Εκτύπωση

Ο "τραγικός" Ιησούς

Συγγραφέας: Τόλης Βουρβουτσιώτης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Τόλης Βουρβουτσιώτης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(33 ψήφοι, μέση τιμή 4.73 από τα 5 αστέρια)

Πως θα σας φαινόταν αν κανένας από τους πιο κοντινούς σας ανθρώπους και φίλους και συντρόφους δεν πίστευε λέξη από όσα λέτε και κάνετε?

pasxa1Σε πόσο καιρό η απορία και το παράπονο θα γινόταν θυμός? Μήπως άδικα του Θωμά του βγήκε τ' όνομα? Γιατί κατά τα γραφόμενα δεν ήταν ο μόνος άπιστος στην ομάδα των "πιστών"...

Τα σημεία της Καινής Διαθήκης που αναφέρονται στην Ανάσταση είναι λίγα, μικρά και πράγματι βρίθουν ανακριβιών και συγχύσεων, ενώ σε πολλά σημεία οι περιγραφές τους συγκρούονται. Αυτό είναι κομματάκι περίεργο, αν αναλογιστεί κανείς την σημαντική θέση που κατέχει στην χριστιανική σωτηριολογία η ανάσταση του Θεανθρώπου. Όλα αυτά θα τα παρακάμψω

(την συγκεκριμένη προσέγγιση την έχουν κάνει με επιτυχία τόσοι και τόσοι σκεπτικιστές, δεν έχει νόημα να το κάνω κι εγώ, με την έννοια οτι δεν θα προστέσω κάτι καινούριο στην έρευνα, ούτε και θα στηρίξω καμία θέση). Θα αποδεχτώ a priori την θεοπνευστία των γραφών, την ιστορική αλήθεια των γεγονότων όπως παρουσιάζονται και θα εξαγάγω τα ταπεινά μου συμπεράσματα "θεωρώντας τα γιγνόμενα" από την πλευρά του Ιησού, κι όχι από την πλευρά των συγγραφέων, που ανήκουν στην στενή ή ευρύτερη ομάδα των μαθητών του...

Στην ανάσταση αναφέρονται: ο Ματθαίος (κεφ 28), ο Μάρκος (κεφ 16), ο Λουκάς (κεφ 24), ο Ιωάννης (κεφ 20-21), οι Πράξεις των Αποστόλων (κεφ 1 εδ 3-8) και ο Παύλος στην Α' Προς Κορινθίους (κεφ 15 εδ 3-8). Τα δύο τελευταία δεν μας δίνουν ιδιαίτερες πληροφορίες. Οι ευαγγελιστές παρουσιάζουν ο καθένας διαφορετικά τα γεγονότα όπως είπα και παραπάνω αλλά όλοι συμφωνούν σε ένα πράγμα: Η αντίδραση των ανθρώπων του, των πιστών ακολούθων όλα αυτά τα χρόνια, δεν ήταν αυτή που ο Ιησούς θα περίμενε...

Πριν ασχοληθούμε με συγκεκριμένα χωρία, φέρτε στο μυαλό σας το εξής! Για εκατοντάδες χρόνια οι Ιουδαίοι περιμένουν τον εκλεκτό του Γιαχβέ, για τον οποίο πολλοί προφήτες έχουν πει, που θα είναι ο γιος του Θεού, θα έρθει και θα τους ελευθερώσει, και που θα προδωθεί, θα σταυρωθεί και θα αναστηθεί! Ο Ιησούς εμφανίζεται στο προσκήνιο, φτιάχνει ενα στενό κύκλο μαθητών που πιστεύουν οτι αυτός είναι ο Μεσσίας, υπάρχει ένας ευρύτερος κύκλος ακολούθων, γυναικών κι αντρών, οι περισσότεροι των οποίων ήταν προσωπικοί δέκτες θαυμάτων από τον Ιησού και για χρόνια όλοι αυτοί περιφέρονται στην Ιουδαία, κηρρύτοντας και κάνοντας θαύματα. Όλοι αυτοί λοιπόν αναγνώριζαν τον Ιησού ως τον "κατά τας γραφάς" Μεσσία...

