Εκτύπωση

Γιάννη μου το καντήλι σου 24

Συγγραφέας: Αλέξανδρος Ταμπάκης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Αλέξανδρος Ταμπάκης γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(2 ψήφοι, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

giannis-kantiliΣαράντα-πέντε μέρες μετά την πρωτοχρονιά, και αφού έχει καταλαγιάσει όλη η ευχολόγια, οι προσδοκίες, οι υποσχέσεις για περισσότερη εγκράτεια και άσκηση την καινούργιο χρόνο, και μιας και ο αγιασμός των φώτων μάλλον μας ξανάφησε στο μαύρο σκοτάδι σχετικά με τις προθέσεις του Πανάγαθου (ο Οποίος φαντάζει εσχάτως σαν μια κάποια λύση, κάτι σαν τον Τσίπρα με περισσότερη εμπειρία), να ευχηθώ καλή δύναμη και πολύ υπομονή για ένα ακόμη χρόνο.

Του χρόνου βλέπουμε...(μιας και από δύναμη έχουμε αποθέματα, αλλά η ριμάδα η υπομονή βλέπω να εξαντλείται ταχύτατα)

Αυτή θα ήταν μια ειλικρινής εισαγωγή. Με έχει επηρεάσει όμως το πνεύμα των ημερών οπότε θα αλλάξω γραμμή, που είναι και της μόδας στον πολιτικό κόσμο, και θα στρέψω την προσοχή σου σε ποιο άμεσα γεγονότα.

Μπορεί να είναι η γιορτή των ερωτευμένων σήμερα, αλλά εσύ

 

μην ακούς τον Ρασούλη, οι μπαμ και κάτω έρωτες όχι μόνο δεν είναι ντεμοντέ, αλλά έχουν και έμφυτη ασπίδα προστασίας από την δολοφονική μανία των χρόνια ερωτευμένων που ξυπνάν ένα πρωί και πυροβολούν τα συναισθήματά τους με το δεν-είσαι-πια-αυτός-που-αγάπησα περίστροφο. Και όχι αυτό δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα μέσα σε μια σχέση. Αν ήταν έτσι, δεν θα ανακαλύπταμε την ευφάνταστη ειδικότητα του σύμβουλου σχέσεων/γάμου. Που μοιράζεται μαζί με τους ελάχιστα, σε εμάς τους καμπυλόγραμμους, συμπαθείς διατροφολόγους, ένα κοινό χαρακτηριστικό. Την βραχύβια χρησιμότητα. Που στριμώχνεται ακριβώς πέντε λεπτά πριν το ραντεβού και παύει να υφίσταται πέντε λεπτά μετά από αυτό.

Με ρώτησε φίλη πως πάει ο έγγαμος βίος. Συνήθως δεν μιλάω για τέτοια θέματα με πρόσωπα κάτω του 1.60 δηλαδή κατηγορίας πινέζας, διότι παίρνουν τα πάνω τους, ψηλώνει το εγώ τους και την βλέπουν καρφίτσες.

Έκανα όμως το λάθος να της απαντήσω ειλικρινώς. Έχω εντοπίσει το πρόβλημά μου στην τάση μου να αυτολογοκρίνομαι, ακόμα και στις ονειρώξεις μου.

Α να σου δώσω να καταλάβεις, χτες έβλεπα στο όνειρό μου ότι ζαχάρωνα μια κοπελίτσα, από αυτές τις ταγαρέ, τις συνασπισμένες, με τα χαϊμαλιά της τα καστανομπουρδοροδοκόκκινα τα μαλάκια της και τις σεξουαλικά καταπιεσμένες από το μητρικό πρότυπο ιδέες της.

Και εκεί που όλα πήγαιναν ωραία και καλά και αλληλοψηνόμασταν με το κοριτσάκι, όταν η συζήτηση πήγε στο δια ταύτα, γυρνάω και της λέω, δεν μπορώ, σε βλέπω σαν κόρη μου, διότι είμαι και παντρεμένος

Νευροπαθολογική περίπτωση αυτοευνουχισμού του υποσυνειδήτου την ονόμασε ο ψυχαναλυτής μου, και μου έδωσε να διαβάσω πέντε πατερυμά για το κακό το μάτι. Δεν βοήθησαν. Κάτι πήγε να ψελλίσει για τον αστυνομικό ρόλο του υποσεινηδήτου μου, έκανε όμως το λάθος να αναφέρει την λέξη μπάτσος (αντί για περήφανο μέλος της ελληνικής αστυνομίας), οπότε τον έκοψα με πρετεντερικό αέρα, λέγοντάς του ότι δεν θα ανεχθώ άλλες αριστερίστικες κουταμάρες.

Για να κόψω κάθε φροϋδική συνέχεια στη συζήτηση του απάντησα ότι συνήθως αυτό το ρόλο το παίζει το συνειδητό μου, διότι το υποσυνείδητό μου απλά με έχει βαρεθεί. Δεν νομίζω ότι τον έπεισα, οπότε του έκανα μια ανώνυμη καταγγελία για φιλοαναρχισμό, πατώντας στο γλωσσικό του ολίσθημα, σε ένα γνωστό μου στην ασφάλεια. Μια νύχτα στο κρατητήριο την έχει άνετα με τον ίστρο που έχει πιάσει το Υπουργείο προστασίας του πολίτη, αλλά τα ήθελε ο κώλος του.

Share

2009©Kavalacity.net