Εκτύπωση

Πάντα το έκανες και πάντα θα το κάνεις.

Συγγραφέας: Αντώνης Μαδεμτζίδης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Αντώνης Μαδεμτζίδης γράφει

Σας άρεσε το άρθρο?
(6 ψήφοι, μέση τιμή 4.33 από τα 5 αστέρια)

xeiropedes-570- "Γιατί πιάνουν "αυτούς" και δεν πιάνουν και τους "άλλους"..."

- "Καλά έκαναν και έπιασαν τους συμμορίτες του Χίτλερ αλλά έπρεπε να πιάσουν και τους συμμορίτες με τις γραβάτες..."

Και άλλα πολλά.

Πραγματικά, προσπαθώ να καταλάβω τη συλλογιστική σου.

Ως γνήσιος (συνομωσιολόγος) νεοέλληνας μπήκες ξανά στο κλίμα των εφημερίδων και των πάνελς.

Σου λένε ποιο είναι το (πασιφανώς) σωστό και αποκρίνεσαι πως "αν γίνει αυτό, τότε γιατί δε γίνεται και το άλλο;" νομιμοποιώντας ουσιαστικά την ανομία και στα δύο.

Ναι ρε φίλε: ΚΑΙ αυτό, ΚΑΙ το άλλο. Αλλά όλα έχουν τη σειρά τους.

Τώρα θα πιάσουμε τη Χρυσή Αυγή και μακάρι, αν υπάρχουν και γραβατομένοι συμμορίτες, να πιάσουμε και εκείνους. Αλλά... το ότι πιάνουμε τη Χρυσή Αυγή σε πρώτη φάση είναι καλό, έτσι δεν είναι;

Δηλαδή επειδή δεν είναι μπουζουριασμένος ο Γιωργάκης ή ο Κωστάκης, δίνεις άλλοθι σε κοινούς γκάγκστερς. Ή μήπως επειδή σε πήρε και σε σήκωσε η συνομωσιολογία, είναι μικρό το γεγονός;

Είναι λοιπόν φίλε μου μεγάλο το γεγονός.

Είτε το έκαναν για να περάσουν νέα μέτρα...

Είτε το έκαναν γιατί τους το είπε η Τρόικα...

Είτε το έκαναν γιατί το αποφάσισε το Σαμαράς ή ο Δένδιας...

Είτε το έκαναν γιατί μεγάλωσε αρκετά το παρακρατικό χέρι και το φοβήθηκαν...

Είτε το έκαναν γιατί μας ψεκάζουν... (αυτό παντού κολλάει, ε; )

Δεν έχει σημασία. Δε με ενδιαφέρει. Τουλάχιστον όχι τώρα.

Σημασία έχει ότι το έκαναν. Και αυτή είναι η ουσία. Και καλά θα κάνουν να συνεχίσουν σοβαρά με τις κατηγορίες και να μη μείνει παραθυράκι.

Η τιμωρία των τραπεζών, πρωθυπουργών, γραμματέων, Γερμανών και λοιπόν δυνάμεων είναι ΑΛΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ. Μελλοντική θες; Παρούσα, παράλληλη θες; Άλλου χειρισμού θες; Εντάξει! Αλλά σίγουρα διαφορετική! Συγχέοντας το ένα με το άλλο δημιουργείς νέφος. Νέφος που δεν αφήνει ξεκάθαρες επιλογές. Άλλωστε βολεύει στο κοντόφθαλμο mainstream μυαλουδάκι σου το "όλα είναι σκατά, άρα δεν έχει νόημα να γίνεται οτιδήποτε" έτσι δεν είναι;

Ε, λοιπόν, ναι, ίσως όλα να είναι σκατά (σίγουρα τα περισσότερα) αλλά η δουλειές πρέπει να γίνονται μία μία. Θες με ταχύτητα; Ναι! Αλλά μία μία.

