη και και φορο τιμης σε αυτους που αγωνισθηκαν και δεν ελπιζω, ουτε και πιστευω να ξαναγινει. Απλα δεν καταλαβαινω γιατι ειναι τοσο σημαντικο για μερικους να σταματησει. Υπαρχουν πολυ πιο φλεγοντα θεματα να ασχοληθουν. Και ειδικα μαλιστα τωρα που ρεζιλευονται ολοι αυτοι οι πολιτικαντηδες με τους χιλιαδες αστυνομικους και στρατιωτες να τους φυλανε απο τις ντοματες τα αυγα και τα φτυσιματα. Τωρα ειναι που δεν πρεπει να σταματησει.
 

2009©Kavalacity.net