Εκτύπωση

Θα το γράψει η ιστορία...

Συγγραφέας: Τόλης Βουρβουτσιώτης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Τόλης Βουρβουτσιώτης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(5 ψήφοι, μέση τιμή 4.20 από τα 5 αστέρια)

Είναι πασιφανές ότι η κοινωνία μας έχει αποιδεολογικοποιηθεί… Εντελώς!

parasitaΣε πάρα πολύ κόσμο λείπουν τα βασικά κριτήρια για να ξεχωρίσει τα όρια της κάθε ιδεολογικής τοποθέτησης, και πολύ δε περισσότερο, να σκεφτεί και να λειτουργήσει κριτικά απέναντί τους, συμφωνώντας, διαφωνώντας, αλληλεπιδρώντας.Κατ’ αυτή, και μόνον αυτή, τη προσέγγιση θα συμφωνήσω με όσους φλυαρούν, κομπάζοντας περί του θανάτου των ιδεολογιών: είναι αποδεκτό, για έναν τυφλό, να μην υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στο κόκκινο και το κίτρινο…

Έχω τονίσει τις «διαφορές» μου με τον «σύντροφο» Τσίπρα: Τις έχω διεξοδικά συζητήσει με τους «συντρόφους» του ΣΥΡΙΖΑ και συνήθως διεξάγονται πολύ όμορφες συζητήσεις που δεν αποκλείουν ούτε την ένταση, ούτε τα πειράγματα, ούτε τις συμφωνίες. Ο λόγος που δεν τις βλέπετε αποτυπωμένες σε κείμενο είναι γιατί έχω αποφασίσει να μην τονίζω τις διαφορές των παροικούντων στο χώρο της Αριστεράς, αλλά τις συμφωνίες και τις συνθέσεις, τα πράγματα που μας ενώνουν. Τελείως αντίθετα, δηλαδή, με την πολιτική που έχει αποφασίσει η «συντρόφισσα» Αλέκα και η ηγετική της ομάδα. Γιατί η βάση του ΚΚΕ δεν έχω πειστεί ότι συμφωνεί, κι αυτό, μόνο το ποσοστό τους στις επόμενες εκλογές –κοντή γιορτή- μπορεί να το διαψεύσει ή να τα επιβεβαιώσει…

Οι εκπρόσωποι του πάλαι ποτέ παντοδύναμου δικομματισμού, που καταρρέει,

εκτός από τις τεράστιες ευθύνες που έχουν για την κατάρρευση του κοινωνικού και οικονομικού ιστού, θα μείνουν στην ιστορία και για κάτι ακόμα: η εξουσιολαγνία και η προσκόλληση στη «καρέκλα» τους έχουν οδηγήσει να παραδώσουν άνευ όρων (εκτός από την εθνική κυριαρχία) τα όποια σπέρματα ιδεολογικής ταυτότητας τους είχαν απομείνει, από τα χρόνια της φαγούρας και του ζιβάγκο. Μπροστά στη διαφαινόμενη οπισθοχώρηση τους από το προσκήνιο δεν διστάζουν να καταγγέλλουν για ανευθυνότητα όποιον έχει αποφασίσει να «μην διαγωνιστεί εις την κυβίστησιν» και να ακολουθήσει τα προτάγματα με τα οποία απέσπασε τη ψήφο των εκλογέων. Μεταφράζοντας κατά το δοκούν το μήνυμα των εκλογών (το «δεν κοιτάς τα χάλια σου» μάλλον δεν τους λέει τίποτα) προσπαθούν να πείσουν ότι ο αντιμνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ δεν συμμετέχει γιατί δεν θέλει. Δεν πείθουν, παρά μόνο τους στρατιώτες  τους…

 

Το σενάριο που (πρέπει να) φοβάται (κατά την ταπεινή μου γνώμη) ο Τσίπρας, και δεν συναινεί στις "καρέκλες" είναι το εξής: (Τουλάχιστον) Οι δύο δυνάμεις που έχουν πουλήσει τη ψυχή τους στους δανειστές, έχουν πολλά στο μυαλό τους. Μια κυβέρνηση Τσίπρα με ανοχή των δύο τους δεν είναι βιώσιμη κι αυτό το ξέρουν όλοι αλλά κανένας δεν μπορεί να ομολογήσει το γιατί. Μια «κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ», για να διαπραγματευτεί και να αλλάξει το Μνημόνιο στα πλαίσια της Ευρώπης και του ευρώ, πρέπει να έχει στα χέρια της διαπραγματευτικά ατού. Το μεγαλύτερο ατού που έχει ο Τσίπρας ΕΚΤΟΣ από την απειλή εξόδου μας, είναι να κρατήσει την αναπνοή του μέχρι να σκάσει, ή να μην τους αφήσει κανένα ψωμάκι μπριόζ στο επίσημο γεύμα!! Δεν έχει στα χέρια του τίποτα άλλο, και όλα τα άλλα ατού, βρίσκονται χιλιόμετρα μακριά από την χώρα, στα χέρια και τα μυαλά άλλων… Σε μια τέτοια κυβέρνηση η οποία στηρίζεται μεν, αρκεί όμως να διασφαλίζεται η ευρωπαϊκή προοπτική, δεν υπάρχει καμία περίπτωση επιτυχίας: το αντιμνημονιακό προφίλ θα υποστεί προγραμματισμένη ήττα, κάτι σαν ελεγχόμενη κατεδάφιση, οι εταίροι, έχοντας τις διασφαλίσεις των «στηριζόντων», θα στυλώσουν τα πόδια και θα πουν «όχι σε όλα». Με την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση ο Τσίπρας δεν έχει τι να απαντήσει στο «αλλιώς τι?» της Μέρκελ!

