Εκτύπωση

Γιάννη μου το καντήλι σου 7

Συγγραφέας: Αλέξανδρος Ταμπάκης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Αλέξανδρος Ταμπάκης γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(1 ψήφος, μέση τιμή 5.00 από τα 5 αστέρια)

giannis-kantiliΦανταστικοί διάλογοι ανάμεσα σε δύο ξενιτεμένα υπαρκτά πρόσωπα που διεξάγονται με την συμβολή μόνο του ενός. Διότι η ξενιτιά έχει την συμβολή της στον ανθρώπινο ψυχισμό. Κάποιους τους αγγίζει με το μαγικό της ραβδάκι και ευθύς μεταμορφώνονται σε ηγέτες.

Είναι η έβδομη φορά που σου γράφω. Έχω την επίγνωση του ιστορικού του πράγματος, μιας και το επτά είναι λίαν συμβολικός αριθμός. Επτά οι πύλες της κολάσεως, επτά σφραγίδες έφτιαξε ο Μπεργκμαν μέχρι να βγάλει μια ταινία της προκοπής, εφτά νάνους γνώρισε η συμπαθούσα τις ευπαθής κοινωνικές ομάδες χιονάτη, επτά τα θαύματα και οι σοφοί της αρχαιότητας, μιας και η νεότητα ξέμεινε από σοφία και κράτησε μόνο την πίστη και την αγάπη, χωρίς να κατονομάζει απέναντι σε ποιόν και γιατί.

Η ελπίδα την είχε ήδη κάνει από παλιά, τότε που άνοιξε το κουτί της η Πανδώρα. Και έτσι κάπως κλείνει το καρέ.

Εσύ κι αν γίνεις υπουργός, εγώ θα σ’αγαπάω, τραγούδαγε ο βαθυστόχαστος Ρασούλης. Λυπάμαι που στο λέω άλλα προσωπικά δεν είμαι τόσο σίγουρος. Πριν από μερικές μέρες ο υπουργός οικονομίας (sic) εισήχθη στο νοσοκομείο με κοιλιακό άλγος. Επειδή είμαι ηδονοβλεψίας φορουμάκιας (μπαίνω σε φόρουμ για να δω τι γράφουν οι άλλοι για να παραδειγματίζομαι), μπήκα στον πειρασμό να διαβάσω τις απόψεις τον συνανθρώπων μας για το θέμα. Δεν θα σε εκπλήξω φαντάζομαι αν σου πω ότι μέχρι και προσφορές για φέρετρα βρήκα. Ερώτημα για γνώστες της αγοράς: με την επίδραση της οικονομικής κρίσης οι τιμές των φέρετρων θα κινηθούν ανοδικά; Μήπως θα συμπαρασυρθούν από την τιμή της νεκρώσιμης ακολουθίας; Τι λέει η επίσημη εκκλησία για όλα αυτά, που μέχρι και από τον θάνατό μας βγάζουν κέρδος; Επειδή δεν έχω πάτερ μου να σε πληρώσω μετρητά αυτή τη στιγμή, να σε ξεπληρώσω στον άλλο κόσμο που θα πάμε; Ή λόγο χρέους προς τον επίσημο εκπρόσωπο, ο πανάγαθος θα με ρίξει σε άλλο λιβάδι, λιγότερο πράσινο και με λιγότερα προβατάκια;

Δεν είναι πολιτικό το πρόβλημα της Ελλάδος Γιάννη μου, εποχικό είναι. Αν είχαμε άνοιξη, θα βγαίναμε ως άλλοι ευτυχείς έφηβοι παλιάς ελληνικής ταινίας σε κάποιο ανθοστόλιστο λιβάδι, θα κόβαμε –με πόνο ψυχής για την απώλεια- μια μαργαρίτα ή ένα χαμομήλι, θα μετρούσαμε τα πέταλα-με κυβερνά, δεν με κυβερνά- και θα αποφασίζαμε ποιόν θα είχαμε για πρωθυπουργό. Μετά, θα μπαίναμε στο χαμογελαστό μας λεωφορείο, και τραγουδώντας ανάλαφρα τραγούδια της εποχής για την θλίψη της μέρας που τελειώνει, την παγκόσμια ειρήνη και τον σαϊτοφόρο έρωτα, θα γυρίζαμε στο σπιτάκι μας, ευχαριστημένοι ότι κάναμε το καθήκον μας, απέναντι στο Θεό, την πατρίδα και τον συνάνθρωπο. Ακριβώς σαν να είχαμε μόλις ψηφίσει. Α, να μην ξεχάσω. Από σήμερα (σσ: το καθυστερήσαμε λίγο να το δημοσιεύσουμε...) έχουμε και πρωθυπουργό. Κάνε μου και μια χάρη. Ψάξε σε αυτό το ιντερνετικό μαραφέτι να μάθεις για το ποιόν του. Και μην κολλήσεις στις πρώτες επίσημες σελίδες με τα βιογραφικά-λιβελογραφήματα. Έχει και παρακάτω και μπορεί να βρεις κάτι ενδιαφέρον. Από την πλευρά μου να χαιρετήσω το γεγονός ότι ένας συνάδελφος (το βασικό του πτυχίου είναι στην Φυσική) διορίστηκε, και μάλιστα εκτός Α.Σ.Ε.Π.

Share

2009©Kavalacity.net