Εκτύπωση

Αφού δεν τα καταφέραμε με τον «σοσιαλισμό», ας σπάσουμε την μοναξιά…

Συγγραφέας: Τόλης Βουρβουτσιώτης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Τόλης Βουρβουτσιώτης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(39 ψήφοι, μέση τιμή 4.77 από τα 5 αστέρια)
plateia

Τελικά, μόνο το ποδόσφαιρο σε επίπεδο κατάκτησης Ευρωπαϊκού κυπέλου μπορεί να βγάλει τον Καβαλιώτη στο δρόμο.

Μετά από το κράξιμο των Ισπανών (που δεν είμαι σίγουρος αν αληθεύει, ή κάποιοι ευτυχώς το επινόησαν για να μας ξυπνήσουν), σε κάθε πόλη σε κάθε πλατεία, δημιουργήθηκε κι ένα αυθόρμητο κίνημα αγανακτισμένων που έδωσε ραντεβού νωρίς το απόγευμα έως το βράδυ. Αλλού ήταν πετυχημένη η πρώτη αλλού όχι.

Στην Καβάλα, -έχω βαρεθεί να το λέω- ο κόσμος κι ο κοσμάκης περί άλλα τυρβάζει. Τι κι αν το μεγαλύτερο μέρος της νεολαίας είναι άνεργοι ή «δουλοπάροικοι», τι κι αν επιβιώνουν χάρη

στο «μνημόνιο» που έχουν υπογράψει με τους γονείς τους -σπίτι, φαΐ, τσιγάρα, έξοδος πλερωμένα από την σύνταξη…- όχι, δεν αφήνουν τον καναπέ (στο σπίτι ή στην καφετερία)...

«Η πλατεία ήτανε άδεια» χθές, οι τριαντασαρανταπενηνταφεύγα γνωστοί ήταν εκεί, δυναμικά και αμήχανα: Οι υπόλοιποι μένουν προσκολημένοι στα λεκτικά «καντύλια», στα «like» και τα «θα παραβρεθώ» του facebook, και οι χειρότεροι, στα τάγματα καθαρισμού του Καρατζαάζαξ, όπου λευκοί σίφουνες καθαρίζουν πόρτες, παράθυρα, κουζίνες, μπάνια, ιστορικά κέντρα μεγαλουπόλεων από τους σκούρους λεκέδες, αφήνοντας μια «ασπρίλα» που μυρίζει δυσάρεστα, και τους ιθαγενείς λακέδες στο απυρόβλητο.

Τα ραντεβού θα συνεχιστούν. Και τώρα που το «έδειξε η τηλεόραση», τώρα που θα γίνει ξανά της μόδας το «πάμε πλατεία», θα κατέβει κι ο Καβαλιώτης – απλά περισσότεροι από εχθές, εννοώ-. Θα κατέβει ακόμα κι αν δεν πιστεύει ότι θα συμβάλλει στην αλλαγή της κατάστασης, αφού έχει μάθει ότι τα θαύματα εκπορεύονται «άνωθεν» κι όχι «κάτωθεν» όπου και ανήκει. Θα κατέβει γιατί θα μάθει ότι είναι εξίσου νόστιμα και πολύ φθηνότερα τα σουβλάκια που ψήνονται στις πλατείες από αυτά της ταβέρνας, εξίσου κρύα η μπύρα και πολύ φθηνότερη από αυτήν της καφατερίας, εξίσου δυνατή -και δωρεάν- η μουσική των μεγαφώνων με αυτήν των clubs.

Γιατί η λογική της διαμαρτυρίας και της συμπόρευσης πρέπει να απεμπλακεί από την εικόνα των κλασσικών διαδηλώσεων, των αγελαίων συνθημάτων που δίνονται από τις «κεφαλές» όπως το ταμπούρλο στους σκλάβους κωπηλάτες των πλοίων παλιά, και των αλυσίδων των προστατών της καθαρότητας του μπλόκ μας…

Και μέσα από όλα αυτά πιθανώς να μάθει την άλλη λογική του δρόμου, αυτή της συμμετοχής, της αποδοχής του άλλου ως συνοδοιπόρου κι όχι τη δογματική αποδοχή ή απόρριψη των ιδεολογικών του θέσεων: Αφού δεν τα καταφέραμε με τον «σοσιαλισμό» συντρόφισσες/οι, ας σπάσουμε τουλάχιστον την μοναξιά…