pasxa2Ο Ματθαίος μας παρουσιάζει την πιο μοναχική άποψη (με την έννοια οτι αναφέρει πράγματα που δεν αναφέρουν καθόλου οι άλλοι). Λέει οτι πήγε η Μαρία Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία (πως λέμε στις μέρες μας: η αυτή, η τέτοια!) είχε φρουρά, έγινε σεισμός, ο άγγελος τις είπε οτι αναστήθηκε και τρέξτε να το πείτε στους άλλους. Εκεί που τρέχαν, εμφανίστηκε ο ίδιος μπροστά τους και επιβεβαίωσε αυτά που είπε κι ο άγγελος. Ο Ματθαίος δεν αναφέρεται ιδιαίτερα στην αντίδραση των γυναικών και των υπόλοιπων μαθητών. Αναφέρει, απέξω απέξω, κάτι για χαρά που ήταν αναμεμειγμένη με φόβο!! Όπα? Γιατί φόβο? Εδώ, λίγες μέρες πριν που μαζεύτηκαν στο δείπνο, τους το είχε πει ξεκάθαρα: θα σταυρωθεί και θα αναστηθεί σε τρεις μέρες! Μα αυτό περίμεναν όλοι οι πιστοί του, ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε! Κι έπειτα όταν τον συνάντησαν στη Γαλιλαία αντι να πέσουν επάνω του να τον αγκαλιάσουν (όπως κάναν οι γυναίκες πριν -κατά τον Ματθαίο, γιατί οι άλλοι τα λέν αλλιώς-), κάποιοι δίστασαν! Δεν το πιστεύανε... (Θου Κυριε, να μη πω καμιά κουβέντα) Εδώ αρχίζουν να μου μπαίνουν κάποιες σκέψεις...

pasxa3Ο Μάρκος μας λέει οτι η Μαρία η Μαγδαληνή, η Μαρία η μητέρα του Ιάκωβου και η Σαλώμη πήγαν με αρώματα για να αλείψουν τον νεκρό (είναι απόδοση τιμών στους νεκρούς)... Μα καλά, αφού τους είπε ο ίδιος πως θα αναστηθεί σε τρεις μέρες, εκτός του οτι το λένε οι γραφές, αυτές γιατί παν να αποδώσουν τιμές στο νεκρό?? (δεν του τα λέτε καλά του Ιησού κορίτσιαααα...). Τέσπα... Πηγαίνουν και βρίσκουν την τεράστια πετρα τραβηγμένη, τον τάφο άδειο και έναν λεβέντη λευκοντυμένο άγγελο που τις λέει: "Τζάμπα βρε ήρθατε! Αναστήθηκε!" Κι αυτές χάρηκαν?? Δεν μας το λέει! τι μας λέει? Φόβος και κατάπληξη... κι όχι μόνο αυτό, αλλά δεν είπαν και τίποτα σε κανένα! ΑΠΟ ΦΟΒΟ! Ε δεν πάμε καλά...
Δεν σταματάει εδώ... Ξαναεμφανίζεται στην Μαγδαληνή, κι εκείνη πάει και το λέει "σ εκείνους που είχαν συναναστραφεί μαζί του και που πενθούσαν κι έκλαιγαν." Κι αυτοί χάρηκαν? Όχι...δεν την πίστεψαν (αντε βρεεεε..σουρωμένη, θα της είπαν...). Μετά εμφανίστηκε σε δύο από τον κύκλο (δεν αναφέρει ποιους) που περπατούσαν στα χωράφια. Κι αυτοί πηγαν και το είπαν στους άλλους. Ε, τώρα, θα πείτε, αυτούς θα τους πίστεψαν και θα πανυγύρισαν όλοι μαζί... Λάθος κάνετε! ούτε κι αυτούς τους πίστεψαν... Με το δίκιο του λοιπόν ο Ιησούς τους κατσαδιάζει μετά, για την απιστία τους...

