Εκτύπωση

Προς: Φαρμακευτικό Σύλλογο Καβάλας

Συγγραφέας: Τόλης Βουρβουτσιώτης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Τόλης Βουρβουτσιώτης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(0 ψήφοι, μέση τιμή 0 από τα 5 αστέρια)

Η παρακάτω επιστολή, που ποτέ δεν έστειλα, γράφτηκε μόλις η οργή κόπασε. Κι ήμουν πολύ θυμωμένος. Θυμωμένος με το γεγονός πως σε μια τέτοια περίπτωση, η διάθεση της αυτοδικίας σε κυριεύει, κι εγώ σπάνια νιώθω έτσι. Κόπασε, κι αυτό το οφείλω σε μεγάλο βαθμό σην πρόεδρο του Φαρμακευτικού Συλλόγου Καβάλας, μια γλυκύτατη και ευγενέστατη κοπέλα, που τιμά, και το αξίωμα της και το επάγγελμα της, με την οποία συζητήσαμε σε προσωπικό επίπεδο, κι αποφάσισα να μην κινήσω γη και ουρανό που είχα αποφασίσει να κάνω. Δημοσιεύω την επιστολή μόνο εδώ (ενώ ο σκοπός μου ήταν να φτάσω στο υπουργείο. πέρα από τον τοπικό και παννελλήνιο τύπο) μόνο για λόγους ενημέρωσης και αποφυγής τέτοιων συναισθημάτων (ή καλύτερης διαχείρισης τους) από άλλους συν-πολίτες...

Προς: Φαρμακευτικό Σύλλογο Καβάλας

FarmakeiaΚαβάλα 18 Φεβρουαρίου 2011

Κύριες/οι,

Την εβδομάδα που μας πέρασα υπήρξα προσωπικός μάρτυρας ενός γεγονότος για το  οποίο θα σας παρακαλούσα να μου παρέχετε κάποιες εξηγήσεις.

Κάποιο βράδυ ο μικρός μου γιος, δυόμισι ετών παρουσίασε λαρυγγίτιδα. Με δεδομένη την ιατρική ιδιότητα της γυναίκας μου, του πεθερού μου, της πεθεράς μου, της αδερφής μου κλπ, ήταν εύκολη και η διάγνωση αλλά και η άμεσα θεραπεία των συμπτωμάτων με σταγόνες κορτιζόνης, θεραπεία που και η παιδίατρος του στο παρελθόν είχε προτείνει. Σε επίσκεψή μου στις 02:30 το πρωί σε διανυκτερεύον φαρμακείο αντιμετώπισα την εξής κατάσταση: Τζάμια και φώτα κλειστά, στόρια κατεβασμένα, ο/η φαρμακοποιός δε φαίνεται πουθενά από έξω και η συνομιλία όλη από το θυροτηλέφωνο, την οποία παραθέτω αυτούσια:

  • Καλημέρα! Θα ήθελα σταγόνες soldesanil (δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω, δεν είμαι καν σίγουρος ότι άκουσε τίποτα…)
  • Συνταγή έχετε κύριε?
  • Δεν χρειάζεται συνταγή το φάρμακο (δεν πρόλαβα να το ολοκληρώσω ούτε αυτό, είμαι σίγουρος ότι δεν άκουσε…)
  • Καληνύχτα σας, κύριε.

Το μικρό φωτάκι στο βάθος που είχε ανάψει, έσβησε…

Θα μπορούσα να συνεχίσω να πατάω το θυροτηλέφωνο, να βρίζω,

να χαλάσω τον κόσμο αλλά δεν το έκανα, αν και ο γιος μου, που δεν μπορούσε να αναπνεύσει καλά, δε μου άφηνε την πολυτέλεια για πολιτισμένες ευγένειες. Παρόλα αυτά, προτίμησα να λύσω πρώτα το πρόβλημα υγείας του παιδιού μου, (που θα λυνόταν άμεσα, αν υπήρχε έστω και ένα μικρό ίχνος ανθρώπινης συμπεριφοράς και από την μεριά του μέλους του συλλόγου σας) και ν’ ασχοληθώ μετά με το περιστατικό. Κι έτσι έφυγα..

Η συνέχεια για το πώς έλυσα το πρόβλημα βέβαια δεν αφορά εσάς, οπότε δεν σας απασχολώ περισσότερο μ’ αυτό, πάντως τελείωσε αίσια. Αποφεύγω σκόπιμα να αναφερθώ σε συγκεκριμένη ημέρα ή φαρμακείο για να μη θιγεί η προσωπικότητα κανενός, θεωρώντας ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά παρότι απάνθρωπη και προσβλητική, εντούτοις έχει πρόφαση νομιμότητας καθώς στηρίζεται σε απόφαση του πανελλήνιου συλλόγου σας, η οποία προφανώς στηρίζεται σε κάποιο νόμο ή απόφαση πιο ειδικών από εμένα.

