Εκτύπωση

Δημόσιο είσαι και φαίνεσαι...

Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Τόλης Βουρβουτσιώτης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(2 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)
egg
O παροιμιώδης Καρακατσάνης, αφού κομμάτιασε τ' αυγά βγήκε με άγριες διαθέσεις από το εσωτερικό μου τηγάνι και κατευθύνεται προς άγνωστη κατεύθυνση!

Το "κυρίαρχο" σύνθημα ΔΩΣΕ ΤΟΠΟ ΣΤΗΝ ΟΡΓΗ δεν με βρίσκει καθόλου καλά προετοιμασμένο, μετά κι από αυτά που διάβασα στο άρθρο του ορκισμένου φίλου και συναγωνιστή Γιάννη, γι' αυτό και ο αυγοσπάστης ξεχύθηκε να φάει τον τόπο...

Μου έφτανε το πόρισμα για τη Ζίμενς, που μετά από ένα όργιο συμψηφισμού, παζαριού και αστείων καταλήξεων θα βρωμίσει με βεβαιωμένη τουματσίλα, παραγραφίνη ανέρωτη.. Όπως Βατοπέδι! Οι πολιτικοί δεν έχουν ποινικές ευθύνες, οι μπιζνεζοκαλόγεροι πήραν αναβολή για κανα 8-9 χρόνια για να λάβουν γνώση του θέματος, μιας και όλον αυτόν το καιρό που βούιζε ο τόπος, αυτοί -σαν τον συγχωρεμένο, τον πρώην πανάγιο- μελετούσαν.... και προσεύχτιζαν (λέξις σύνθετη και ιερά, αναφερόμενη μόνο σε μεγάλα κτίσματα που "φύονται" σε εκκλησιαστικές περιοχές, μόνα τους, με θεία παρέμβαση ξαφνική!).

Μου έφτανε ο χοντρός λιπώδης Πάγκαλος να με φτύνει με το οξυρεγμικό περίσσευμα της χθεσινής ηλίθιας σκέψης του , και να μου στοιχειώνει τα όνειρα με σώβρακα και φανέλες με μέγεθος που τείνει στο i. Ήταν ανάγκη να διαβάσω κι εσένα? ότι εμείς είμαστε οι κλέφτες της Δημόσιας Βαγδάτης, ότι τα δικά μας σάλια σκουπίσαμε πάνω από το στόμιο της σάλπιγγος της Ιεριχούς?  Τι παγκαλόγια είναι αυτά ρε σύντροφε?

Επειδή η ταπεινότητα είναι μια ενδεδειγμένη για τον άνθρωπο χριστιανική αρετή, αλλά εγώ δεν τα πάω τελευταία καλά με το συγκεκριμένο σπορ, θα μιλήσω μόνο για μένα!

Για μένα, που πιτσιρίκος εικοσάχρονος αρνήθηκα χλευάζοντας τη μάνα-ger μου που μου πρότεινε να με βάλει στην Πυροσβεστική-να-χεις-ενα-μισθο-μήνα-μπαίνει-μήνας-βγαίνει Επερεσία, και υποχρεώνοντας να κάνει τον τενεκέ με το τυρί που θα ήταν ο οβολός της στο παγκαλόπαιδο (όλοι πάγκαλοι είναι αυτοί) θρακιώτικη πίτα να ευρανθεί το φοιτητόποπολο...

Για μένα, που τελειώνοντας τον στρατό κολόγερος με 2 πτυχία, αντί να γλύψω για το μηνοκάματο τους σύνηθεις αποδέχτες τέτοιων σάλιων, έγλειψα την Αγία Βάσω την Τραπεζίτισσα (μεγάλη η χάρη της) να μετατρέψουμε δάνειο από επαγγελματικο με 782% επιτόκιο, σε στεγαστικό που ήταν μικρότερο... και τάριξα στην δουλειά μαζί με 15 ώρες απ' τις δικές μου τις καθημερινές, μαζί με τον 40χρονο ιδρώτα του πατέρα στην οικοδομή -που μια καλή μάγισσα (θυσία λεγότανε) μαζί με το σκατό που τό κανε παξιμάδια από τα καλύτερα, τον έκανε διαμέρισμα τριάρι εργολαβικό- για υποθήκη -στα μισά λεφτά φυσικά-, μαζί με την έλλειψη του νιογέννητου του γιου μου που δεν τον έμαθα εγώ να μεγαλώνει, με την απουσία απ' τη γυναίκα μου που δεν με συνήθισε ποτέ να είμαι στο σπίτι... Μ' όλα αυτά, έφτιαξα κάτι για να βγάζω το ψωμί μου...