pasxa4Ο Λουκάς είναι πιο αναλυτικός, κι αυτός όμως διαζώσει μεγάλες αποδείξεις απιστίας. Ξεκινάει με την ιστορία με τ' αρώματα (τα είπαμε...) μόνο που αυτή τη φορά είναι δύο οι άγγελοι, οι οποίοι τις λένε πως αναστήθηκε! "Για θυμηθείτε τι σας έλεγε στη Γαλιλαία" είπαν στις γυναίκες. Και μετά από τόσους προφήτες, τόσες φορές που ο ίδιος ο Ιησούς αναφέρθηκε σ' αυτό, μετά από τέτοια ταιριαστή εξέλιξη των γεγονότων, προδοσία, σύλληψη, σταύρωση, όπως τα παρουσιάζουν οι γραφές που πιστεύουν (ως Ιουδαίες), αυτές πότε τα θυμήθηκαν οτι παίζει και η ανάσταση? Όταν το είπαν οι Άγγελοι (αχ ναι καλέ, το ξέχασα η καψερή...) Και πάνε στους άλλους και τα λένε χαρτί και καλαμάρι. Κι οι άλλοι τινάχτηκαν επάνω και φώναξαν όλοι μαζί: Γκολλλλλ! Όχι βέβαια! Δεν τις πίστεψαν. Μάλιστα ακουσαν τα λόγια τους ως ανοησίες! Κι ο Πέτρος (ο μόλις πριν λίγες ώρες οδυρμένος με μαύρο δάκρυ στο άκουσμα του κόκορα) πάει να δει μόνος του... και βλέπει... και πάλι δεν πιστεύει! Γυρίζει γεμάτος απορία! (Όταν έχεις τετοιους πιστούς, τι τους θές τους άπιστους...)

Και συνεχίζει με μια καταπληκτική ιστορία: την πορεία του Κλέοπα και του Σίμωνα προς τους Εμμαούς, κατα την οποία ο Ιησούς τους πλευρίζει, (δεν τον αναγνωρίζουν) τους βάζει να πουν την ιστορία, τους βάζει χέρι για την απιστία τους (Ω, ανόητοι, που το μυαλό σας είναι τόσο αργοκίνητο, τους λέει) και τους αναφέρει τι γράφουν οι προφήτες! Αυτοί χαμπάρι! Τίποτα. Φτάνουν και τον προσκαλούν να περάσει το βράδυ μαζί τους, και πάνω στο φαί τον αναγνώρισαν ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΕΚΟΨΕ ΤΟ ΨΩΜΙ!! Έλεος! Και συνεχίζει με την εμφάνιση του Ιησού: "Γεια σας" λέει... "Φάντασμα" λένε αυτοί!! Ρε παιδιά! Εγώ είμαι Ο Boss? O Jesus? ο γιος του αφεντικού? που περιμένατε να αναστηθώ? Δείτε! Σημάδια! καρφιά, καμτσικιές! αγκάθια! Ρε σεις!! Πάτε καλά ρε? Εγώ είμαι ρεεεεε! Αυτοί τίποτα! Καθόταν και κοιτούσαν απορημένοι! Μόνο όταν τον είδαν να τρώει(!) τον πιστέψανε... Αυτά από τον Λουκά!

pasxa5Ο Ιωάννης ξεκινά με την επίσκεψη της Μαγδαληνής (μόνο) η οποία βλέποντας άδειο το μνήμα είναι πεπεισμένη όχι οτι αναστήθηκε αλλα οτι κλέψαν το σώμα! Πάει το λέει στον Πέτρο (και έναν ακόμα) και μαζί πάνε στον τάφο. Μπήκαν μέσα (ένας-ένας) κι αφού είδαν, απεφάνθησαν: "Το κλέψαν το σώμα"!! (Αλήθεια, ο Ιησούς οργή και νεύρα είχε από την ανθρώπινη του φύση?) Οι δύο φύγαν κι έμεινε η Μαρία... κι έκλαιγε... και μες στα κλάματα σκύβει στο μνήμα και τι να δει: Δυο Άγγελους (ε, σιγά την έκπληξη, συνηθίσμένο...)...Γιατί κλαίς, την ρωτάνε (οι Άγγελοι, που λάμπουν κι έχουν φτερά, κι αν μη τι άλλο είναι δείγμα θεικής παρουσίας, το κερατό μου μέσα!!!!)... Αυτή το βιολί της: "Τον πήραν και δεν ξέρω που τον βάλαν", τους λέει. Τσατισμένος, λογικά, ο Ιησούς σου λέει: Δεν πάει άλλο θα εμφανιστώ εγώ... και πάει από πίσω της και της λέει ότι ακριβώς την ρώτησαν κι οι άγγελοι δευτερόλεπτα πριν... "Γυναίκα, γιατί κλαις; Ποιον γυρεύεις;" Αχ καλέ κύριε κηπουρέ(!!!) αν το πήρατε εσείς δώστε τον μου σας περικαλώ.... (το ανέκδοτο με τον Ιησού που ψάχνει τον πατέρα του, απο εδώ πρέπει να βγήκε). Ακολουθούν οι γνωστές αναφορές στον άπιστο Θωμά, αλλά πραγματικά δεν μπορώ να συνεχίσω, έχω εκνευριστεί!!!!

