Εκτύπωση

Το φάντασμα του κυρίου Ραμόν Νοβάρο

Συγγραφέας: Administrator.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Δημήτρης Κεραμεύς Ντουμπουρίδης γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(0 ψήφοι, μέση τιμή 0 από τα 5 αστέρια)
Graphic1_1Το  φάντασμα του κυρίου  Ραμόν Νοβάρο
του Παύλου Μάτεσι
8-17 Απριλίου στο ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ
Ώρα Έναρξης: 9.00μ.μ.

Η Θεατρική Μηχανή Καβάλας βρίσκεται στο  δωδέκατο χρόνο της ζωής της. Ιδρύθηκε το 1999 με σκοπό την παραγωγή θεατρικών  παραστάσεων, την παρουσίαση βιβλίων, την έκδοση θεατρικών περιοδικών και γενικά ότι έχει σχέση με τον πολιτισμό στην ευρύτερη περιοχή του Νομού Καβάλας. Μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει είκοσι μία παραγωγές

με σημαντικές διακρίσεις σε πανελλήνια φεστιβάλ και με μεγάλη απήχηση στην πόλη και στην περιφέρεια της Καβάλας. Η Θεατρική Μηχανή, σε λίγες μέρες, παρουσιάζει την καινούρια της παραγωγή: Το φάντασμα του κυρίου Ραμόν Νοβάρο, θεατρικό έργο που αποτελείται από δύο μέρη, και που εντάσσεται στην πρώιμη δημιουργική περίοδο του συγγραφέα και που είναι ίσως η πιο επιτυχημένη θεατρική σύνθεση της πρώτης αυτής φάσης.

Παραστάθηκε για πρώτη φορά στη «Νέα Σκηνή» του Εθνικού Θεάτρου το 1973. Στην αρχή του έργου, την υπόθεση του οποίου παρουσιάζουμε σύντομα, βρίσκουμε τον κεντρικό αντιήρωα Αντωνάκη στο καθιστικό του σπιτιού του να πίνει και να συζητά με ένα φίλο. Η γυναίκα του απουσιάζει, καθώς παραβρίσκεται στην ανακοίνωση της διαθήκης της μητέρας της, που πέθανε πρόσφατα. Σταδιακά, αποκαλύπτεται το μαρτύριο που βιώνει επί χρόνια ο Αντωνάκης. Η πεθερά του, η σύζυγός αλλά και η ψυχοκόρη του σπιτιού Θεώνη τον βρίζουν και τον κακομεταχειρίζονται. Καθώς ο πρωταγωνιστής αναπολεί το παρελθόν πληροφορούμαστε για τη ζωή του: σε νεαρή ηλικία οι γονείς του τον φέρνουν στην πρωτεύουσα, για να προετοιμαστεί για τις εξετάσεις εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο. Ζει οικότροφος σε μια οικογένεια, την κόρη της οποίας παντρεύεται. Δε γνωρίζει ποτέ τον έρωτα μονάχα το φόβο της θηριώδους πεθεράς, της ανέραστης συζύγου που αποδεικνύεται υιοθετημένη και της αυστηρής παρακόρης. Έχοντας παραιτηθεί από τη ζωή και την ανδρική του υπόσταση, τολμά να επαναστατήσει και να φερθεί όπως πραγματικά επιθυμεί μονάχα μια φορά. […]

Τελικά, ο κόσμος του Μάτεσι δεν είναι ανοίκειος, όπως φαίνεται με την πρώτη ματιά. Πολύ απλά, γιατί η ετερότητα θεωρείται φυσιολογική και αποτελεί συστατικό του στοιχείο. Αυτός ο ενιαίος και άπειρος κόσμος εκπροσωπεί την πρωταρχική πηγή της ύπαρξης, καθώς ακυρώνει κάθε εκδοχή κοσμολογικού και οντολογικού δυϊσμού και επιβεβαιώνει τη ρήση «Εν το Παν», που στη νεοελληνική λογοτεχνία βρήκε την έκφρασή της στο έργο ποιητών όπως ο Άγγελος Σικελιανός και ο Γιώργος Σεφέρης, για να περιοριστούμε σε ελάχιστα αλλά χαρακτηριστικά παραδείγματα. […] Το παιχνίδι ζωής και θανάτου στο Φάντασμα του κυρίου Ραμόν Νοβάρο ανταποκρίνεται στην άποψη του συγγραφέα, σύμφωνα με την οποία: «Φαίνεται ότι δεν υπάρχει μεταίχμιο ζωής και θανάτου. Από τον 6ο αιώνα οι αρχαϊκοί Έλληνες θεωρούσαν τον θάνατο το σπουδαιότερο τμήμα του βίου και δώρο των θεών. Οι αρχιτέκτονες του Δελφικού ναού ζήτησαν την αμοιβή τους από τον Απόλλωνα και ο θεός τους εδώρισε τον θάνατο»

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος στην Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, στις 10-4-1973 έγραφε: «Το Φάντασμα του κ. Ραμόν Νοβάρο» είναι μια επιστροφή στο οικείο και θα θέλαμε να βεβαιώσουμε τον κ. Μάτεσι πως τώρα αρχίζει την καριέρα του. Τώρα είναι ώριμος, γιατί τώρα είναι αυτάρκης. Έγραψε ένα έργο ιδιοφυές. Το περιεχόμενο τον ώθησε στη μορφή και η κατασκευή της φόρμας, είναι τόσο στέρεη, γιατί είναι τόσο παλιά και νόμιμη, όσο και απλή. Τα στοιχεία από τον κινηματογράφο, τα φλας - μπακ, η τεχνική της αιφνίδιας εισόδου του παρελθόντος γελά το παρόν (Άρθουρ Μίλλερ "Θάνατος του εμποράκου"), οι λύσεις που νομιμοποιούν και καθαγιάζουν τη θεατρική σύμβαση (Θόρντον Γουάϊλντερ) έτσι, όπως στεγάζονται στο έργο του, δίνουν την εντύπωση πως και κείνα και τούτα είναι η κερδισμένη μάχη των μαστόρων του θεάτρου, υπόθεση της συντεχνίας, κοινό κτήμα, εργαλείο οικείο και σημαντικό, αναγνωρίσιμο… Αν θέλαμε να βρούμε ένα θεατρικό πρόγονο του κ. Μάτεσι θα αναφέραμε τον Ντε Φιλίππο. Αυτό το μείγμα νέο-ρεαλισμού, κριτικού ρεαλισμού και παιδικής θέρμης που διακρίνει κανένας στον Ιταλό συγγραφέα υπάρχει στα «Φαντάσματα»…

Και η  συνέχεια... επί σκηνής!

Συντελεστές

  • Σκηνοθεσία  Δημήτρης Κεραμεύς Ντουμπουρίδης
  • Σκηνικά-Κοστούμια  Αντιγόνη Τσαφή
  • Video Art Μάνος  Μπατζόλης

Share

2009©Kavalacity.net