Εκτύπωση

Ο Ποτός της νιότης μας...

Συγγραφέας: Τόλης Βουρβουτσιώτης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Τόλης Βουρβουτσιώτης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(7 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

Δεκαετία ’80. Από τη μέση και ψηλά… Κι αρχές '90. Το άλλοτε ψαροχώρι –καλύβια για τις βάρκες των θεολογιτών- βουλιάζει από τουρίστες...

potos
Μπλαζέ νεανίαι, την πίνουσι (την μπύρα, άθλιοι...), στο καφεζυθοπωλείον "Μπλέ"

...ενώ ήδη ο αριθμός των κλινών ξεπερνά τις 30 χιλιάδες- έτσι λένε. Φαντάσου: η παραλία μπροστά είναι δεν είναι δύο μέτρα, χωρίς πολύ πολύ άμμο, ο Αγιαντώνης ψιλοέρημος με μόνους τρόφιμους τους κατοίκους των δύο καινούργιων τότε ξενοδοχείων του Σταυρόπουλου (Coral Beach) και του Μπενεβά (Kamari). Ο «Ρωσσογκρεμός», ο «Σαλονικιός» και του «Λολού τ’ αυλάκ’» καταφύγια για σκηνές- στέγη των πρώτων ερωτικών σκιρτιμάτων! What I do to you my mother ως συνέχεια του do you like mademoiselle the Greece-. Στη «Ψιλή Άμμο» λαϊκό προσκύνημα,

από τις δώδεκα (που κατεβαίναμε αγουροξυπνημένοι οι «εργαζόμενοι» τις νύχτες) μέχρι τις 5 που ξαναφεύγαμε για προετοιμασία.  Στην «παραλία» του Ποτού, το κέντρο με τα καφέ και τα bars υπάρχει το Tropical και το Blue του Γιάννη (καλό ταξίδι, φιλαράκι)  και του Νίκου, το Ioni, το «Διόσκουροι» του Γρηγόρη και μετέπειτα του Γιώργου, με τo στρόγγυλο bar, το “Tutti Fruti” του Τάσου του «μπάτσου» στα πρώτα του βήματα, το B52 του Σταύρου, το Di Aggelo με την Μόνικα από την χώρα των Βάσκων, τα ηλεκτρονικά της Βούλας με τους δυο γιους της, αμέσως μετά τα μηχανάκια του Μωυσή ακόμα στα τούβλα ήταν, το περίπτερο του «Κίτρινου» κλπ. Και πολλά άλλα που θα με συγχωρέσετε που δεν τα θυμάμαι με τη πρώτη…

Στην νυχτερινή ζωή, για τους νταλκαδιάρηδες υπήρχαν το Πανόραμα και ενίοτε το Barel να μελώσουν την καλοκαιρινή καψούρα: «σ’ αγαπάω μ’ ακούς» είναι γάτα είναι γάτα (αλλά κοντός!), και με τα «αχ» των Αγγελόπουλοκαζαντζήδηδων, και τα «ώπα» του ψάλτη Χριστοδουλόπουλου, τα «έλα» της «νεαράς» Άντζελας, και των σπαθάτων Ρίτα, Πίτσα και των υπόλοιπων καλλιτεχνών. Αλλά μεσουρανεί η Disco “Bolero” που έγραψε με χρυσά γράμματα το όνομα της στις αναμνήσεις των επισκεπτών της Νότιας Θάσου. Γενιές και γενιές πέρασαν κι άφησαν τον ιδρώτα τους στην πίστα της. Χρόνια και χρόνια ο Νίκος ο Μπέντης πίσω από τα pickup να τον πρήζουμε –βάλε rock ρε μλκ- και να μας πρήζει με break και house, ο Γρηγόρης, ο Σίμος, ο "Σερραίος", ο Γιάννης, ο Ευριπίδης, πίσω από τα bar, να μας κερνάνε shaker κάθε δεύτερη μπύρα, ο Σάββας ο Σχοινάς (γεια σου σύντροφε!) –μάλλον λίγα χρόνια μετά- να «φράσσει» την είσοδο και να «τελειώνει» εν τη γενέσει της κάθε υποψία φασαρίας με μια υποψία «μπάτσας»! Γιατί είχε παραγίνει το κακό με τους τσαμπουκάδες του δεκαπενταύγουστου, που κάθε τέτοια εποχή έδιναν ραντεβού για να αποδείξουν την ανωτερότητα της μαγκιάς τους, Θασίτες και Καβαλιώτες, κάνοντας την περιοχή κόλαση…