Δηλαδή άμα αυτή ήταν η συμπεριφορά των πιστών του στο γεγονός της ανάστασης του, μέσα από τα επίσημα, ιερά κείμενα της επίσημης εκκλησίας (κι όχι από κουτσομπολίστικες φυλλάδες της εποχής), οι άλλοι, οι "άπιστοι", που τον είδαν μια-δυο φορές στο δρόμο, κι άκουσαν μόνο γι αυτόν θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον αν βέβαια είχαν καταγραφεί... (και μην ακούσω κανέναν ξανά να πει εμένα "σκεπτικιστή"...)

Συμπέρασμα: Μέσα από μια σκωπτική προσέγγιση, αναδυκνύεται η τραγική φυσιογνωμία του Ιησού με την αρχαιοελληνική της έννοια: Ξέρεις τι είναι να έχει περάσει "του Χριστού τα πάθη" να θυσιάζεσαι ως "λύτρο επι πολλών", κι οι αχάριστοι να σου δείχνουν τέτοια απιστία?

Εγώ, άμα ήμουν Ιησούς (θε μου, συγχώρα με) θα τους είχα στείλει όλους-ες (μετά από θείο ξύλο, άκτιστο κι αΐδιο) στον ακατανόμαστο...

 

Share

Σχόλια  

 
#1 ΑΠ: Ο "τραγικός" ΙησούςΓεωργακούδη Δώρα 20-04-2011 13:07
Προβοκάτσια!!! Σαμπουτάζζζζ!!! Πες μας τώρα και ότι δεν τρώγαν αρνάκια- κατσικάκια κτλ κτλ μετά την Ανάσταση! Ως προς αυτό τουλάχιστον, ξόδεψε όσο "σάλιο" θες! Δεν πείθεις! :P
 
 
+1 #2 ΑΠ: Ο "τραγικός" ΙησούςΒάλια 20-04-2011 18:13
Πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση, όντως η μορφή Του ήταν τραγική, και πολύ καλό ότι παραθέτεις τις πηγές σου. Σε κάποια σημεία όμως διαφωνώ και, αν και δεν είμαι θεολόγος κι ούτε έχω μελετήσει τόσο προσεκτικά την Καινή Διαθήκη, θα ήθελα να πω τη γνώμη μου.
Όντως έχεις δίκιο, δεν τον αναγνωρίσανε, κανείς τους, αλλά αν πίστευες στη θεϊκή πλευρά του Ιησού θα σου φαινόταν φυσιολογικό. Μετά την Ανάσταση η μορφή του είχε αποκτήσει τη θεϊκή της διάσταση που την έκανε πολύ διαφορετική από πριν, με μόνη υπενθύμιση τα σημάδια του Μαρτυρίου.
Όντως έχεις και πάλι δίκιο, όταν τον πρωτοάντικρυσαν οι μαθητές του δε χάρηκαν, ΦΟΒΗΘΗΚΑΝ. Κι αυτό απόλυτα σωστό είναι. Μπήκες όμως στη θέση τους; Εσύ πως θα αισθανόσουν αν ανήκες σε μία ομάδα ατόμων που θα πίστευε κάτι διαφορετικό από τους γύρω σου και αν ο αρχηγός σας είχε καταδικαστεί και σταυρωθεί με συνοπτικές διαδικασίες 3 μέρες πριν επειδή έλεγε ο βλάσφημος, ο άτιμος, ο ακατανόμαστος ότι μπορεί να γκρεμίσει τον πιο σημαντικό ναό της επίσημης θρησκείας και να φτιάξει έναν καινούργιο σε 3 μέρες; Μετά από όλα αυτά τα μαρτύρια που παρακολούθησες να του κάνουν δε θα φοβόσουν αν τον ξανάβλεπες; Δεν θα κρυβόσουν μη σε πιάσουν κι εσένα; Είπε κανείς ποτέ ότι οι Απόστολοι ήταν υπερήρωες; Απλοί άνθρωποι ήταν με τις μικρότητες και τους φόβους τους, που όμως τα ξεπέρασαν και τελικά μίλησαν, διώχθηκαν, βασανίστηκαν και κατάφεραν να υπάρχει και να ακούγεται ο λόγος του Θεού μέχρι σήμερα.
Και πάλι, όμως, αν δεν πιστεύεις στη θεϊκή φύση του Χριστού, άδικα τα γράφω ολα αυτά, θα σου ακούγονται παραμυθάκια. Κι ίσως αυτό είναι το πιο ωραίο με την πίστη -ιδίως στην εποχή μας που είναι τόσο in να είσαι άθεος (κι όχι άπιστος, διότι ό,τι μπαρούφες και να λένε, όλοι κάπου πιστεύουν, στη μοίρα, στο χρήμα, στον εαυτό τους, στη φύση...)- ότι από ένα σημείο κι έπειτα είναι απλά και μόνο θέμα ελεύθερης επιλογής, αν θέλεις τα πιστεύεις όλα αυτά, μόνο αν πραγματικά το θέλεις.
Καλή δύναμη θα ευχηθώ, μεσούσης της Μεγάλης Εβδομάδας και Καλή Ανάσταση, και μια μικρή συμβουλή αν το Μ.Σάββατο πας σε κάποια εκκλησία πήγαινε μετά τις 00:15 και κάθισε ώσπου να τελειώσει (γύρω στις 02:30 ή και λίγο παραπάνω).
 
