Εκτύπωση

Οι άδειες καρέκλες

Συγγραφέας: Τόλης Βουρβουτσιώτης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Τόλης Βουρβουτσιώτης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(2 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

karekles2

Οι περισσότεροι προβληματισμοί ξεκινούν συνήθως από μικρές αναφορές, ψιλές ειδήσεις ή χαλαρές συζητήσεις.

Έτσι, μια συζήτηση μ’ ένα φίλο στον καφέ, και η είδηση ότι αναβλήθηκε η χθεσινή παράσταση της Μαρίας (και Ιουλιέττα, στο Αντιγόνη Βαλάκου) λόγω ελλείψεως θεατών, με φέρνουν μπροστά στην οθόνη να γράφω αυτές τις γραμμές περιγράφοντας τις νεφελώδης σκέψεις που περνάν, αέρινες, από το μυαλό μου.

Είναι δεδομένο ότι η Καβάλα ως πόλη δεν έχει θεατρόφιλους. Για να ακριβολογήσω,

δεν έχει πολύ κόσμο που έχει θεατρική παιδεία. Με τρανή απόδειξη το παραπάνω περιστατικό (μετά από δέκα παραστάσεις, σε μια πολύ δύσκολη παράσταση, μ’ ένα πολύ απαιτητικό κείμενο, μια εκπληκτική ερμηνεία της δικής μας, της Καβαλιώτισσας, Μαρίας Σαββίδου, σ’ ένα θέατρο που το στήσιμο της παράστασης δεν επιτρέπουν τη παρακολούθηση περισσότερων από 40-50 θεατών την φορά, στην ενδέκατη παράσταση δεν υπήρξε κανένας θεατής!!) και με πολύ αισιόδοξες μετρήσεις (αν και δεν μ’ αρέσει τέτοιο μέτρημα, σαν κουκιά, σαν ψήφοι…) οι άνθρωποι που θα στηρίξουν ένα ποιοτικό, καλό θέατρο δεν υπερβαίνουν τους διακόσιους στην πόλη. Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι αποτελούν χρόνια τώρα το κοινό των παραστάσεων του ΔΗΠΕΘΕ, το κοινό αλλά και τα μέλη των πολλών και αξιόλογων ερασιτεχνικών θεατρικών ομάδων, την Στέγη Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών, και των υπόλοιπων μικρών και μεγάλων πολιτιστικών ομάδων που δίνουν ανάσα στην πολιτιστική και καλλιτεχνική ζωή της πόλης μας.

 

Με τους άλλους? Τι γίνεται με τους υπόλοιπους?

Είναι λυπηρό για τα δικά μου μάτια (και μόνο γι’ αυτά μιλάω) να ακούω για sold out σε «θεατρικές» παραστάσεις θιάσων τύπου Σεφερλή, (όχι ότι είναι κακός ο άνθρωπος, εγώ δεν μπορώ να τον κατανοήσω! Οι χιλιάδες που συρρέουν για να τον δουν, κάτι παραπάνω από εμένα θα ξέρουν). Θέαμα που βασίζεται στο ευτελές χιούμορ, τα πολυφορεμένα σενάρια, την ύβρη για την ύβρη, και την μίμηση-κοροϊδία ανθρώπων του σταρ σύστεμ, «για να μας φαίνεται γνωστό το έργο». Κι όμως, κάθε φορά, κάθε τέτοιος θίασος τραβάει τον κόσμο, όπως το σκατό τη μύγα, κι αυτό κάτι σημαίνει: Ότι ο κόσμος δεν είναι αδιάφορος για το σανίδι, αλλά έχει ένα κακό (πάντα κατά την δική μου αισθητική, και μόνο) φίλτρο επιλογής του τι παράσταση θα παρακολουθήσει … Κι αυτό ως διαπίστωση με κάνει να έχω κάποιες σκέψεις, που είναι και η αφορμή αυτού του κειμένου. Δεν έχει την μορφή δομημένης σκέψης, δεν γουστάρω να υποστηρίξω ή να στηλιτεύσω τίποτα, τροφή για συζήτηση θέλω, και τα επιχειρήματα για το σωστό ή το λάθος θα βγουν μέσα από την τριβή!

Με ενοχλεί αυτή η κατάσταση! Δυστυχώς, ο κόσμος μας, χρειάζεται να εκπαιδευτεί για να ζητάει το καλό θέατρο, όπως έτσι κάπως συμβαίνει με όλα τα «πολιτιστικά προϊόντα». Ο μεγάλος «δάσκαλος», ο αδιάφορος ισοπεδωτής κάθε τέτοιας αξίας, ο θάνατος του πολιτισμού, η τηλεόραση, και οι άνθρωποι που κινούν τα νήματα της, δεν είναι με το μέρος μας!  Και ποιος τότε θα αναλάβει αυτόν το ρόλο?