Θα ήθελα λοιπόν να μου εξηγήσετε, βλέποντας στο πρόσωπό μου έναν απλό πολίτη που δεν χρειάζεται κάθε μέρα να τρέχει στα Δ/Ν φαρμακεία για ψώνια, αλλά αντιμετωπίζει μια έκτακτη ανάγκη (και στα μάτια κάποιου που δεν έχει και μεγάλη σχέση με την ιατρική, θα έλεγα και τρομακτική!) το σκεπτικό της απόφασης αυτής που ελπίζω ότι όντως ισχύει (σσ: όντως ισχύει τελικά, από το 1880 ή κάτι τέτοιο):

  • Ισχύει το ότι οι φαρμακοποιοί προσφέρουν, εκτός από το εμπορικό, ΚΑΙ κοινωνικό έργο, και  πως αποδεικνύεται στην συγκεκριμένη περίπτωση?
  • Για ποιο λόγο αντιμετωπίζεται μετά τις 01:00 την νύχτα, το σύνολο των πολιτών, ως δυνάμει κακοποιοί, πρεζάκια ή όπως αλλιώς θέλετε εσείς, να ονομάσετε?
  • Ποια είναι η χρησιμότητα ενός φαρμακείου που διανυκτερεύει όταν εκτελεί μόνο συνταγές γιατρών? Η υπόθεση ότι θα σηκωθεί κάποιος από το κρεβάτι στις 03:00 τα χαράματα για να εκτελέσει συνταγή που έχει πάρει από νωρίς αγγίζει τα όρια της αστειότητας: Αν έχει κάποιος συνταγή θα την εκτελέσει κατά την διάρκεια της μέρας! Δεν θα περιμένει να πάει στο διανυκτερεύον!
  • Η συγκεκριμένη απόφαση οδηγεί τους πολίτες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα, είτε στο νοσοκομείο (ενώ δεν είναι πάντοτε αναγκαίο) είτε στον ιδιώτη γιατρό (με τσουχτερή λόγω ώρας αμοιβή)? Τι άποψη έχετε γι’ αυτό, και τι λύση θα προτείνατε?
  • Γιατί αυτή η απόφαση δεν υπάρχει πουθενά δημοσιευμένη (ούτε στο site σας) ούτε στα φαρμακεία, παρά μόνον σε μικρό ταμπελάκι στην πόρτα των φαρμακείων κατά τη διάρκεια της διανυκτέρευσης? Δεν πρέπει ο κόσμος να είναι ενήμερος για τέτοιες (παράλογες για το δικό μου, μέτριο κοινό νου) αποφάσεις?
  • Η απόφαση αυτή μπορεί να είναι σύννομη σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου (αν υπάρχει) που δεν μ’ ενδιαφέρει να γνωρίζω απ’ έξω. Είναι όμως «ηθική» απέναντι στους πολίτες για την εξυπηρέτηση των οποίων ισχύει το νυχτερινό ωράριο των φαρμακείων?
  • Τέλος, η συμπεριφορά του/της συγκεκριμένης φαρμακοποιού είναι η ενδεδειγμένη –προτεινόμενη από τον Φαρμακευτικό Σύλλογο και την δεοντολογία, ή κάποιοι φαρμακοποιοί, μόνο, την εφαρμόζουν, ενώ άλλοι είναι πιο «ανθρώπινοι»?

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας και ευελπιστώ σε μιαν απάντηση σας, όχι τόσο προς το πρόσωπό μου αλλά προς τον μέσο πολίτη αυτής της πόλης που θα βρεθεί σε παρόμοια κατάσταση, που πιστέψτε με, δε δείχνει… είναι απελπιστική την στιγμή που συμβαίνει…

Με τιμή

Τόλης Βουρβουτσιώτης

* Απάντηση φυσικά δεν περιμένω... ωστόσο είναι καλή ευκαιρία για σκέψεις και κουβέντα...

Share

Σχόλια  

 
#1 ΑΠ: Προς: Φαρμακευτικό Σύλλογο Καβάλαςstathis simeonidis 04-03-2011 09:55
Το κοινωνικό έργο του συγκεκριμένου επαγγέλματος έχει πεθάνει εδώ και καιρό....Άλλωστ ε τώρα έχουν να αντιμετωπίσουν το "τεράστιο" πρόβλημα του κλειστού στα όρια της φεουδαρχίας, επαγγέλματος τους....Οπότε λογικό να "κρύβονται" πίσω από το τυπικό της συνταγής...Αυτά δεν εξαντλούν βέβαια το θέμα αλλά είναι μια μικρή δόση του για το πως βλέπει ένας απλός πολίτης μια κάστα να εκμεταλλεύεται τα δικαιώματα αποκλειστικότητ ας που "κατέκτησε" διαχρονικά....
 

2009©Kavalacity.net