Για μένα, που δεν πήρα ποτέ δημόσια δουλειά: Για κάθε έναν σαν κι εμένα είναι απαγορευτικό να κάνεις δουλειά με τον χειρότερο μπαταχτσή της πιάτσας. Αν δεν είσαι κλέφτης ή πλούσιος (πράγματα που συνήθως συναντιόνται μαζί αλλά όχι απαραίτητα στη ίδια σειρά) δεν μπορείς να περιμένεις 2 χρόνια να πληρωθείς κάτι που το πληρώνεις αμέσως... Και στη μόνη μου επαφή μαζί του ζημιωμένος βγήκα (ρώτα το φίλο σου): 1200 ευρώ για ένα site που κάποιοι σαν αυτούς που λές το χρεώνουν έτσι, 1 χρόνο τώρα γιοκ...

Για μένα, που πλήρωσα πρόστιμο στην επιθεώρηση εργασίας, όταν στις 2 το μεσιμέρι ήρθαν στη σχολή για έλεγχο, και ο ηλίθιος για να τις εξυπηρετήσω τις χάρυβδες, (ή οι απέναντι ήταν?) κατέβασα την γραμματέα μου από το σπίτι της για να της δώσει τα βιβλία που ζητούσαν και να μη ταλαιπωρηθούν κι άλλη μέρα... κι αυτές με γράψαν γιατί "εβρέθη η γραμματέας να εργάζεται σε μέρες και ώρες που δεν ήταν δηλωμένη -1000€" (φυσικά το μπιγιέτο ήρθε μα κλητήρα την επόμενη γιατί εκείνη τη στιγμή θα τις έσφαζα στο γόνατο...)

Για μένα, που δεν έπαιξα φράγκο σε χρηματιστήρια, σε τζόγους, σε ταξίδια εξωτικά, για μένα που δεν πήρα εορτοδάνεια, καρτοδάνεια, αυτοκινητοδάνεια, παμεστοιχηματοδάνεια... Ένα τσίπουρο το Σάββατο και το διαρκείας στον ΑοΚ μου ήταν αρκετα...

Για μένα, που τώρα που ξεκίνησε η κρίση, αναγκάστηκα να διώξω φίλους καρδιακούς από τη δουλειά, μετά από χρόνια συνεργασίας, αφήνοντας τους στο δρόμο αφού δεν μπορώ να τους πληρώσω...

Για μένα που βλέπω, μέρα τη μέρα, φίλους δουλευτάδες, να μαραζώνουν στην κατάθλιψη γιατί δεν ξέρουν πως να καλύψουν τις επιταγές τους, που βλέπω να κλείνουν τα μαγαζιά τους μετά από 40 χρόνια... τωρα ξαφνικά γίναν αποτυχημένοι? Για μένα, που δεν θα στρέψω τη ματιά μου από πάνω τους και θα τους βλέπω, θα κλαίω και θα θυμώνω... (και θα παρακαλώ να κάνουν κι αυτοί το ίδιο για μένα)

Για μένα, θα μιλήσω λοιπόν φίλε Γιάννη, και θα σου πώ: αρνούμαι να εξομοιώσω τις 2 κλήσεις που έσβησα, τις 30 αποδείξεις που δεν έκοψα και τους 5 τόνους πετρέλαιο που "έκλεψα" από το Στρατό και τό βαλα στο ορφανοτροφείο (η συμμετοχή είναι συννενοχή μου είπε ο ανθύπας -μαζί τα φάγαμε- και το δέχομαι με περηφάνεια)...

Αυτοί που τα φάγαν είναι γνωστοί, είναι χοντροί, καλοντυμένοι και τριγυρίζουν με έπαρση εκεί όξω, ως zobby στα lobby και στα κομμωτήρια. Τους γνωρίζω, τους θυμάμαι και τους σιχαίνομαι... Και δεν τους φωνάζω όξω: θα τους καρτεράω να βγουν... γιατί θα βγουν...

Μέχρι τότε ο καρακατσάνης μου θα κάνει πρόβα με virtual αυγά-κεφάλια για να πνίγει την οργή, να πνίγει τα δάκρυα... και να τρέφει την ελπίδα...

Share

Σχόλια  

 
#1 Γιάννης Προμούσας 21-01-2011 21:01
Είναι πολύ σημαντικό για έναν που γράφει, να βλέπει φίλους και μη να προβληματίζοντα ι, διαφωνώντας ή συμφωνώντας – δεν έχει σημασία – με τα γραφόμενα του. Λόγω της ενασχόλησης μου με τα φοροτεχνικά και επιχειρηματικά ζητήματα, πίστεψε με, έχω απόλυτη επίγνωση αυτών που γράφω, για να μη σου πω ότι και λίγα έγραψα. Πίστεψε με ότι πάρα πολλοί «Νεοέλληνες» δεν σκέφτονται και δεν λειτουργούν όπως εσύ, πίστεψε με αποτελείς σταγόνα στον ωκεανό, πίστεψε με αν αυτές οι σταγόνες ήταν πολλές….θα ξαναβάφαμε γαλάζια τη θάλασσα, (που λέει και ο Πλιάτσικας), πίστεψε με…… θα αλλάζαμε την Ελλάδα!
 
