Εκτύπωση

Το γενναίο ψεύδος

Συγγραφέας: Τόλης Βουρβουτσιώτης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Τόλης Βουρβουτσιώτης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(5 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)
kokinoskoufitsa
Γιαγιά κι εγγονή, στριμωγμένες στο στομάχι του κακού λύκου, κολυμπάμε στα πεπτικά οξέα που μας έχει παραδώσει προς «διάλυσιν» και πρωτεϊνική εκμετάλλευση το αδηφάγο συμπαθές ζώο,

τα κομμάτια μας αρχίζουν ήδη να τσούζουν αντιδρώντας στην επερχόμενη αποσύνθεση, κι εμείς, οι βλαμμένες, περιμένουμε ακόμα τον κυνηγό να έρθει και να μας βγάλει… Οι ηλίθιες!

Ήδη ξεκίνησε, και στην ενημερωτική δικτατορία, η αποδόμηση του μνημονιακού μονόδρομου, δηλαδή της εθνικής μας πισωγλεντιάς

από τους εταίρους μας! Τα πιο καθεστωτικά μέσα μας αναλύουν πως επέζησαν της δουνουτουνιακής λαίλαπας άλλοι λαοί, τα άλλα μιλάνε ανοιχτά για εθνική προδοσία αναλύοντας ακριβώς στα ίδια πράγματα πως ΔΕΝ επέζησαν της ίδιας λαίλαπας άλλοι λαοί.

Το καινούριο στοιχείο που ήρθε να βάλει πολλά πράγματα στη θέση τους ήταν η πρόσφατη έρευνα της ομάδας του Κώστα Βαξεβάνη στο «Κουτί της Πανδώρας» για τον χρυσό άνθρωπο που βρωμάει (Γκόλντμαν Σακς – αυτοί πλαστογράφησαν ολόκληρη την εικόνα της οικονομίας για να μας κάτσει η ένταξη, εγώ μόνο δύο γράμματα για να μου κάτσει η μετάφραση!! ) και την σχέση της με το «ελληνικό όνειρο» της εισόδου στην ΟΝΕ. Η στρατιά των εκσυγχρονιστών, με αρχηγό το ελαιοφόρο παιδί των φαναριών της Ευρώπης, προσέλαβαν, λέει, τους τραπεζίτες-αισθητικούς να περιποιηθούν τα στοιχεία μας, και να ζήσουμε για λίγο το σταχτοπουτέικο γιαλαντζί θαύμα της οικονομικής μας δύναμης.

redhoodΚρατήστε το αυτό για παρακάτω: Σε κάθε παραμύθι, μια πολιτικά πιο ορθή ανάλυση από αυτή που κάνει το άγουρο παιδικό μυαλό ή η ανοικτόκαρδη προσέγγιση της γιαγιάς που το αφηγείται, υπάρχει ένα πλατωνικό «γενναίο ψεύδος» μια συνθήκη που δεν μπορεί να συμβεί με τίποτα. αλλά την παραβλέπουμε για να μας βγει το παραμυθίσιο ψευδομήνυμα για δικαιοσύνες, «στο τέλος ο καλός νικά», για δικαίωση, και άλλα τέτοια που συμβαίνουν ή στα παραμύθια ή στους ηλίθιους (επειδή απλά έτσι πιστεύουν χωρίς συζήτηση ή σκέψη, γι’ αυτό και ο χαρακτηρισμός). Στην συγκεκριμένη πχ περίπτωση της εισαγωγής του άρθρου ο παραμυθάς μας λέει παραστατικά το πώς βγήκαν ολόκληρες ζωντανές και χαρούμενες από την κοιλιά του λύκου, αλλά ουδείς το πώς μπήκαν ολόκληρες, και γιατί ο κακός λύκος δεν χρησιμοποίησε τα αρκούντως για να μην βγουν ζωντανές κοφτερά δοντάκια του. Για να το τραβήξω κι άλλο: μην γνωρίζοντας πως ο κυνηγός θα τον ξεκοιλιάσει για να τις βγάλει έξω, σκέφτηκε ο κακός λύκος με ποιο τρόπο θα έβγαιναν ολόκληρες, κάποιες ώρες μετά το φαγοπότι, «την ώρα που θα ήτο αδύναμος»* ?? (εκτός κι αν στα παραμύθια οι λύκοι δεν χέζουν…)

Μάρτυς μου ο Θεός σας, πάντα έλεγα ότι δεν υπάρχουν καλές νεράιδες, ούτε καλοί μάγοι, ούτε καλοί πρίγκιπες, καλοί βασιλιάδες και καλόκαρδες βασιλοπούλες, ίσως γιατί στο «ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα» τους έχουμε ήδη ξεχάσει, κι αυτό τους την δίνει… Τα μαγείρεψαν, τα σωτάρισαν, τα αλεύρωσαν τα στοιχεία μας, μετέτρεψαν τις κολοκύθες σε άμαξες, τα κουρέλια σε σμόκινς (ή τουαλέτες –όχι αυτές που τις κατουράμε, τις άλλες), το λεκιασμένο οικονομικό μας δέρμα σε πάλλευκο, ποθητό για διεισδύσεις από τα επενδυτικά «μόρια» των εταίρων μας τε και μη, τους μέτριους, δοσίλογους κυβερνώντες μας σε οικονομικούς μάγους κι ηγετικές αυθεντίες, και ξεκινήσαμε πανηγυρίζοντας για το πριγκιπικό πάρτυ!

