Εκτύπωση

Των αγορών το κιγκλίδωμα

Συγγραφέας: Τόλης Βουρβουτσιώτης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Τόλης Βουρβουτσιώτης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(9 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

hegdeΓιαννάκη, φάε όλο το φαΐ σου αμέσως, αλλιώς οι αγορές που είναι πολύ ανήσυχες θα κλυδωνιστούν επικίνδυνα…

Μεγαλώσαμε σε μια εποχή που ο «μπαμπούλας», ο «γύφτος», ο κακός γείτονας «τάδε», ο «μπάτσος» για τους πιο αριστερούς, κάνανε μια χαρά τη δουλειά τους στην προσπάθεια συνετισμού και εκπόρευσης με τα δέοντα που κάθε γονέας είχε στο μυαλό του, από την ώρα του ύπνου έως και την ποσότητα του φαγητού που έπρεπε να τρώει ο κανακάρης τους. Οι εποχές αλλάζουν όμως ο κόσμος "προοδεύει" και τα παλιά πρότυπα στέκονται ανήμπορα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας των άνωθεν εκφοβισμών.

Οι αγορές: Ο νέος κυρίαρχος του κόσμου! Η σατανική Βάντα που τελικά δεν κατάφερε ο sport-billy να εμποδίσει, ο Δρακουμέλ

που ανακάλυψε τελικά το στρουμφοχωριό και τώρα ετοιμάζει εξωτικούς χυμούς γαλάζιους, ο Ζοργκ που κατέκτησε το σύμπαν, μιας και ο Μπαζ Λάιτγιαρ τα παράτησε από αστροφύλακας για να παίζει με τον σερίφη και κάτι άλλες κούκλες σ’ ένα παιδικό δωμάτιο σ’ έναν ασήμαντο πλανήτη στην άκρη ενός σπειροειδούς γαλαξία.

Πίσω από την λέξη «αγορές» κρύβεται ένα τραστ τραπεζών και χρηματιστών που σέρνουν έναν ολόκληρο πλανήτη σ’ ένα παιχνίδι που επινόησαν, του οποίου τους κανόνες –σίγουρα λιγότερο ή το ίδιο πολύπλοκοι από αυτούς που επινοεί ο γιος μου για να με νικάει στις κάρτες bakugan- τους ορίζουν οι ίδιοι. Το "παιχνίδι" αυτό έχει τις ρίζες του στους παλιούς χρυσοχόους που διατηρούσαν στα θησαυροφυλάκια τους το χρυσάφι των χρυσοθήρων της άγριας δύσης (που σε μεγάλο βαθμό ήταν πιο ήμερη από τη σημερινή). Για να μην κουβαλούν το πολύτιμο μέταλλο από πόλη σε πόλη, οι χρυσοχόοι εξέδιδαν γραμμάτια που αντιστοιχούσαν σε χρυσό κι ο κάτοχος μπορούσε να το εισπράξει σ’ ένα άλλο μέρος. Η πρώτη απόκλιση ήταν να (αποκτήσουν το δικαίωμα να) εκδώσουν γραμμάτια μεγαλύτερα από το απόθεμα σε χρυσό που κατείχαν, που δεν αντιστοιχούσαν δηλαδή σε αυτό που είχαν στα θησαυροφυλάκια τους. Η δεύτερη απόκλιση ήταν να (αποκτήσουν το δικαίωμα να) δανείζουν με τόκο χρυσάφι (ή γραμμάτια) που δεν ήταν δικά τους, δίνοντας ένα μέρος του τόκου στον πραγματικό ιδιοκτήτη. Μπροστά στον κίνδυνο που ονομάστηκε “Bank Run” –την μαζική δηλαδή απόσυρση των καταθέσεων του χρυσού που αντιστοιχούσε στα γραμμάτια που είχαν εκδοθεί και που φυσικά δεν υπήρχε, ήρθε η τρίτη απόκλιση, που ήταν να αποσυνδέσουν τελείως τα γραμμάτια από τα αποθέματα χρυσού, και η έκδοση των γραμματίων να βασίζεται πλέον στην «εμπιστοσύνη» προς τον χρυσοχόο, που πια δεν είχε καμία σχέση με το επάγγελμα κι είχε μετατραπεί σε αυτό που λέμε σήμερα τραπεζίτης. Τα υπόλοιπα τα ζείτε στο πετσί σας και δεν χρειάζονται ιδιαίτερες περιγραφές. Καλώς ήρθατε στο κόσμο του νομισματικού μας συστήματος.