ΤΟ ΔΗΠΕΘΕ! (αβίαστα!)

Οι ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες αποτελούνται από ανθρώπους που υπηρετούν τον «έρωτά » τους! Βγάζουν τα εσώψυχα τους χωρίς να πρέπει να απολογηθούν για το παραγόμενο έργο τους! Πλερώνουν με την ψυχή τους, και παίζουν με την ψυχή τους, κι όταν δεν είναι στο σανίδι, βλέπουν με την ψυχή τους! Το ΔΗΠΕΘΕ είναι ένας θεσμικός πολιτιστικός  παράγοντας στη πόλη μας  που σκοπό έχει να υπηρετήσει τον πολιτισμό, το καλό λεγόμενο θέατρο! Επιχορηγείται, οι άνθρωποι που δουλεύουν πληρώνονται και παράγουν. Δεν ξέρω πως διατυπώνονται καταστατικά οι σκοποί του, και δεν εκφέρω γνώμη για το αν καταστατικά κάνει ή δεν κάνει την δουλειά για την οποία ιδρύθηκε. Μπαίνει ένα ερώτημα όμως: Πως υπηρετείται το καλό θέατρο?

Δεν θα αμφισβητήσω (αν και πολλοί το κάνουν) την καλή δουλειά που γίνεται τον τελευταίο καιρό, το γεγονός ότι ένας κυρίως άνθρωπος έχει κατορθώσει (ή έχει γίνει η αφορμή) να ξαναενώσει τον πολυκερματισμένο χώρο των ανθρώπων που ασχολούνται ενεργά με το θέατρο στην Καβάλα, το αποδεικνύει στους υποψιασμένους. Και καλές παραστάσεις έχουν γίνει και θεατρικά δρώμενα στους δρόμους και τις πλατείες έχουν γίνει, και σεμινάρια, οκ… Τι έχει γίνει όμως για την «πλέμπα»? (μη πέφτετε να με φάτε, ειρωνικά το λέω, πλακίτσα κάνω!) Μήπως το ΔΗΠΕΘΕ θα έπρεπε να στρέψει το κεφάλι του και προς τους απαίδευτους θεατρικά συμπολίτες? Αν δεν το κάνει αυτό, τότε ποιος? Και σε ότι αφορά το πώς θα το κάνει, οι λόγοι των ειδικών έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα αλλά να πω κι εγώ την γνώμη μου, και γράφτε την στο χιόνι: Να παράγει, ας πούμε, και μικρότερης θεατρικής «αξίας» παραστάσεις, όχι απαραίτητα κακές, αλλά πολύ καλύτερα και πιο εύκολα εύληπτες από το πλατύ κοινό!

Ο λόγος απλός, και το κέρδος μεγάλο: Δεν τους αφήνεις βορά των περιφερόμενων κακών θιάσων, πετάς από πάνω σου τον μειωτικό τίτλο του «κουλτουριάρη» που ουκ ολίγες φορές ακούστηκε στη διάρκεια της περιπέτειας λίγο καιρό πριν (πολλές φορές σαν απαξίωση άλλες φορές ως μομφή), και μεγαλώνεις τον κύκλο των ανθρώπων στους οποίους απευθύνεσαι, και τους οποίους θα αναλάβεις βήμα βήμα να τους εκπαιδεύσεις και να τους κάνεις κοινωνούς ενός καλού θεάτρου.

Κι αν το καταφέρεις αυτό, τότε μόνο η προσφορά στον πολιτισμό του τόπου θα είναι ανεκτίμητη. Κι αν όχι, οι ίδιοι διακόσιοι άνθρωποι θα βρισκόμαστε και θα φωνάζουμε ο ένας τον άλλον με το μικρό του, κάτι σκιές, που η μια την άλλη λεν πως ξέρουν, και λεν "αγάπη μου" με ολόιδιες φωνές*.

Απ’ την άλλη βέβαια, μπορεί να έχω άδικο, κάποιος να θεωρεί ότι η γωνία από την οποία βλέπω τα πράγματα είναι  λάθος… Θα συμφωνήσω μαζί του! Δεν θα χρειαστεί να ξοδέψει χρόνο να μου το «αποδείξει». Ας προσπαθήσει, στον ίδιο χρόνο, να μου εξηγήσει τι κερδίζει ο πολιτισμός μας από τις άδειες μας καρέκλες… γιατί αυτό με πονάει περισσότερο

* Φοίβος Δεληβοριάς: ένας σκύλος στο Κολωνάκι

Share

Σχόλια  

 
+1 #1 σχετικό...Τάκης 15-04-2011 12:50

Μην βιαστεί απο σας κανένας, σ' ένα φόρτε της ψυχής του για τον κόσμο που δεν έρχεται εδω δα, να λυπηθεί τον καημένο καλιτέχνη, γιατί πλάνη δεν υπάρχει μες τον κόσμο μεγαλύτερη απ' αυτή.
Στην ουσία λυπημένες είναι μόνο οι καρέκλες, με της γνώμης μου το θάρρος φανερώνω το γιατί: γιατι εδώ και κατι μέρες έχουν οι κατακαημένες τα τριψίματα των κώλων στερηθεί...
 