 
+3 #3 ΑΠ: ΟΤόλης Βουρβουτσιώτης 20-04-2011 19:05
Καλησπέρα Βάλια, και καλή δύναμη και σε σένα. Είμαι συνήθως αρκετά προσεκτικός στις διατυπώσεις μου, αν και πρέπει να ομολογήσω οτι το συγκεκριμένο ήταν ένα πολύ γρήγορο και όχι καλά δουλεμένο κείμενο. Και η φύση του site δεν θα επέτρεπε πιο αναλυτική παρουσίαση στιγμών και γεγονότων. Ότι γράφω όμως είναι αναμφισβήτητα γραμμένο μέσα στο κείμενο των τεσσάρων ευαγγελιστών, άρα θέμα αλήθειας-ψέμματ ος δεν υπάρχει: είναι μόνο θέμα προσέγγισης προσωπικής. Δεν μπορώ όμως να μη ρωτήσω που έχεις διαβάσει για την συγκεκριμένη προσέγγιση-εξήγ ηση που δίνεις? Τα κείμενα των συγχρόνων (αν υποθέσουμε ότι όντως έχουν ιστορική αξία-πράγμα αμφισβητίσιμο για πολλους) δεν έχουν πουθενά μια τέτοια υποψία παρουσίασης των γεγονότων, εξ όσων γνωρίζω... Τα πατερικά κείμενα που δίνουν την χριστιανική απολογία απέχουν πάρα πολύ χρονικά από τα γεγονότα και δεν φημίζονται για την αντικειμενική τοποθέτηση τους (επέτρεψε μου είναι σαν να ακούς μετάδοση αγώνα Ολυμπιακού-Πανα θηναϊκού από τον Τσουκαλά).
Και βέβαια, σαφώς και μπήκα στη διαδικασία να "μπω στη θέση κάποιου", όχι βέβαια των μαθητών, αλλά του Ιησού. Και χαριτολογώντας ανταποδίδω την ερώτηση: Εσύ αν ήσουν στη θέση του Ιησού κι είχες αυτή την αντιμετώπιση πως θα αισθανόσουν?
Με κοινωνιολογικά κριτίρια και μόνο εφόσον τα δογματικά δεν μας επιτρέπονται, όλοι τους ήταν απαράδεκτοι! Εγώ προσωπικά δεν θα ήθελα να έχω τέτοιους φίλους. (κι επέτρεψε μου να σκέφτομαι ;oτι είναι τόσα πολλά και ποικίλα τα σημεία της άρνησης που αποκλείουν ως επιχείρημα την οπτική διαφορετικότητα του: εδώ λαμπεροί άγγελοι τους το λέγαν κια δεν το πίστευαν, τι άλλο δηλαδή θέλαν για να πειστούν;)
Τέλος, σαν άνθρωπος αποδέχομαι την πίστη ως κινητήριο δύναμη των κοινωνιών, και ώρες ώρες θα ήθελα να χωρούσε και στο δικό μου κοσμοείδωλο κάτι τέτοιο, να μπορώ να ακουμπάω την ελπίδα μου ή τους φόβους μου, όπως εσύ και τόσοι άλλοι. Δεν διαπραγματεύομα ι την ελευθερία κανενός στην πίστη, ή την έλλειψή της. Ακόμα και στο άρθρο, αν καταφέρομαι (σκωπτικά) ενάντια σε κάποιους, είναι σ' αυτούς που ΔΕΝ πίστεψαν, ενώ θα έπρεπε...
Καλό Πάσχα και σε σένα, και σε όλους!
 