Πως φτάσαμε στο δικό μας "σήμερα"? Τι ζούμε ακριβώς? Εδώ τα πράγματα απλοποιούνται: Το παγκόσμιο ΑΕΠ, ο παραγόμενος πλούτος όλου του πλανήτη δηλαδή, υπολογίζεται στα 60 τρις δολάρια. Όλα αυτά τα Hedge funds που κερδοσκοπούν αυτή τη στιγμή στα χρηματιστήρια όλου του πλανήτη, διαχειρίζονται χρήματα (αέρα κοπανιστό δηλαδή, αφού πια τα παραγόμενα χρήματα δεν αντιστοιχούν πια σε χρυσό) που φτάνουν σήμερα τα 1000 τρις. Αυτές οι επιθετικές επενδύσεις που υπόσχονται υπερκέρδη στους πελάτες τους, προσδοκούν δηλαδή να κερδίζουν σε ετήσια βάση ποσά λίγο μεγαλύτερα από το παγκόσμιο ΑΕΠ. Έπρεπε λοιπόν να βρουν νέα πεδία επενδύσεων για να εξασφαλίζουν τα κέρδη, να ξύσουν τον πάτο του βαρελιού. Εξίσου επιθετικά, αλλά ηθικά πρωτόγνωρα. Έτσι εφηύραν το χρηματιστήριο τροφίμων πριν λίγα χρόνια που διπλασίασε τις τιμές του ρυζιού και του σιταριού, βασικών προιόντων διατροφής του τρίτου κόσμου (οι παγκόσμιες τιμές των σιτηρών αυξήθηκαν κατά 130% το 2007-8, του καλαμποκιού κατά 31%, του ρυζιού κατά 74% και της σόγιας κατά 87%.) και εξώθησε στη πείνα 1,2 δισεκατομμύρια ανθρώπους, καταδικάζοντας εκατομμύρια σε θάνατο από πείνα. Και βέβαια δεν αντιδράσαμε, μιας και "ανήκομεν εις την Δύσιν", κι ακόμα είχαμε να φάμε. Τώρα δείχνουν ότι αποφάσισαν να κεφαλαιοποιήσουν τον κοπανιστό αέρα που διαθέτουν ανταλλάσσοντας τα δάνεια με εθνικό πλούτο: το πείραμα της Ελλάδας δείχνει το δρόμο της Ιταλίας της Ισπανίας –κι η σειρά της μεγάλης Γαλλίας ακολουθεί οσονούπω στα επόμενα δύο τρία χρόνια, θα το δείτε-. Το πολιτικό τους προσωπικό εδώ στα καθ ημάς, αφενός συρρικνώνει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών, παράγοντας σύγχρονους δουλοπάροικους που εργάζονται εξασφαλίζοντας στη καλύτερη περίπτωση ένα κομμάτι ψωμί, και αφετέρου τους παραδίδει τον εθνικό πλούτο, λιμάνια, αεροδρόμια, παραλίες, υπέδαφος, τις εταιρίες που εξυπηρετούν βασικές ανάγκες του πληθυσμού (ΔΕΗ, ΟΤΕ, υδάτινους πόρους) σκύβοντας τη μέση και τουρλώνοντας τα οπίσθια. Και μας οιδέουν τα παροικούντα πέριξ της ηβικής μας χώρας ότι φταίμε κιόλας από πάνω, γιατί τα φάγαμε στα μπουζούκια και στις αγοραίες αφροδίτες.

Η ταφόπλακα όμως του ανθρώπινου πολιτισμού έτσι όπως τον ξέραμε, είναι η επίθεση των αγορών στη Δημοκρατία. Με συνοπτικές διαδικασίες και πιο γρήγορα απ’ ότι πιστεύαμε, οι αγορές απαιτούν ξεδιάντροπα την βίαιη αλλαγή των κυβερνήσεων στις καθ’ υπόταξιν χώρες, και τη αντικατάστασή τους με υπάκουους διαχειριστές, βάζοντας στο χέρι το τελευταίο ίσως αγαθό που μας έχει μείνει: να εκλέγουμε τους άχρηστους που μας κυβερνάνε. Όπως έλεγαν κι οι Γάλλοι «μπορεί ο Ντε Γκωλ να έχει μεγάλη μύτη αλλά μόνο εμείς έχουμε δικαίωμα να το λέμε». Και μπορεί οι Κωστάκηδες κι οι Γιωργάκηδες να τα θαλάσσωναν, αλλά ήταν εκλεγμένοι εκπρόσωποι των πολιτών που ζει στην ρημάδα αυτή χώρα, κι είναι κυριαρχικό τους δικαίωμα να κάνουν λάθος στην εκλογή των ηγετών τους, και ενίοτε να το πληρώνουν. Αυτό είναι κυρίαρχο συστατικό της δημοκρατίας, που σε όλο τον κόσμο αυτή τη στιγμή είναι στο ικρίωμα και περιμένει την κλωτσιά στο σκαμνί. Κλωτσιά, που στην Ελλάδα και στην Ιταλία ήδη έχει πέσει.

Χωρίς ν’ αντιδράσει κανένας…

Διαβάστε:

Δείτε:

αν έχετε κατι να προτείνετε κι εσείς, τα σχόλια είναι ανοικτά

Share

Σχόλια  

 
#1 Μπράβο ΤόληTakis Kavaliotis 15-11-2011 14:09
μόνο αυτό γιατί αν γράψω και άλλα θα στενοχωρήσω μερικούς.
 
 
#2 Καλώς ήλθατε στη Λέσχη...Απόστολος Ν. Σοφιανός 15-11-2011 23:58
Τέτοιες προσεγγίσεις σε κατατάσσουν στη Λέσχη των ¨ποιητών¨του ¨ξύλινου¨λόγου. .. όμως, πέρα από κάθε διάθεση χιουμοριστικού σχολίου,εκεί οδηγείται η Σκέψη όταν προτάσσεται η Ανάγκη
 

2009©Kavalacity.net