Από την άλλη, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, χωρίς ιδεολογικά μεταξύ τους προβλήματα, βλέπουν την ήττα των αντιμνημονιακών στην παλαίστρα της Ευρώπης, ως την μοναδική δυνατότητα να ανακάμψουν εκλογικά. Βέβαια, ακόμα μια κωλοτούμπα της μορφής "το πήραμε το μήνυμα" αλλά είναι ξεκάθαρο ότι άλλο η καταγγελία των μέτρων και η διεκδίκηση άλλου δρόμου των "αντιμνημονιακών", κι άλλο η γκρίνια κι η κλάψα, που εννοούν αυτοί ως αντίσταση, στους διαδρόμους των ευρωσυμβουλίων. Γι αυτό και πιέζουν για μια αντιμνημονιακή αλλά ελεγχόμενη από αυτούς κυβέρνηση, που ρόλος τους θα είναι να "ασφαλίσουν" τους Ευρωπαίους κι όχι τους "κυβερνητικούς" εταίρους τους στις όποιες διαπραγματεύσεις: Γιατί ξέρουν ότι οι επόμενες εκλογές μπορεί να μην τους το επιτρέπει… Προτιμούν λοιπόν να σύρουν την χώρα στην και το λαό στην τελική τους εξαθλίωση (ποιος δεν το καταλαβαίνει ότι εκεί μας οδηγεί η πολιτική των δανειακών συμβάσεων) παρά ν’ αφήσουν το πολίτη να εκφραστεί αντίθετα από τις προσδοκίες τους. Οι Ευρωπαίοι είναι σύμμαχοι, φίλοι κι εταίροι τους, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολιτικός εχθρός και ιδεολογικός αντίπαλος. Σε περίπτωση "διαπραγμάτευσης", κόντρας, διεκδικήσεων της όποιας αντιμνημονιακής κυβέρνησης, σε ποιον δεν είναι ξεκάθαρο με ποιου μέρος θα είναι? Και δεν ξέρω τι σκατά μπορεί να καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ και οι υπόλοιποι (φαντάζομαι, βέβαια…), γνωρίζω καλά όμως τα σκατά που κατάφεραν αυτοί…

Από την μη εμπλοκή του, λοιπόν, μόνο κερδισμένος μπορεί να είναι ο Αλέξης. Και θαρρώ ότι αν απαντήσει ξεκάθαρα για το plan B μιας ενδεχόμενης κυβέρνησης του,

  • τι θα κάνει αν η προσπάθεια καταγγελίας του μνημονίου μέσα στα πλαίσια της Ευρώπης αποτύχει,
  • τι θα κάνει αν η Ενωμένη Ευρώπη των λαών δεν αναστηθεί από τον τάφο που την έθαψαν οι Μερκοζί, που οσονούπω τελειώνουν (ο πρώτος μας άφησε, κι η δεύτερη ετοιμάζεται μέσα στο 2013), κι η Ευρώπη των τοκογλύφων τραπεζιτών συνεχίσει να πλανιέται σαν μαύρο νέφος από πάνω μας,
  • πως θα απαντήσει σε τυχόν βρώμικο πόλεμο-αντιπερισπασμό, εκτός οικονομικής σφαίρας

τότε το ποσοστό του στις επόμενες εκλογές θα το γράψει η ιστορία! (και κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, το ίδιο πιστεύω και για το ποσοστό της «συντρόφισσας» Αλέκας, αλλά για τους ακριβώς αντίθετους λόγους)…

ΥΓ: Λίγες ώρες μετά τη συγγραφή των παραπάνω, και λίγες ώρες πριν δημοσιευτεί, οδεύουμε για νέες εκλογές. Ο πολιτικός ορίζοντας, εκτός από το δεξιά και το αριστερά, απέκτησε ξεκάθαρα κι άλλο ένα σημείο αναφοράς: υπέρ ή κατά της καταγγελίας του μνημονίου. Στις εκλογές λοιπόν πρέπει να δώσετε την δυνατότητα, ή στον ένα συσχετισμό δυνάμεων, ή στον άλλον, την δεδηλωμένη για να κυβερνήσει...

Share

Σχόλια  

 
#1 Οξυδερκής ανάλυσηΚώστας Τσιαχρής 15-05-2012 22:46
Συμφωνώ απόλυτα με τις παρατηρήσεις σου, Τόλη .Κι επιτέλους ένα άλλο πράγμα που με ενοχλεί προσωπικά [αν και θεωρώ τον εαυτό μου ανένταχτο ιδεολογικά και πολιτικά] είναι η προσπάθεια απαξίωσης της διαφορετικής γνώμης από έγκριτους [?] δημοσιογράφους, οι οποίοι ξαφνικά θυμήθηκαν το ρόλο τους κι άρχισαν να στριμώχνουν επιλεκτικά όσους δεν τους είναι αρεστοί και να επιρρίπτουν την ευθύνη για τις στρεβλώσεις στο πολιτικό σύστημα σε έναν χώρο που ακόμη δεν του δόθηκε η δυνατότητα να κυβερνήσει . Όλη αυτή λοιπόν η επιθετικότητα απέναντι στην εναλλακτική πολιτική πρόταση [με την οποία διαφωνώ σε αρκετά σημεία] ,με εξοργίζει ως πολίτη μιας δημοκρατικής χώρας και με κάνει να υπερασπίζομαι φανατικά το δικαίωμα να ακούω και την αντίθετη άποψη.
 

2009©Kavalacity.net