 
#2 apostolos 22-01-2011 16:34
ΜΗ ΜΠΕΡΔΕΥΕΙΣ ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΥς ΠΕΛΑΤΕΣ ΣΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΜΗΝ ΒΓΑΖΕΙΣ ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ. ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ Ο ΤΟΛΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΓΟΝΑ ΑΛΛΑ Ο ΩΚΕΑΝΟΣ ΠΟΥ ΜΟΛΥΝΑΙΤΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥς ΒΡΩΜΙΚΟΥΣ.
 
 
#3 mikesot 22-01-2011 17:43
Εγώ δεν καταλαβαίνω φίλε Τόλη γιατί τα βαλες με το Γιάννη. Και οι δύο έχετε τα δίκια σας, ο ένας περιγράφοντας την κατάσταση που βιώνουμε όλοι και συ με την κατάθεση σου. Εγώ εχω να πω συνεχίζοντας από κει που τελείωσε ο Γιάννης. Για τη γενιά που έδωσε πολλές υποσχέσεις για ένα καλύτερο άυριο. Η γενιά του πολυτεχνείου η οποία απεδείχθη η πιο ξεφτιλισμένη. Και παλαιότερα είχαμε σκάνδαλα, διασπάθηση του δημ. χρήματος αλλά όχι εις βάρος των επόμενων γενεών! Αυτοί εδώ υπήρξαν καρτάλια! Έφαγαν τις κοινοτικές επιδοτήσεις, τα μεσογ. ολοκληρωμένα, τα πακέτα Ντελόρ, διορίστηκαν σχεδόν όλοι στο δημόσιο και στις ΔΕΚΟ ως επι τω πλείστον σε αργομισθίες, πήραν παχυλες συντάξεις (ακόμα και απο τα 42 τους), εφ άπαξ, έφαγαν έφαγαν έφαγαν. Και επειδή τους καλάρεσε άρχησαν να υπερδανείζουν το κράτος για να βουλώσουν και τα στόματα ενός ολόκληρου λαού για να μην υπάρξουν αντιδράσεις. Το λογαριασμό μόνο ξέχασαν να πληρώσουν και τον πάσαραν στα παιδιά τους.Και ήρθαν τώρα οι πιστωτές και μας τα ζητααααάν.
 
 
#4 Τόλης Βουρβουτσιώτης 23-01-2011 09:21
Σε καμιά περίπτωση δεν "τα έβαλα" με τον Γιάννη! Αφορμή ήταν το άρθρο του... Σε ότι αφορά τη περιβόητη γενιά του πολυτεχνείου, και το τι αυτή τελικά πρέσβευε, το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό είναι οτι πρέπει να δώσουμε τα ιστορικά μας συγχαρητήρια σε κάτι "γκρουπούσκουλα " που τους λέγαν τότε η ντόπια διανόηση (κάτι μλ, κάτι εκκε, κατι τεταρτοδιεθνείς κλπ) γιατί ήταν οι μόνοι που κατέδειχναν την ιδεολογική γύμνια των μοδάτων αριστερών του ΠΑΣΟΚ και λοιπών "κουμουνισ τικών" δυνάμεως και μιλούσαν για προδότες του κομμουνιστικού κινήματος! Να μην πυροβολούμε λοιπόν την (αυτήν που καταλαβαίναμε εμείς ως) αριστερά! Να δίνουμε εύσημα εκεί που τους αξίζουν.... Αλλα για τους περισσότερους "όλα αυτά τα *Αζερματζαν, ογκμπενισταν και άλλα *σταν, όλα αυτά Τουρκία είναι"...
 
 
#5 ΑΠ: Δημόσιο είσαι και φαίνεσαι...Θεοδώρα 24-01-2011 09:41
Εκφράσεις όπως "σταγόνα στον ωκεανό" και "δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο" μπορεί να έχουν την αλήθεια τους, μας προσφέρουν κι ένα μεγάλό άλλοθι όμως. Αν βλέπαμε τον "ωκεανό" σαν ένα σύνολο σταγόνων που αλληλεπιδρούν, ίσως να είμασταν προσεκτικότεροι με τις "σταγόνες" γύρω μας. Ίσως δεν αφήναμε κάποιες να χοντραίνουν στις πλάτες μας. Ίσως ακούγαμε καλύτερα τις αλήθειες των άλλων, όπως κάποιου Γιάννη που δεν γνωρίζω ή κάποιου Τόλη που γνωρίζω καλά. Ίσως νοιώθαμε την ευθύνη να προσπαθήσουμε να γίνουμε η καλύτερη σταγόνα που μπορούμε... Η γενιά μας όμως, καλώς ή κακώς, απέκτησε πολλά. Έτσι, έχει και πολλά να χάσει. Και πραγματικά, είναι πολύ δύσκολο "να 'σαι το πουλί κι ο κυνηγός"...
 

2009©Kavalacity.net