Και μπορεί να του αρέσει…

Share

Σχόλια  

 
+1 #1 Ενδιαφέρουσα τοποθέτησηΑπόστολος Ν. Σοφιανός 26-05-2011 21:38
Ποιος ωφελείται;
Η προπαγάνδιση της χτεσινής συγκέντρωσης, στην οποία καλούσαν κάποιο στο Σύνταγμα και αλλού, βρήκαν μπόλικο χώρο και χρόνο προβολής από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Σε συνθήκες φθοράς του αστικού πολιτικού συστήματος, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει - πολύ περισσότερο να παραβλέψει - ότι υπάρχουν συνειδήσεις που αναζητούν διέξοδο από την πίεση που ασκεί πάνω τους η επιδείνωση της καθημερινότητάς τους. Από αυτό το σημείο, όμως, μέχρι να αποκαλυφθούν, να κατανοηθούν και τελικά να στοχοποιηθούν τα πραγματικά αίτια που ευθύνονται γι' αυτή την επιδείνωση, η συνείδηση έχει να διανύσει πολύ και δύσκολο δρόμο.
Από εδώ προκύπτει η ανάγκη, ακόμα και εκείνοι που χτες βρέθηκαν στην πλατεία Συντάγματος και αλλού, να προβληματιστούν σοβαρά πάνω σε ερωτήματα που προκύπτουν από τα ίδια τα γεγονότα. Για παράδειγμα: Τι συμφέρον έχουν το σύνολο των αστικών ΜΜΕ να διαφημίζουν τη συγκεκριμένη κινητοποίηση, να τη μεταδίδουν ακόμα και ζωντανά, να καλούν όλες τις προηγούμενες μέρες σε μαζική συμμετοχή, την ίδια στιγμή που λιβανίζουν σε κάθε εκπομπή τους το μνημόνιο, στο οποίο υποτίθεται ότι αντιδρούν οι διαδηλωτές; Γιατί ανάλογες και περισσότερο μαζικές κινητοποιήσεις του εργατικού κινήματος, δεν βρίσκουν ανάλογη «φιλοξενία» στα αστικά ΜΜΕ και όταν δεν αποσιωπούνται εντελώς, προβάλλονται διαστρεβλωμένα ως προς το περιεχόμενό τους; Ποιος έχει συμφέρον από ένα κίνημα με «ακομμάτιστο» αποπροσανατολισ μό, όταν απέναντί του ο αντίπαλος διατάσσει κόμματα με συγκεκριμένη πολιτική και στρατηγική, με τις οποίες μάλιστα ταυτίζουν τα ιδιαίτερα συμφέροντά τους οι διάφορες μερίδες του κεφαλαίου;
Χωρίς να υποτιμάει κανείς τη διάθεση πολλών λαϊκών ανθρώπων να αντιδράσουν στη διαρκή υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου, είναι περισσότερο από βέβαιο ότι οι εκτονωτικές κινητοποιήσεις εύκολα χειραγωγούνται και ακόμα πιο εύκολα «ξεφουσκώνουν». Η προβολή που γνώρισε η χτεσινή πρωτοβουλία είναι εκμετάλλευση της διάθεσης για αντίσταση, που το αστικό πολιτικό σύστημα, σε μια επίδειξη δύναμης, την αντιπαραβάλλει στην ταξική πάλη. Ετσι μπορεί να παρεμβαίνει υπέρ της αυτοσυντήρησής του, όταν η λαϊκή αγανάκτηση μεγαλώνει επικίνδυνα και δημιουργούνται προϋποθέσεις ριζοσπαστικοποί ησης. Το κίνημα έχει πείρα από ανάλογα εγχειρήματα, τύπου «φόρουμ», Γένοβας και πάει λέγοντας. Εχει πείρα ακόμα και από κινητοποιήσεις μέσω διαδικτύου, όπως αυτή που διοργανώθηκε μετά τις πυρκαγιές του 2007 και τέσσερα χρόνια μετά, η κυβέρνηση - συνεχιστής του έργου της ΝΔ - βγάζει στο σφυρί ό,τι έχει απομείνει από αέρα, γη και θάλασσα. Ο εχθρός έχει στρατηγική, οργάνωση και όνομα. Το ίδιο πρέπει να κάνει και το λαϊκό κίνημα για να κερδίσει τον πόλεμο που του έχουν κηρύξει.

Περικλής ΚΟΥΡΜΟΥΛΗΣ (για την αντιγραφή Απόστολος Σοφιανός και με περικοπές)
 

2009©Kavalacity.net