Αλλά ως τυπικές «κλώσσες», δεν μας έφτανε να ζήσουμε την επίπλαστη «ομορφιά» μας με σύνεση, κι ως τις 12 που θα χτυπούσε το ρολόι να έχουμε κάπως φροντίσει τα πράγματα, εμείς γουστάραμε μέχρι τέλους τους τεμενάδες, το ταγκό, τον αστακό και την σαμπάνια, κι αλλάζαμε φορέματα και λούσα κάθε μισή (παραμυθένιος χρόνος) ώρα, ξεπερνώντας σε ηλιθιότητα ακόμα και τη ξεχασιάρα πρωταγωνίστρια στο original παραμύθι…

Έχουμε ως λαός χάψει, στο πέρασμα μας από το ’21 και μετά, πάρα πολλά παραμύθια: από την φυλετική καθαρότητα και την αιματολογική συνέχεια μας με το κάλλος των αρχαίων Ελλήνων, μέχρι την παγκοσμίως ανεπτυγμένη συνομωσία για την εξαφάνιση του καταγόμενου από τους Θεούς γένους μας! Το παραμύθι με την συμμετοχή μας στο κλαμπ των δυνατών της Ευρώπης ως ισότιμο μέλος είναι το πιο γελοίο! Κι αυτό που, στην τελική, θα πονέσει περισσότερο…

staxtopoutaΓιατί το ρολόι σήμανε 12, η άμαξά μας έγινε ξανά κολοκύθα που δεν τρώγεται, και κανένας δεν την θέλει, τα ποντίκια που την έσερναν την έκαναν για τις επιτροπές της Ευρώπης και άλλους υπονόμους, το μεταξένιο φόρεμα ξανάγινε κουρέλι αφήνοντας το βυζί μας έκθετο. Κι αυτήν την ώρα ανακαλύψαμε και το γενναίο ψεύδος του συγκεκριμένου παραμυθιού που ζούμε: Το γοβάκι στα χέρια του πρίγκιπα, την ίδια ώρα που καταρρέει το υπόλοιπο παραμύθι, ξαναγίνεται η πρότερη βρωμερή, σκισμένη παντόφλα που φορούσαμε! Είδες? αυτό δεν το λέει το παραμύθι: εκεί, όλα επανέρχονται στην πρότερη τους κατάσταση, αλλά το γοβάκι, γοβάκι. Κι όχι μόνο ξανάγινε σαγιονάρα, αλλά την έχει ήδη πετάξει με σιχασιά σε μια γωνιά, και ήδη χορεύει με άλλη ντάμα… Κι αυτοί που τρέχουν από πίσω μας δεν είναι ο πρίγκιπας! Είναι οι φρουροί κι οι αυλικοί του παλατιού, ξαναμμένοι κι αδίστακτοι… (Που είναι τώρα η νεράιδα να την σκίσω?….)

Να μη ξανακούσω παπαριές για το μεγαλείο της φυλής μας, σας παρακαλώ! Ένα μάτσο μέτριοι είμαστε. Μας χαϊδολόγησαν με δανειακά ραβδιά και μας πήραν τα σώβρακα. Η ιστορία με τις χάντρες και τους ιθαγενείς σε πολλοστή επανάληψη. Δεν με ενοχλεί τόσο η προδοσία των όποιων πολιτικών, δουλειά τους είναι να υπακούουν! Με ενοχλεί οτι πετύχαν εύκολα. Με ενοχλεί η εσχάτη «προδοσία» του μέσου, σαν κι εμένα, πολίτη που αντάλλαξε την κοινωνική του συνοχή, την ανθρωπιά του, την τιμή και την περηφάνια του μ’ ένα δεύτερο αυτοκίνητο, κι ιδιόκτητη (με δάνειο) μεζονέτα. Άχρηστα τώρα, που οι ξαναμμένοι, οι αδίστακτοι, μας ακουμπάνε… Το θαύμα των μετρίων τελείωσε. Όσο το χαρήκαμε, το χαρήκαμε… Κάντε την δουλειά σας λοιπόν…

* φράση με την οποία περιγράφεται "χριστιανικά" ο "θάνατος" του Άρειου στην τουαλέτα (από δηλητηρίαση λένε οι κακοί, ενώ στην πραγματικότητα τον κατακεραύνωσε το Άγιο Πνεύμα, και του χύθηκαν τα εντόσθια, τιμωρία για τις αιρετικές δοξασίες του...)

Share

Σχόλια  

 
#1 ..στα παραμύθια ή στους ηλίθιους..Νίκος Βουρτζούμης 04-04-2011 12:39
..σε ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια!!
Μάλλον τα χρειαζόμασταν..

Όσο για το ..ψεύδος, μάλλον γενναίο δε το λες (στη προκειμένη περίπτωση..)!!
Ωστόσο αυτό δεν δικαιολογεί την αφέλεια κ΄ την βλακεία μας φυσικά (..ως μετρίων άλλωστε..) που όχι μόνο το κατάπιαμε, αλλά επιχειρήσαμε να το χωνέψουμε κιόλας.
 

2009©Kavalacity.net