Εκτύπωση

Γιάννη μου το καντήλι σου 29

Συγγραφέας: Αλέξανδρος Ταμπάκης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Αλέξανδρος Ταμπάκης γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(3 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

giannis-kantili«Και γενηθήτω μνημόνιον»

Όχι, το παραπάνω απόσπασμα δεν είναι από το τροπάριο χθεσινό της Κασσιανής, που η εκκλησία μας με την αμφιλεγόμενη αισθητική της την τοποθέτησε μαζί με τις δώσεκα παρθένες, για λόγους contrast.

Μεγάλη Τρίτη χθες Γιάννη μου και η κυπριακή βουλή ψήφιζε με αναμενόμενη πλειοψηφία τις διατάξεις του Κυπριακού μνημονίου. Δεν λέω, είχαμε την πολιτική κωλοτούμπα δύο μεγάλων κομμάτων - μνημονιακή πριν τις εκλογές και αντιμνημονιακή κατά την ψήφιση του μνημονίου-, το σασπένς που δημιουργήθηκε δια της στροφορμής από αυτή, την αγωνία στον αποσβολωμένο και μάλλον αδαή ως προς το περιεχόμενο του μνημονίου κόσμο, κάποιες χλιαρές αντιδράσεις έξω από το κοινοβούλιο, αλλά κατά τα άλλα όλα κύλησαν ομαλά. Το κυβερνών κόμμα δικαιώθηκε για την επιλογή του, η οποία ήταν φυσικά μονόδρομος, η αντιπολίτευση από την σιγουριά του απυρόβλητου ξαφνικά μεταμορφώθηκε σε Ε.Ο.Κ.Α. και άρχισε το αντάρτικο και στα ψηλά πέρασε η επαναπρόσληψη μερικών χιλιάδων συμβασιούχων στο δημόσιο,

με τις σχετικές μειώσεις βεβαίως, αλλά τουλάχιστον αυτοί θα ¨έχουν δουλειά¨ ώστε να αγοράζει και κάποιος σεφταλιές και να βολευτούν κάποιες προεκλογικές ανταλλακτικού χαρακτήρα εκκρεμότητες. Κάτι μου θυμίζουν όλα αυτά, και θέλω να το μοιραστώ μαζί σου.

Όταν η αδελφή μου ήταν στην τρυφερή ηλικία των 4 χρόνων, η μητέρα μου για να την πείσει να φάει όλη της την φρουτόκρεμα (πρόβλημα που ποτέ δεν αντιμετώπισε με εμένα), είχε βρει ένα απλό κόλπο: το πιατάκι της είχε στον πάτο ζωγραφισμένο ένα μήλο, που από μια τρύπα του έβγαινε ένα σκουληκάκι. Κα αν η εικόνα σου ακούγεται τραβηγμένη, με το σκουληκοφαγωμένο μήλο στο πάτο ενός παιδικού πιάτου στις αρχές των 80's, χωρίς να έχει ξεσπάσει το κίνημα των Emo και των πάσης φύσεως νεκροζώντανων. Ξεπερνώντας τις όποιες συγκρουσιακές εικόνες που δημιουργούσε αυτή η εικόνα στα παιδικά ματάκια της κόρης της, η δαιμόνια μητέρα μου συνόδευε το παιδικό γεύμα με ένα τρίστιχο, ώστε να υπάρχει το εγκεφαλικό διπλό ερέθισμα (οπτικό και ηχητικό) που θολώνει την κρίση, τακτική που ξέρουν και μεταχειρίζονται άριστα όσοι απασχολούνται με τον δύσκολο εργασιακό χώρο του θεάματος:

Φάε το φαγητάκι,
για να δεις το μηλαράκι
που το τρώει το σκουληκάκι.

Το κόλπο ήταν να έχει κάτι να περιμένει ο μπόμπος, ώστε να καταπίνει αμάσητα (κυριολεκτικά) ότι του σέρβιραν, με την συζητήσιμη υπόσχεση ότι κάτι πρόκειται να αλλάξει στην εικόνα που είχε εντυπωθεί στο συνειδητό του, μέσω της - τουλάχιστον τριπλής - καθημερινής επανάληψης.

Η χθεσινή ψηφοφορία και η γενικότερη πολιτική εικόνα των τελευταίων μηνών, από τότε δηλαδή που ξεκίνησε η κουβέντα για την οικονομική στήριξη της Κύπρου, αναδεικνύει ακριβώς τον βρεφικό τρόπο σκέψης του λεγόμενου ελληνισμού(κυπριακού, ελλαδικού, δεν έχει σημασία).

Και δεν τα λέω εγώ αυτά, ο Καστοριάδης τα λέει στην Φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας. Που από την πολύ τη σκέψη τού έπεσαν τα μαλλιά του ανθρώπου. Ενώ κάποιοι άλλοι μεγαλοϊδιοκτήτες διαδικτυακών ηλεκτρονικών μέσων μπορούν ακόμα και στα 42 τους να τα κάνουν κοτσιδάκια.

Α, ναι το ξέχασα, καλή εργατική πρωτομαγιά

 

Share

2009©Kavalacity.net