 
#4 ΑΠ: Ο "τραγικός" ΙησούςΒ.Λ. 20-04-2011 20:27
Η εξήγηση είναι προσωπική, δεν θυμάμαι να την έχω διαβάσει ή ακούσει κάπου, αλλά σίγουρα παραπλήσιες απόψεις μπορεί να έχει και κάποιος άλλος. Δεν αμφισβήτησα ούτε στιγμή αυτά που έγραψες, λυπάμαι αν φάνηκε έτσι. Μόνο τη δική μου οπτική γωνία θέλησα να καταθέσω, τίποτε άλλο.
Ναι, όντως εσύ είδες τα γεγονότα από την πλευρά του Jesus, αλλά και -θα γίνω γραφική το νιώθω- πάλι τον αντιμετωπίζεις μόνο σαν άνθρωπο. Ένας άνθρωπος θα αγανακτούσε και θα είχε ακριβώς τις αντιδράσεις που περιγράφεις, αλλά εδώ μιλάμε για το Θεό, σκέψου πόσο άπιστοι-δύσπιστ οι ήταν οι Εβραίοι της Παλαιάς Διαθήκης, όλο εμφανιζόταν ο Θεός, Τον πίστευαν και μετά από λίγο Τον ξεχνούσαν κι άντε πάλι απ' την αρχή... Ίσως να είναι στη φύση του ανθρώπου, τί να πω; Ούτε κοινωνιολόγος ειμαι. Κι εγώ στη θέση του Ιησού θα αγανακτούσα όπως εσύ, αλλά κι εγώ άνθρωπος είμαι. Ο Θεός, τουλάχιστον, στην ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία είναι πολυεύσπλαχνος και πολυέλεος, δεν τον αποκαλούμε έτσι τυχαία. Αφού μελέτησες τις Γραφές θα είδες ότι συγχωρεί συνεχώς ακόμη και τους πιο αμαρτωλούς, αρκεί να μετανοήσουν, να αλλάξουν γνώμη δηλαδή.
Και κάτι άλλο, κάτι πολύ σημαντικό που ήθελα να το γράψω πριν και το ξέχασα. Μελέτησες την Καινή Διαθήκη και έδωσες τα συμπεράσματά σου σκεπτόμενος ότι γράφτηκε παράλληλα με τη ζωή του Χριστού, όμως αυτό είναι λάθος. Από όσο μπορούμε να ξέρουμε τα κείμενα αυτά είναι γραμμένα σίγουρα μετά το θάνατο και την Ανάσταση του Χριστού, και κάποιοι υποστηρίζουν αρκετά αργότερα (100μ.Χ.). Εμένα μόνο το μετά μου αρκεί. Επιπλέον, γράφτηκαν για ένα σκοπό, τη διατήρηση της μνήμης και τη διάδοση της πίστης, άρα ήταν κείμενα στοχευμένα. Όταν τους είχε πει στο Μυστικό Δείπνο τι θα επακολουθήσει, νομίζεις Τον πίστεψαν πραγματικά; Όχι (για να καταλάβεις τι εννοώ πάρε παράδειγμα τους σημερινούς Έλληνες και την κρίση, δεν υπάρχει μέχρι να τους χτυπήσει την πόρτα... παρατήρησε... ). Για αυτό με ευκολία ο Πέτρος του είπε ότι δεν θα τον αρνηθεί. Δεν είχαν καταλάβει το μέγεθος αυτού που γινόταν, ήταν έξω από αυτούς, πέρα από αυτούς (δεν ήταν ανθρώπινο), αλλά γινόταν για αυτούς... Και γιατί νομίζεις ότι οι Απόστολοι δεν "παρέλειψαν" τον άπιστο Θωμά, ή την άρνηση του Πέτρου; Θα μπορούσαν να τα θάψουν και να παρουσιάσουν τους μαθητές τέλειους. Δεν το έκανα όμως. Και τα έγραψαν πιθανότατα για να το τονίσουν την αδύναμη φύση του ανθρώπου και τη μεγαλοψυχία του Θεού. "Όσες φορές κι αν απιστήσεις κι αν τον αρνηθείς ο Θεός πάντα θα σε περιμένει να γυρίσεις πίσω σε Αυτόν, όσο νωρίτερα τόσο καλύτερα για σένα, Εκείνος υπάρχει και χωρίς εσένα, εσύ δε μπορείς να υπάρξεις χωρίς Αυτόν" (αυτό στο περίπου σίγουρα κάπου το έχω ακούσει, αλλά δεν θυμάμαι που!)
Ίσως για κάποιους πιστούς, ή θεολόγους κτλ οι απόψεις μου να φαίνονται αιρετικές, ελπίζω να μην είναι, δε μπορώ όμως και να μην τις έχω, σκέπτομαι και μιλώ χωρίς κακές προθέσεις.
 