Αυτά κάθομαι και σκέφτομαι, καθισμένος δίπλα στο κύμα τόσα χρόνια μετά στο ησυχαστήριο του camping, με τα παιδιά να κοιμούνται στη σκηνή… Και δεν μπορώ παρά να αποτίσω φόρο τιμής στον άγνωστο μουστερή (ας πούμε Θασίτη), κοντά στα 20 έτη και κοντά στα 60 κιλά, με τα παπούτσια! Τον ενσαρκωτή του μυθικού καμακιού, βγαλμένο –με την άσπρη του κάλτσα και το λουστρίν του, να χορεύει σε κάθε ευκαιρία «καρέκλα» στην πίστα- από ταινίες με συμπρωταγωνιστές τον Ψάλτη ή τον Γαρδέλη. Σε μια τέτοια περίπτωση, έχει βλεφαριάσει το «θύμα» του: Νεαρά, Ελληνίς, φοιτήτρια, χορεύει «μόνιτς» στην πίστα της Bolero. Ο τύπος τινάζει τη χαίτη έξω από το λαιμό του αμάνικου, ισιώνει τα καρφάκια και ξεκινά την «καρέκλα» 14 στροφές ανά λεπτό γύρω από την δύστυχη! Σε κάθε διασταύρωση βλεμμάτων, εκφράσεις ο «τύπος», με το μισό στόμα ν’ ανοίγει δείχνοντας τα σφραγίσματα, και το άλλο μισό να παραμένει πεισματικά κλειστό, και στροφή, προς την άλλη, η «γκόμενα»! Μετά από κανα πεντάλεπτο επαναλήψεων των παραπάνω, της λέει ο τύπος συνωμοτικά: 

  • Κουπιλιά, τώρα που γνωριστήκαμι (!) μι χαριιζς΄ ντου ‘νουματάκι ς' ?
  • Λία, λέει αυτή, γυρνώντας, ακόμα μια φορά, από την άλλη.

Με το «χα» βαθύ να βγαίνει πιο μέσα από τη ψυχή και με το στόμα αμετανόητα ανοικτό, αντεπιτέθηκε, για να μείνει στην ιστορία:

  • Χαααα, ’Λία λεν και ντουν πατέρα μ’…

Share

Σχόλια  

 
#1 Αθάνατα 80'ς& 90'ς-ΘΑΣΟΣ!Ελένη Ιωάννου 08-03-2013 12:29
Πίσω στο χρόνο με ταξίδεψες φίλε μου Τόλη.
Ποτός,πεύκα,πράσινο παντού,Disco Bolero(χαχαχα)τ ο bar του Ζανώ(τι να κάνει άραγε;)το Θασίτικο μέλι,φρέσκο βούτυρο με τις λαγάνες να μοσχομυρίζουν στο σπίτι φίλων για πρωινό,Λιμενάρι α αξέχαστες στιγμές,τι να πρωτοθυμηθώ,ψάρ εμα με τις ώρες στο λιμάνι,λουκουμά δες Λιμεναρίων οι καλύτεροι,μπάνι ο στα Μεταλλεία,βόλτε ς στο Παλατάκι(απομει νάρι των Γερμανών)Παραλί α Παράδεισος τέλεια θάλασσα,Λιμένας ,club La scala και τη θεική μπουγάτσα τα ξημερώματα,Θεολ όγος,Παναγία κ.τ.λ. υπέροχες νύχτες και μέρες και πόσες άλλες ομορφιές και αναμνήσεις από αυτό το νησί!Ατελείωτες...
Αχ! "να ήταν τα νιάτα δύο φορές"που λέει και το τραγουδάκι!
Να είσαι καλά έμεινα με ένα μειδίαμα στα χείλη.
 
 
#2 ΑΠ: Ο Ποτός της νιότης μας...Τόλης Βουρβουτσιώτης 25-07-2014 18:22
Παραθέτοντας Ελένη Ιωάννου:
...


Εσείς οι τυχεροί μπορούσατε να αλωνίζετε το νησί, εγώ ήμουν αποκλεισμένος λόγω της δουλειάς στον Ποτό! Ο Ζανώ, ο καταπληκτικός νάνος στο Πευκάρι! Άκουσα πολλά χρονια τώρα οτι πεθανε αλλά δεν είναι να δίνεις βάση σε φήμες. Πάντως δεν φάνηκε ποτέ ξανά προς τα μέρη μας! Οι λουκουμάδες στα Λιμενάρια είναι πια ένα καχέκτυπο των παλιών και δεν συγκρίνονται... Αν θες μπορώ να σου πω που μπορείς να φας λουκουμάδες και να γλείφεις "τα δακτύλια σ'", δεν το κάνω όμως για να μη θεωρηθεί διαφήμιση!
Είναι από τα άρθρα στα οποία γυρίζω πιο συχνά και ξαναδιαβάζω, αλλά μάλλον στέκομαι περισσότερο στην φωτογραφία: ενός λεπτού σιγή!
 

2009©Kavalacity.net