Εκτύπωση

Γιάννη μου το καντήλι σου (εορταστικόν)

Συγγραφέας: Αλέξανδρος Ταμπάκης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Αλέξανδρος Ταμπάκης γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(0 ψήφοι, μέση τιμή 0 από τα 5 αστέρια)

giannis-kantili

Χριστούγεννα πρωτούγεννα, πρώτη εποχή του χρόνου, Γιάννη μου. Και μην περιμένεις να χιονίσει για να κάνουμε λευκά χριστούγεννα. Ρίξε και εσύ ένα γιαούρτη, μπορείς.

Αν και με τις  ευχές δεν τα έχω καλά-ο πολυταξιδεμένος  ποιητής έγραφε «τις ευχές να φοβάσαι»-να στείλω τις δικές μου στους εργαζόμενους στην Χαλυβουργική. Όσο εμείς προσθέταμε θερμίδες σε ασφαλή οικογενειακά τραπέζια, εκείνοι έκαναν ρεβεγιόν στον προαύλιο του εργοστασίου(τους). Αν υπάρχει Θεός και έχει μάστερ στη δικαιοσύνη όπως υποστηρίζουν οι χριστιανοί, στη θέση των Χριστουγέννων θα έβαζε το Πάσχα, μόνο και μόνο για να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι Ανάσταση. Από την κανονική, που παίζεις το τομάρι σου αν θα ξαναζήσεις, όχι σαν αυτή που έκανε ο γιόκας του, με τις πλάτες του μπαμπά.

Γενικά το να τα έχεις  καλά με το Θεό είναι αβάντα. Εξαίρεση όπως με ενημερώνεις αποτελεί ο δούλος Του που βρέθηκε γιορτερές μέρες κατηγορούμενος για ένα παλιό οικονομικό αδίκημα. Περισσότερο βαραίνει το γεγονός ότι είναι ιερωμένος, μιας και όλα έγιναν νομότυπα. Νομικός δεν είμαι, όμως όλο και πληθαίνουν οι αναφορές του ελάχιστα συμπαθούς κλάδου των δικηγόρων που επιβεβαιώνουν το αντίθετο. Επίσης μπορεί ο συνάδελφος τους εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενος υπουργός να εξαίρεσε τους ομοίους του από την απονομή δικαιοσύνης με τον φασιστικό νόμο περί ευθύνης υπουργών, για τα κολλητήρια του όμως με τα μαύρα δεν χαράμισε τόσο ανοικτά προσχήματα. Στην τελική οι εφέτες δικαστές, δικηγόροι και λοιποί σεβάσμιοι νομικτοτέτοιοι κλέφτες θα γίνουν;

Να σου γράψω  ότι πήγα και στην Κωνσταντινούπολη για τους ημεδαπούς, Ινσταμπόύλ για τους αλλοδαπούς μέσα στις γιορτές. Ψιλοαπογοητεύτηκα, πρέπει να σου πω. Πολύ τουριστική μου φάνηκε, ίσως να φταίνε οι βιβλιογραφικές μου αναφορές που συνθέτουν μια πιο σοφιστικέ εικόνα. Ελπίζω όταν τα Τουρκικά μου φτάσουν σε ένα ανεκτό για επικοινωνία επίπεδο να έχω περισσότερο χρόνο για να ανακαλύψω την πόλη που δημιούργησα στο προσωπικό μου φαντασιακό. Έκανα όμως και μια ανακάλυψη. Βρήκα την κερκόπορτα. Για την ακρίβεια όλες τους και ας μιλάει ο μύθος μόνο για μια. Ήταν καμιά δεκαριά τρύπες στο μέγεθος λεωφόρου που άνοιξαν τα κανόνια του πορθητή.

Το βράδυ της  πρωτοχρονιάς με βρήκε να περιδρομιάζω Κυπριακούς μεζέδες για αλλαγή. Αλλαγή δική μου ως προς τη γαστριμαργία των  εορτών, που ξεγλίστρησα από την  άνοστη και ξενόφερτη γαλοπούλα, και του χρόνου εν γένει. Γνωρίζω και συμμερίζομαι τις ενστάσεις σου για αυτό το παραμύθι περί γραμμικότητας του χρόνου, ιδανικό μόνο για δυτικόστροφα μυαλά. Εμείς ως γνήσιοι απόγονοι ανατολικών προγόνων ως -προς τις χωροχρονικές πεποιθήσεις- το μυριστήκαμε νωρίς το κολπάκι του γεροχρόνου: το ίδιο ακριβώς με την κορδέλα του Mobius. Εκεί που ορκίζεσαι ότι περπατάς σε ευθεία γραμμή, αντιλαμβάνεσαι την κυκλική παγίδα.

Πως ξεφεύγεις τώρα είναι η καλή ερώτηση. Θα σε αφήσω  με την απορία, μιας και λύσεις έχω για απλοϊκότερα ερωτήματα (πόσοι ελέφαντες χωράνε σε ένα μίνι, πως μπορείς να ξεχάσεις τα λυτά της μαλλιά και τέτοια). Αν έχεις πάντως καμιά καλή ιδέα, μην διστάσεις, ο πανέξυπνος και πολυπράγμων administrator (που του χρωστάω και κάτι λεφτά) εφοδίασε τα κείμενα και με διαδικασία σχολίων από τους αναγνώστες. Μην διστάσεις να την χρησιμοποιήσεις, πάντα στοχεύοντας στο καλό.

Gunaydin, Γιάννη μου

Share

2009©Kavalacity.net