Εκτύπωση

Ο γλάρος μέσα μου...

Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Τόλης Βουρβουτσιώτης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(0 ψήφοι, μέση τιμή 0 από τα 5 αστέρια)

Δεν είμαι άνθρωπος του θεάτρου... πολύ δε περισσότερο δεν είμαι ο άνθρωπος που μπορεί να κάνει κριτική σε παράσταση και να την πάρει κανείς στα σοβαρά.

glaros3Το οτι διάβηκα το κατώφλι του "Αντιγόνη Βαλάκου" το Σάββατο το βράδυ με κάνει να μετανοιώνω και για το ένα και για το άλλο...

Δεν μπορώ να μεταφέρω με βαθυστόχαστες προσεγγίσεις και βαρύγδουπες αναλύσεις το πόσο γεμάτος αισθάνθηκα, και κατά τη διάρκεια, και στο παρατεταμένο χειροκρότημα. Πολύ θα το ήθελα να

σας κάνω να πείτε "μα τον πού... τι ωραία που τα λέει! Θα πάω κι εγώ στην επόμενη παράσταση", αλλά δεν μπορώ να το φτιάξω σε λόγο, όσο κι αν το θέλω...

Μπορώ να σας πω όμως ότι για 3 ώρες μεταμορφωνόμουν και συνέπασχα (?) με κάθε ήρωα: Από τις φοβίες της Αρκάντινα μέχρι την αδιέξοδη απελπισιά της Μάσα, κι από την ανταλλάξιμη αθωότητα της Νίνα μέχρι τον πόνο του πυροβολισμού του Κόστια, όλοι μπαινοβγαίνανε μέσα μου ζητώντας άσυλο...

Στο αποκορύφωμα της παράδοσης μου, όταν η Πολίνα έτρωγε το φρούτο, τόση ήταν η ένταση, τόση η θεατρικότητα... Δυσκολεύτηκα να διαχειριστώ τους σιελογόνους αδένες μου...

Ο γλάρος μπήκε βαθιά μέσα μου και θα μείνει εκεί για καιρό!

Τι άλλο να πω για να σας πείσω...

glaros2  glaros1

ΥΓ: πάντως, αν νομίζετε οτι δεν θα γράψω για την Αίγυπτο και γελασμένοι είστε και υπομονή δεν έχετε... Tongue out

Share

2009©Kavalacity.net