Εκτύπωση

Γιάννη μου το καντήλι σου-3...

Συγγραφέας: Αλέξανδρος Ταμπάκης.... Δημοσίευση στη κατηγορία Ο Αλέξανδρος Ταμπάκης γράφει...

Σας άρεσε το άρθρο?
(6 ψήφοι, μέση τιμή 4.67 από τα 5 αστέρια)
giannis-kantili

Έχω φύγει Γιάννη μου. Άλλαξα γειτονιά, χώρα και δέρμα. Τώρα που φυσάει κόντρα εδώ, στη χώρα του πότε-πότε, έφυγα για το νησί της Αφροδίτης.

Γράμμα στον πραγματικό ξενιτεμένο φίλο με φανταστικές αναφορές. Γιατί και μετά τον Καζαντζίδη συνεχίζει να υπάρχει μετανάστευση.

Με γοήτευσε μια απόγονός της. Βρε εδώ σέρνει καράβι, το φίλο σου που είναι τρεις τάξεις μεγέθους ελαφρύτερος δεν θα πήγαινε βόλτα; Έτσι λοιπόν βρέθηκα σεξουαλικός μετανάστης στην όμορφη Κύπρο.

Όπως πολλοί πρόγονοί μου μετανάστες, ξεκίνησα να δουλεύω γκαρσόνι σε ξενοδοχείο. Ποιος ήταν εκείνος ο πολιτικός που είχε προφητεύσει ότι θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης με την είσοδό μας στην ευρωπαϊκή ένωση; Δεν ξέρω για τους άλλους, αλλά στην δική μου περίπτωση έπεσε μέσα. Οπότε, παράτησα εξισώσεις και θεωρίες μάθησης και

έπιασα το δίσκο. Θα τον προτιμούσα ιπτάμενο, αλλά αντίθετα πήρα έναν που γειώνει, τι να γίνει. Οπότε τώρα κουβαλάω δίσκο, ποτήρια και πιάτα εκτός από σκέψεις, διότι καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή και η δουλειά κάνει τους άντρες (yo-yo)

Και για να συνεχίσω με τα επιτυχημένα κλισέ: Όλοι με το που έμαθαν για την καινούργια μου επαγγελματική στροφή, την ίδια επωδό έχουν. Άντε να μάθεις πως βγαίνει το ψωμί μου λένε. Θαρρείς και είχα απορία. Με ιδρώτα βγαίνει. Και το παντεσπάνι με τον ιδρώτα των άλλων. Και μην κολλάς με κάτι αυτοδημιούργητους που προσπαθούν να σε πείσουν ότι τα έκαναν όλα μόνοι τους. Όπως έλεγε και ο Νικολαΐδης, θα ήταν αχρείαστα τόσα χρυσά μανίκια στον κόσμο αν δεν υπήρχανε άνθρωποι και ποντίκια την τύχη τους να βρίζουν κάτω στην μηχανή. Κάπως έτσι άρχισα καινούργια καριέρα.

Έχει και τα καλά της η βιοπάλη. Εδώ γνωρίζω φυσιολογικούς ανθρώπους. Βουλγάρες καθαρίστριες που πλένουν πιάτα με το ένα χέρι και με το άλλο καπνίζουν-μπορεί ταυτόχρονα να μιλάν και στο τηλέφωνο-, ρουμάνους μάγειρους με έφεση στις διακοσμήσεις, Σλοβάκες σερβιτόρες με εμμονή στη λεπτομέρεια και μερικούς Κύπριους. Για τις καθαρίστριες δεν λέω τίποτα, αλλά αν κρίνω από τις δικές μας, αυτός ο Καν (που πλέον δεν καν για τίποτα) πρέπει να είναι και πολύ στερημένος και πολύ λιγούρι αδερφέ μου.

Εντωμεταξύ καταμπερδεύτικα. Έβλεπα στην πάντα αξιόπιστη τηλεόραση όλους αυτούς τους σεφ και άλλους αστειατορικούς ειδήμονες και κοιμόμουν ήσυχος, ότι η βιομηχανία του φαγητού και εστίασης είναι σε καλά χέρια μποτρινομαμαλακισμένα. Αλλά αυτοί που γνώρισα εγώ δεν μοιάζουν με τους τηλεοπτικούς θεματοφύλακες που βλέπεις στις εκπομπές στην τηλεόραση. Δεν έχουν στο καθημερινό τους μενού τον φασιανό με σάλτσα από φραγκόσυκα συνοδεία τρυφερών σπαραγγιών μουσκεμένων σε κρασί βουργουνδίας. Αυτοί έχουν παιδιά, προβλήματα και κάνουν λάθη. Επίσης δεν προσπαθούν να σε πείσουν ότι η κάθε τους δημιουργία είναι τέχνη ή επιστήμη. Απλώς κάνουν την δουλειά τους όσο καλύτερα μπορούν με ότι μέσα έχουν.

Αυτά για τώρα Γιάννη μου. Περισσότερες εργατικές σκέψεις στη συνέχεια. Απόκτησα και γάτα, άσπρη, νεογέννητη και μαζί το άγχος μην μου πάθει κάτι. Θα την φωνάζω βανίλια και αυτή θα με αγνοεί, εκτός και αν κρατάω την κονσέρβα με το φαγητό της. Γυναίκες τι να πεις, πεταμένα λεφτά.

Υ.Γ. (αν και λίγο μπαγιάτικο) Εγώ καλά σου τα’ λεγα και τ’ άκουγες παράλογα. Αν αρχίσουν να φεύγουν πάνε παρέα. Τράβα τώρα στη Τούμπα να αφήσεις και ένα λουλούδι στον τάφο του Παπάζογλου και μη μιλάς. Γιατί μπορεί η φωνή σου να ανακατευθεί με τις άλλες κοινοτυπίες και να γίνει θόρυβος. Και αυτός όπως και ο προηγούμενος (ο Ρασούλης βραχυβιομνήμη φίλε μου) ήταν αθόρυβος

Share

Σχόλια  

 
+1 #1 Διαφωνία...Τόλης Βουρβουτσιώτης 23-05-2011 12:42
Παράθεση:
διότι καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή και η δουλειά κάνει τους άντρες (yo-yo)
Μπορώ να σκεφτώ τουλάχιστον τρεις αυτή τη στιγμή που δεν ικανοποιούν κάποια από τις δύο παραπάνω συνθήκες: ματατζής, τραπεζίτης και τραβεστί... :lol:
 

2009©Kavalacity.net