 
+2 #5 ΑΠ: Ο "τραγικός" ΙησούςΤόλης Βουρβουτσιώτης 21-04-2011 06:57
Καλημέρα Βάλια,
θα προσπαθήσω να απαντήσω όσο πιο σύντομα μπορώ.
Παράθεση:
Ένας άνθρωπος θα αγανακτούσε και θα είχε ακριβώς τις αντιδράσεις που περιγράφεις, αλλά εδώ μιλάμε για το Θεό,
Σαφώς. έτσι φαίνεται (και είναι) οτι αγνοώ τη θϊκή του πλευρά: δεν είναι όμως θεολογικό κείμενο, ένα σκωπτικό κείμενα είναι που γεννήθηκε βάζοντας τον ευατό μου στη θέση του Ιησού. Κι εγώ δεν έχω παρά μόνον ανθρώπινη.
Παράθεση:
σκέψου πόσο άπιστοι-δύσπιστοι ήταν οι Εβραίοι της Παλαιάς Διαθήκης, ...(έως)να μετανοήσουν, να αλλάξουν γνώμη δηλαδή.
τα χρονικά διαστήματα που χαρακτηρίζονται "μετά από λίγο" αφορούν αιώνες και τεράστιες κοινονικοπολιτικές αλλαγές σε μια συνεχώς μεταβαλλόμενη περιοχή. Υπάρχει κυρίως η σύγκρουση των πιστών της νομαδικής αντίληψης του περιούσιου λαού (οι περισσότεροι προφήτες εκπροσωπούν αυτή τη μερίδα) κι αυτών που εγκατεστημένοι μόνιμα πια στη γη Χανναάν ασπάζονται τρόπους ζωής κι έθιμα (ακόμα και λατρείες) από τους ιθαγενείς πληθυσμούς. Μπορώ με πολύ προχειρότητα να θυμηθώ 30+ σημεία στην Παλιά Διαθήκη, που ο Θεός όχι μονο φιλεύσπλαχνος δεν παρουσιάζεται αλλά κακός, εκδηκητικός, ζηλόφθων, φονέας αθώωνγυναικόπαιδων κλπ κλπ. Στην Καινή Διαθήκη οι θείες εμφανίσεις είναι ελάχιστες και δεν μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα...
Παράθεση:
για το υπόλοιπο
Μόνο την προσωπική μου άποψη μπορώ να σου πω που καθόλου "επιστημονική" δεν είναι: Τα κείμενα αυτά όχι μόνο δεν είναι σύγχρονα, όχι μόνο δεν γράφτηκαν από τους φερόμενους συγγραφείς αλλά και στην πορεία των χρόνων έχουν αλλοιωθεί τόσο πολύ που σχεδόν τίποτα δεν πρέπει να έμεινε ίδιο με το αρχικό κείμενο. Σ' αυτό συνέβαλλε η "αγριοτητα" με την οποία συντάχθηκε το τελικό ορθόδοξο δόγμα (εδώ σφάζονταν άνθρωποι στο βωμό της "σωστής" διαμόρφωσης του, τα κείμενα θα τη γλιτώνανε?)
Δεν μπορώ να σου πω αν οι απόψεις σου είναι αιρετικές (θα πέσει φωτιά να με κάψει :D ) είναι όμως αποτέλεσμα σκέψης και ενασχόλησης κι όχι προϊόντα κατήχησης και de facto αποδοχής. ¨Οταν πατούσα "αποστολή" για να δημοσιευτεί το άρθρο είχα στο μυαλό μου οτι θα έχω ν' αντιμετωπίσω κατάρες αφορισμούς κι αναθέματα. Σ' ευχαριστώ που υπάρχεις εσύ αντι γι' αυτούς και συζητάμε ανθρώπινα!
Καλό Πάσχα σου εύχομαι μ' όλη μου τη καρδιά!
 