 
#2 ΑΠ: Οι άδειες καρέκλεςΓιάννης Προμούσας 15-04-2011 16:22
Τόλη θα διαφωνήσω ως προς το ".......Καβάλα ως πόλη δεν έχει θεατρόφιλους. Για να ακριβολογήσω, δεν έχει πολύ κόσμο που έχει θεατρική παιδεία....." Θεωρώ ότι έχουμε και θετρόφιλους και θεατρική παιδεία. Απόδειξη αυτού, ότι όλοι οι θίασοι δίνουν γη και υδωρ, να έρθουν στους Φιλίππους, γιατί ξέρουν εκ των προτέρων ότι θα έρθει το κοινό και ότι θα έχουν εισπρακτική επιτυχία. Υπάρχουν Καβαλίώτες που κατεβαίνουν Αθήνα μόνο και μόνο για να δουν μια παράσταση. Μια ακόμη απόδειξη των παραπάνω είναι, οι πολλοί θετρικού σύλλογοι, που έχουμε στη πόλη μας. Μιλάω πάντα με το δεδομένο ότι ζούμε σε μια επαρχιακή πόλη.
 
 
#3 Απ: Γιάννης ΠρομούσαςΤόλης Βουρβουτσιώτης 15-04-2011 16:42
Γιάννη, επειδή ήμουν σίγουρος οτι αργά ή γρήγορα η κουβέντα θα πήγαινε στο ΦΦ: Συμφωνώ μαζί σου! Εξήγησε μου, λοιπόν, τις "άδειες καρέκλες"!!
{Ακριβώς το ίδιο το βιώνουμε (και οι δύο μας) και στα "ποδοσφαιρικά": "Ο καβαλιώτης δεν είναι φίλαθλος, δεν γουστάρει να πάει γήπεδο!" (αλλά η μισή καβάλα τρέχει εκτός πόλης να δει μπάλα -άλλες ομάδες.)}
 
 
+1 #4 ΑΠ: Οι άδειες καρέκλεςΑντώνης Μαδεμτζίδης 15-04-2011 19:19
Γιάννη, το γεγονός των πολλών θεατρικών ομάδων της πόλης δεν είναι απόδειξη του πλήθους των θεατών. Ο Τόλης έχει δίκιο. 200-300 είναι αυτοί. Και δυστυχώς είναι οι ίδιοι που αποτελούν και τα μέλη των θεατρικών ομάδων!
Όσο για το Φεστιβάλ, τα πράγματα είναι απλά. Πάλι 200-300 είναι αυτοί που πηγαίνουν. Αν σκεφτούμε πως μια παράσταση (ή συναυλία) είναι "ποιοτική" (επιτρέψτε μου τον όρο)...ναι... 300 Καβαλιώτες είναι.
Για να γίνουν 2.000-3.000, που είναι και το επιχείρημά σας, θα πρέπει να συμβάλλουν καταρχήν Δραμινοί και στη συνέχεια ένας Χαϊκάλης, ένας Φιλιππίδης, ένας Καπουτζίδης ή ένας (άλλος Σεφερλής κατά την ταπεινή μου γνώμη) Καρακατσάνης.
-"Ελένη"... με Καπουτζίδη, Αθερίδη, Καρύδη... 4.500 κόσμος (επιβράβευση του "Παρά Πέντε")...άθλια παράσταση...αν ρωτήσεις τους θεατές, θα ξαναπήγαιναν...
-"Κατά Φαντασίαν ασθενής"... με Μπέζο... 4.500 κόσμος (επιβράβευση του "Ευτυχισμένοι Μαζί")...άθλια παράσταση...αν ρωτήσεις τους θεατές, θα ξαναπήγαιναν (άλλωστε... για κάποιον λόγο, γελούσαν με το που βγήκε ο Μπέζος με τον τυπά που έπαιζε το "Μάκη" στο σήριαλ!!!)...
Οπότε; Έχουν καμία σχέση αυτές οι παραστάσεις με τις παραστάσεις στο Βαλάκου για να τις συγκρίνετε κύριοι;
Εκτός και άν ανέβει παράσταση στους Φιλίππους (Τρωάδες... Ιφιγένεια εν Αυλίδι...) με ντόπιους ηθοποιούς ή παντελώς άγνωστους (δεν το λέω υποτιμητικά...ε ννοώ εκτός tv...). Τότε μπορείτε να τους μετρήσετε σκόρπιους στα μάρμαρα τους θεατές... και μάλλον να τους χαιρετίσετε με το μικρό τους όνομα...
 

2009©Kavalacity.net