Μία συμμορία που κατηγορείται, ένας έμπορος ναρκωτικών που φυλακίζεται, ένας τραπεζίτης που διώκεται, ένας πολιτικός που απολογείται, ένας δημόσιος υπάλληλος που δε δουλεύει, ένας ελεύθερος επαγγελματίας που κλέβει το κράτος... Μικρά μικρά, μπας και καθαριστεί ο βούρκος.


Εκτός βέβαια αν κάνεις chat με το Θεό. Και γνωρίζεις τη στιγμή που (μαγικά και αυτοδίκαια) θα διορθωθούν όλα μονομιάς! Εγώ πάντως αγνοώ...

Δύσκολα θα βάλεις μυαλό. Η συνομωσία, η καχυποψία και η "εξυπνάδα" ήταν πάντα στο αίμα σου. Πάντα ήξερες (σε παγκόσμιο επίπεδο μάλιστα) για ποιο λόγο γίνεται το κάθε τι.

Πάντα εσύ "διάβαζες πίσω από τις λέξεις".

Πάντα το έκανες και πάντα θα το κάνεις.

Και μετά ζητάς από τη χώρα σου να προχωρήσει...

Share

Σχόλια  

 
#1 Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια( Μπ. Μπρέχτ)Απόστολος Ν. Σοφιανός 30-09-2013 17:28
..."Πώς, λοιπόν, τώρα να πει κάποιος αντίπαλος του φασισμού την αλήθεια για το φασισμό όταν δε θέλει να πει τίποτα για τον καπιταλισμό, που τον προκαλεί; Πώς να 'χει η αλήθεια αυτή πραχτική σημασία;

Αυτοί που είναι αντίπαλοι του φασισμού χωρίς να 'ναι αντίπαλοι του καπιταλισμού, αυτοί που παραπονιούνται για τη βαρβαρότητα που αίτια τάχα έχει τη βαρβαρότητα την ίδια, μοιάζουν μ' ανθρώπους που θέλουν το μερτικό τους απ' τ' αρνί χωρίς όμως να σφαχτεί το αρνί. Θέλουν να φάνε το κρέας, να μη δουν όμως τα αίματα. Αυτοί θα ικανοποιηθούν αν ο χασάπης πλύνει τα χέρια του προτού φέρει το κρέας στο τραπέζι. Δεν είναι κατά των σχέσεων ιδιοκτησίας, που προκαλούν τη βαρβαρότητα, παρά μονάχα κατά της βαρβαρότητας, υψώνουν τη φωνή εναντίον της, κι αυτό το κάνουν από χώρες όπου κυριαρχούν οι ίδιες σχέσεις ιδιοκτησίας, όπου όμως οι χασάπηδες πλένουν ακόμα τα χέρια τους προτού φέρουν το κρέας στο τραπέζι.
Οι φωνακλάδικες διαμαρτυρίες κατά των βαρβαρικών μέτρων μπορεί να 'ναι αποτελεσματικές για λίγο καιρό, όσο δηλαδή οι ακροατές τους πιστεύουν πως στη δικιά τους χώρα δε θα 'ταν ποτέ δυνατό να παρθούν τέτοια μέτρα. Ορισμένες χώρες είναι σε θέση να κρατήσουν τις σχέσεις ιδιοκτησίας τους με λιγότερο βίαια για την ώρα μέσα απ' ό,τι άλλες. Εκεί η δημοκρατία προσφέρει ακόμα τις υπηρεσίες για τις οποίες άλλες χώρες αναγκάζονται να καταφύγουν στη βία, δηλαδή την εξασφάλιση της ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής. Το μονοπώλιο στα εργοστάσια, στα ορυχεία, στα τσιφλίκια δημιουργεί πάντα βάρβαρες καταστάσεις σ' αυτές τις χώρες είναι όμως λιγότερο ορατές. Η βαρβαρότητα γίνεται ορατή απ' τη στιγμή που το μονοπώλιο δεν μπορεί πια να προστατευτεί παρά μονάχα με την ανοιχτή βία».
 

2009©Kavalacity.net