 
#6 ΑΠ: Ο "τραγικός" ΙησούςΒ.Λ. 21-04-2011 07:47
Συνεπώς, με κάποιο περίεργο τρόπο ίσως και να συμφωνούμε.
Παράθεση:
Μπορώ με πολύ προχειρότητα να θυμηθώ 30+ σημεία στην Παλιά Διαθήκη, που ο Θεός όχι μονο φιλεύσπλαχνος δεν παρουσιάζεται αλλά κακός, εκδηκητικός, ζηλόφθων, φονέας αθώων γυναικόπαιδων κλπ κλπ. Στην Καινή Διαθήκη οι θείες εμφανίσεις είναι ελάχιστες και δεν μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα...
Ελάχιστες εμφανίσεις του Θεού στην Καινή Διαθήκη; Μα ο Χριστός είναι ο Θεός και συνεχώς αυτός περιγράφεται εκεί μέσα!; Όσο για το σημείο με την Παλαιά Διαθήκη έχω αντιρρήσεις, αλλά δεν έχω τεκμήρια για να στο αποδείξω (χθες αρκετά αργά είδα ότι εσύ είσαι θεολόγος, άρα σίγουρα τα ξέρεις όλα αυτά πολύ καλύτερα από εμένα), μπορώ όμως να κάνω ένα σκωπτικό σχόλιο για αυτά τα κείμενα (κι ο Θεός ας με συγχωρέσει...); Είναι προφανές ότι ακούμε μόνο τη μία πλευρά, αυτή των ανθρώπων! (σαθρό επιχείρημα για μένα, αφού μιλάμε για κείμενα θεόπνευστα, αλλά πάλι δε μπορώ να φανταστώ ότι δεν αλλοιώθηκαν όπως λες κι εσύ)
Σε ευχαριστώ πολύ για το ότι δε με αγνόησες με βδελυγμία θεωρώντας με άλλη μια που είχε όρεξη για κατάρες, αφορισμούς κι αναθέματα.
Ααα κι ένα ρητό που μ' αρέσει αλλά και πάλι δε θυμάμαι ποιός το έχει πει (πρέπει να αρχίσω να σημειώνω δεν είναι μνήμη αυτή που έχω!): Όποιος δεν αμφισβήτησε ποτέ, δεν πίστεψε ποτέ αληθινά.
 
 
+2 #7 ΑΠ: Ο "τραγικός" ΙησούςΓιάννης Κανάκης 21-04-2011 11:57
Κατ'αρχήν πρέπει να πούμε πως εκείνη τη περίοδο οι εμφανίσεις των Αγγέλων είναι τόσο τακτικές,όσο οι αφιλοκερδείς συναυλίες του Νταλάρα τα τελευταία 30 χρόνια.Θες η τρύπα του όζοντος,θες ο Πανούσης,θες οι αναχαιτίσεις στο Αιγαίο,κάτι τέλος πάντων τους εμποδίζει σήμερα να κατεβουν.Τότε όμως δεν κάνανε καμία αίσθηση.Δεν ξέρω βέβαια εαν αυτό συνδέεται λογικά με την ευδοκίμηση της κάνναβης στα εύφορα εκείνα εδάφη,αλλά ακούσατε κανά σύγχρονο χασικλή να είδε τον Γαβριήλ?
Από την άλλη ρε συ Τόλη μπήκες στη θέση του Ιησού που τόσα έκανε και δεν τον πίστευαν.Σκέφτη κες να μπεις στη θέση των πολιτικών που δεν έκαναν τίποτα και τους πιστεύουν?
Είναι φίλε μου περίεργο πράγμα η πίστη.Και σε όσες πληγές κι αν βάλεις το δάχτυλό σου,όσες φορές κι αν κλείσουν, κάποιος θα βρεθεί να ανοίξει καινούργιες...
 
 
+1 #8 ΑΠ: Ο "τραγικός" ΙησούςΑντώνης Μαδεμτζίδης 21-04-2011 14:57
"Κεραυνοί εβολτάριζαν πάνω από τις κεφαλές της Βάλιας και του Τόλη και μετά κόπων απεφάσισαν να επαναπαυθούν εις την κεφαλήν του Ιωάννη (του Κανάκη... όχι του άλλου...)."
εκ του κατά Αντωνίου...
 

2009©Kavalacity.net